5 รายการโทรทัศน์สุดแปลก ที่ไม่โดนแบน แถมยังได้รับความนิยม

ในยุคก่อนที่อินเทอร์เน็ตและสื่อโซเชียลมีเดีย จะเข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวัน โทรทัศน์สาธารณะถือเป็นพื้นที่เปิดกว้างสำหรับคนธรรมดา ที่อยากสร้างรายการของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องมีทุนมหาศาล ไม่ต้องมีผู้บริหารสถานีมาคอยควบคุม และ ไม่ต้องมีคุณภาพระดับมืออาชีพ เหมือนรายการใหญ่ๆบนช่องดังๆ ใครมีไอเดียอะไรก็สามารถหยิบกล้องขึ้นมาถ่าย แล้วนำไปออกอากาศได้เลย ผลลัพธ์ก็คือเกิดรายการประหลาดจำนวนมากที่ทั้งงง ทั้งหลอน ทั้งตลก และ บางครั้งก็ทำให้คนดูสงสัยว่า "ไอของแบบนี่มันออกทีวีได้ยังไง?" แต่ถึงจะแปลกแค่ไหน หลายรายการกลับได้รับความนิยมอย่างมาก เพราะความจริงใจ ความบ้าบิ่น และ ความไม่เหมือนใคร ที่หาไม่ได้จากสื่อกระแสหลัก...

หนึ่งในรายการที่คนพูดถึงมากที่สุดคือ "Let’s Paint TV" รายการของ "จอห์น คิลดัฟฟ์" ชายคนหนึ่งที่พยายามทำหลายอย่างพร้อมกันในเวลาเดียว เขาทั้งวาดรูป ออกกำลังกาย รับโทรศัพท์จากคนดู และ บางครั้งก็โกนหนวดไปด้วยในระหว่างรายการ ถ้าลองจินตนาการถึง "บ็อบ รอสส์" ที่กำลังสอนวาดรูป แต่ต้องวิ่งบนลู่วิ่งไปด้วย คุณจะเริ่มเข้าใจว่ารายการนี้แปลกแค่ไหน!? ปัญหาคือ "จอห์น คิลดัฟฟ์" ไม่ได้เก่งเรื่องทำหลายอย่างพร้อมกัน ภาพวาดของเขามักดูเหมือนเด็กวาด เขาเหนื่อยง่ายจากการออกกำลังกาย และ มักสับสนกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า แต่แทนที่ความล้มเหลวเหล่านี้ จะทำให้รายการแย่ลง มันกลับกลายเป็นเสน่ห์สำคัญของรายการ เพราะ "จอห์น คิลดัฟฟ์" ไม่ได้ต้องการเป็นคนสมบูรณ์แบบ เขาอยากแสดงให้คนดูเห็นว่า "มนุษย์สามารถล้มเหลวได้ เหนื่อยได้ พลาดได้ แต่ก็ยังเดินหน้าต่อไปได้" ความจริงใจแบบนี้ทำให้หลายคนรู้สึกเชื่อมโยงกับเขา แม้กระทั่งนักแสดงตลกชื่อดังอย่าง "เอริค อังเดร" ยังเคยเรียกเขาว่าเป็นไอดอลด้วย!!

อีกรายการที่ทั้งแปลกและชวนสับสน คือ "The Church of Shooting Yourself" ฟังชื่อแล้วหลายคนอาจตกใจ เพราะดูเหมือนเกี่ยวกับความรุนแรง แต่ความจริงแล้ว "shooting" ในที่นี้หมายถึง "การถ่ายวิดีโอ" โดยรายการนี้นำเสนอโดย "ริก ลิตเติล" ที่รับบทเป็นนักข่าวปลอมชื่อ "ริก อาริธเมติก" เขาสร้างแนวคิดประหลาดว่า "มนุษย์ควรถ่ายวิดีโอตัวเองตลอดเวลา เพื่อจะได้กลับมาดูพฤติกรรมของตัวเองและสำนึกผิดในสิ่งที่ทำผิด" โดย "ริก ลิตเติล" เชื่อว่า "พระเจ้ายุ่งเกินกว่าจะคอยจับตาดูทุกคน ดังนั้นมนุษย์จึงต้องตรวจสอบตัวเองแทน" แม้มันจะฟังดูตลกและไร้สาระ แต่ในอีกมุมหนึ่งก็เหมือนการเสียดสีสังคมยุคใหม่ ที่ทุกคนถ่ายชีวิตตัวเองลงอินเทอร์เน็ตตลอดเวลา ทั้งๆที่รายการนี้เกิดขึ้นก่อนยุคโซเชียลมีเดียนานมาก นอกจากแนวคิดประหลาดแล้ว รายการยังมีฉากที่ "ริก ลิตเติล" ออกไปถ่ายชีวิตจริงบนท้องถนน เจอเหตุการณ์วุ่นวายและปัญหาสังคมต่างๆ ทำให้บางครั้งคนดูไม่แน่ใจว่า นี่คือสารคดีจริงหรือการแสดงกันแน่? และ ความสับสนนี้เองที่ทำให้รายการน่าสนใจ...

