ผลกระทบจากนักท่องเที่ยวที่กลายพันธุ์บนเกาะพะงัน

              บทความนี้ได้รับจากผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม ดร.โสภณ พรโชคชัย ประธานศูนย์ข้อมูลวิจัยและประเมินค่าอสังหาริมทรัพย์ไทย บจก.เอเจนซี่ ฟอร์ เรียลเอสเตท แอฟแฟร์ส (www.area.co.th) พิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม จึงขอนำมาเผยแพร่ต่อในแถลงฉบับนี้

              เนื่องด้วยสภาพปัจจุบัน อำเภอเกาะพะงันเป็นเมืองท่องเที่ยว ที่เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว และนักลงทุนทั้งชาวไทย และนักลงทุนชาวต่างชาติ ที่มักจะแอบแฝงไปในคราบนักท่องเที่ยว ถามว่าถ้านักท่องเที่ยวเข้าไปท่องเที่ยวยังแหล่งท่องเที่ยวต่าง ๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วประเทศนั้นดีไหมตอบได้เลยโดยไม่ต้องใช้สามัญสำนึกส่วนไหนคิดเพราะนักท่องเที่ยวมาก ๆ ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีของพื้นที่นั้น ๆ

              และต้องช่วยกันดูแลบริการปกป้องนักท่องเที่ยวเหล่านั้นดุจญาติมิตร แต่เมื่อนักท่องเที่ยวกลายพันธุ์ เป็นนักลงทุนเป็นฝรั่งที่แสวงโชค ที่มีความได้เปรียบทั้งทางวัฒนธรรมและการสื่อสารที่ใกล้ชิดกว่า และยังได้รับการปกป้องในรูปแบบของนักท่องเที่ยวอยู่ ถามว่าตรงนี้แฟร์หรือไม่ ไม่สามารถตอบได้ เพราะไม่มีกฎเกณฑ์มาตรฐานอะไรในประเทศของเรา ที่จะพอเป็นตัวชี้วัดกับสิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองของเรา

              แน่ละบ้านเมืองของเราแต่ละพื้นที่ยังมีคนที่เป็นห่วง พร้อมที่จะปกป้องความไม่ยุติธรรมให้กับบ้านเกิดถิ่นกำเนิด แต่เมื่อมีคนที่มีจิตสำนึกดีแสดงตัว ออกมาปกป้องกลับกลายเป็นเรื่องไม่เข้าท่า ในสายตาของคนที่เสียผลประโยชน์ หรือบุคคลบางประเภทที่พร้อมจะถวายตัวเป็นเครื่องมือของคนที่ฉลาดกว่า อย่างพวกนักท่องเที่ยวที่กลายพันธุ์

              ที่ไปเป็นนายทุนเป็นผู้ประกอบการณ์ร่ายย่อยรายใหญ่ในพื้นที่ ด้วยการแย่งชิงผลประโยชน์จากชาวบ้าน ที่ประกอบการด้วยรูปแบบวิถีชีวิตชุมชน และจากความที่มีประสบการณ์และโอกาสมากกว่า อย่างพวกนักท่องเที่ยวที่กลายพันธุ์ ย่อมมีภาษีได้เปรียบชาวบ้านธรรมดาอย่างแน่นอน เพราะวิเคราะห์ไตร่ตรองตามเนื้อผ้าอนาคตข้างหน้า เกาะพะงันก็จะเหมือนแหล่งท่องเที่ยวใหญ่ ๆ ทั่วไป

              ที่บทบาทด้านการตลาด เม็ดเงินจากเศรษฐกิจการท่องเที่ยวทั้งหมดก็ต้องไหลเข้ากระเป๋าลิ้นชักของนักท่องเที่ยวที่กลายเป็นเถ้าแก่ และการควบคุมบริหารสภาพการท่องเที่ยว ด้วยมาตรฐานและตามความต้องการของคนส่วนน้อย ที่มีอำนาจทางเศรษฐกิจที่ดีกว่า มีกำลังทรัพย์ที่ได้มาจากนักท่องเที่ยวชาติเดียวกัน

              ยิ่งได้รับการสนับสนุนจากคนไทยในท้องที่บางกลุ่ม และข้าราชการที่ย้ายเข้าย้ายออกไปประจำอยู่ที่เกาะพะงันเป็นครั้งคราว ซึ่งพร้อมที่จะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ เนื่องจากได้รับเบี้ยใบ้รายทางที่นักท่องเที่ยวกลายพันธุ์ หรือนักแสวงโชคต่างชาติแจกจ่ายให้ด้วยเศษเงินที่กอบโกยด้วยการแย่งชิงผลประโยชน์ จากผลการประกอบการในด้านการท่องเที่ยวจากคนไทยในพื้นที่

              ฟังดูแล้วบางท่านอาจจะมองเป็นเรื่องไร้สาระ แต่ขอกราบเรียนด้วยความคารวะ ว่าเกาะพะงันก็กำลังตกอยู่ในวงจรหายนะ ที่หลายท่านไม่รู้ตัวหลายท่านรู้แล้วแต่ความกลัวและความไม่กล้าแสดงออกเข้าครอบงำ ทำให้สังคมอำเภอเกาะพะงันที่เคยอยู่กันอย่างพอเพียงและเงียบสงบ กลับวุ่นวายภายใต้อิทธิพลต่าง ๆ ที่ถาโถมเข้าครอบงำ ทำให้สังคมส่วนใหญ่กำลังมองเห็นกงจักรเป็นดอกบัว

              แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีคนที่มีจิตสำนึกดี มีครับหลายคนอุทิศตัวเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของคนส่วนใหญ่ ด้วยความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความไม่ชอบธรรมเหล่านี้ แต่กลับถูกมองเป็นความบ้าความไม่เข้าท่าในสายตาของคนที่ไม่เข้าใจ และการที่หลายคนมีความกล้าพอที่จะปกป้องสิ่งที่เป็นความชอบธรรมให้กับพื้นที่ ที่พวกเขาอาศัยอยู่กลายเป็นเรื่องสร้างความเสื่อมเสียให้กับการท่องเที่ยวและพื้นที่

              หลายต่อหลายครั้งพวกคนที่ออกมาปกป้องผลประโยชน์ของคนบนเกาะต้องหลบลี้หนีหน้า บางรายเอาชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อความชอบธรรมของท้องถิ่นและก็สมใจปรารถนา เพราะร่างแล้วชีวิตเล่าต้องล่มสลายไปก่อนวัยเวลาอันควร จากการปกป้องสิ่งทีเป็นมะเร็งร้ายจากการบ่อนทำลายของนักท่องเที่ยวที่กลายพันธุ์มาเป็นผู้ประกอบการนายทุนใหญ่

              มีหลาย ๆ ผู้นำชุมชนคนกล้าชี้แจงแสดงเหตุผลเผชิญหน้ากับนักท่องเที่ยวกลายพันธุ์พวกนี้ กลับถูกข่มขู่คุกคามถูกกลั่นแกล้งอยู่บ่อย ๆ โดยอาศัยเงินตราผ่านผ่านเจ้าหน้าที่รัฐ หรือจะนำเรื่องขัดแย้งข้อพิพาทไปฟ้องสถานทูตบ้าง จะเอาไปลงอินเตอร์เน็ตบ้าง ถ้าไม่ยอมตามที่ฝรั่งหรือพรรคพวกฝรั่งต้องการ ซึ่งล้วนแล้วเป็นการกระทำที่ทำไม่ถูกต้องตามจารีตประเพณี วัฒนธรรมประจำถิ่น

              โดยอาศัยช่องว่างของกฎหมายไทยที่มีมาตรฐานคลอนแคลนไปตามอำนาจเงินตรา บางครั้งก็ถึงออกอาการข่มขู่คนในท้องที่ ว่าจะไปฟ้องสำนักงานตำรวจแห่งชาติบ้าง ทำให้หลาย ๆ คนกล้า ๆ กลัว ๆ นั่นกลับเป็นช่องโหว่ให้กับฝรั่งนักท่องเที่ยวกลายพันธุ์ย่ามใจ ทำให้ปัจจุบันห้างร้าน บาร์เบียร์ บ้านเช่า ร้านอินเตอร์เน็ต ร้านอาหาร สไตล์ยุโรป ช็อปดำน้ำ ล้วนแล้วแต่นักท่องเที่ยวกลายพันธุ์เป็นเจ้าของผู้ประกอบการมากกว่าร้อยละ 60 % โดยมี นอมินี่ ประเภท “ออหรี่” จากทั่วทุกภาคของประเทศเรา

              พลีกายถวายชีวิต อุทิศตนรับใช้ลูกหลานพวกนักล่าอาณานิคม แล้วฝรั่งก็บริหารกิจการในบ้านเรา (เกาะพะงัน)โดยไม่ต้องเสียภาษี มิหนำซ้ำกลับนำเงินที่ได้จากการแย่งชิงอาชีพจากคนไทยในพื้นที่ ของคนท้องถิ่นที่ไม่ต้องเสียภาษีส่งกลับประเทศไปส่งเสริมเศรษฐกิจบ้านตัวเอง สิ่งที่เหลือให้กับเกาะพะงันวันนี้คือ มลพิษทางสิ่งแวดล้อม การแพร่ระบาดยาเสพติดทุกชนิดที่คนพวกนี้นำเข้าไปในพื้นที่

              โดยเจ้าหน้าที่ไม่กล้าแตะต้อง ด้วยระบบกฎหมายใหม่ที่เป็นใจให้กับคนพวกนี้ แม้กระทั่งโรคร้ายหลายชนิด ที่เข้าครอบคลุมและแพร่ระบาดสู่เยาวชนในท้องที่ ไม่เว้นแม้แต่ขยะที่ผู้ประกอบการกลายพันธุ์เหล่านี้ผลิตขึ้นอย่างมากมายในแต่ละวัน ความแออัดจากยานพาหนะหลากหลายประเภทที่ไม่สามารถตรวจสอบที่ไปที่มาได้ ด้วยจำนวนที่นักท่องเที่ยวกลายพันธุ์เหล่านี้ ใช้อภิสิทธิ์นำเข้าไปใช้ในพื้นที่กันอย่างเสรี โดยไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะต้องเพราะบางครั้งการปฏิบัติตามหน้าที่ ก็ไม่สามารถยับยั้งความอหังการของคนพวกนี้ได้

              แถมซ้ำร้ายคนที่ทำหน้าที่ตรงไปตรงมาบางคนบางส่วนราชการ กลับซวยถูกตำหนิถูกย้าย ทำให้คนพวกนี้อยู่อย่างอย่างเสรีมีอภิสิทธิ์ เป็นกลุ่มคนชนชั้นพิเศษของอำเภอเกาะพะงัน แต่ภาษีที่ต้องจัดเก็บบำรุงท้องที่ ภาษีป้าย ภาษีรายได้บุคคลธรรมดา กลับมาจากผู้ประกอบการและคนในพื้นที่