ถัดมาคือ "Unwind with the Sweeties" รายการที่ดูเหมือนธรรมดา แต่กลับทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดอย่างประหลาด รายการนี้มีตัวละครคู่ชายหญิงที่เรียกตัวเองว่า "สวิ๊ตตี้ส์" ทั้งสองใช้เวลาทำกิจกรรมธรรมดา เช่น เดินซื้อของ อ่านนิตยสาร หรือร้องเพลง แต่ปัญหาคือทั้งคู่สวมหน้ากากสกีปิดหน้าตลอดเวลา และ บรรยากาศของรายการก็เงียบ เย็นชา ดูหลอนเหมือนฝันร้าย คนดูจำนวนมากไม่เข้าใจว่าผู้สร้างต้องการสื่ออะไร? ในขณะที่บางคนคิดว่าเป็นงานศิลปะแนวเหนือจริง บางคนคิดว่าเป็นการล้อเลียนรายการชีวิตคู่ แต่ไม่ว่าเจตนาจะคืออะไร รายการนี้กลับกลายเป็นที่พูดถึงในโลกออนไลน์อย่างมาก เพราะมันสร้างความรู้สึกแปลกๆ ที่อธิบายได้ยาก ยิ่งคนดูไม่เข้าใจ ก็ยิ่งอยากดูต่อว่ามันจะพาไปไหน

ส่วน "The One Man Show : Spirit of Truth" คือรายการที่เหมือนการระเบิดอารมณ์ผ่านหน้าจอโทรทัศน์ พิธีกรของรายการคือ "ดอน วินเซนต์" หรือที่บางคนรู้จักในชื่อ "วินเซนต์ สจ๊วต" เขาเป็นนักเทศน์ที่พูดจารุนแรง หยาบคาย และ เต็มไปด้วยอารมณ์... "ดอน วินเซนต์" มักตะโกนใส่กล้อง ด่าคนที่โทรเข้ามา และ ถึงขั้นเรียกตัวเองว่าเป็น "พระเจ้า" ซึ่งสิ่งที่ทำให้คนดูตกใจ คือ เขาพูดทุกอย่างอย่างจริงจังจนแยกไม่ออกว่า "เขาเชื่อแบบนั้นจริงๆหรือแค่แสดง?" ถึงแม้รายการจะถูกยกเลิกในภายหลัง เพราะเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม แต่คลิปจากรายการกลับถูกแชร์ต่อบนอินเทอร์เน็ต จนกลายเป็นของดัง ผู้คนจำนวนมากดูรายการนี้เพราะความบ้าคลั่งที่ไม่เหมือนใคร บางคนหัวเราะ บางคนรู้สึกกลัว แต่แทบไม่มีใครลืมเขาได้หลังจากดูเพียงแค่ครั้งเดียว

สุดท้ายคือ "Dinner Dancing with Frank Pacholski" รายการที่อาจเป็นหนึ่งในสิ่งแปลกประหลาดที่สุด ที่เคยออกอากาศทางโทรทัศน์สาธารณะโลก "แฟรงค์ พาโชลสกี" เป็นศิลปินที่ชอบการแสดงเชิงทดลอง เขาออกมาเต้นต่อหน้าคนสูงอายุ ที่กำลังนั่งกินอาหารกันอย่างงุนงง โดยใส่กางเกงในลายธงชาติอเมริกา จากนั้นเขาก็เริ่มเอาน้ำสลัดราดตัวเอง เอาอาหารมาถูตามร่างกาย และ กลิ้งไปมาท่ามกลางเสียงดนตรีปี่สก็อต คนดูในรายการดูสับสนมาก บางคนไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือเดินหนี แต่นั่นกลับเป็นจุดที่ทำให้รายการนี้โดดเด่น เพราะมันเหมือนงานศิลปะที่ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีเหตุผล และ ไม่สนใจว่าคนดูจะเข้าใจหรือไม่? หลายคนมองว่ามันไร้สาระ แต่บางคนกลับคิดว่านี่แหล่ะคือเสรีภาพทางศิลปะอย่างแท้จริง!!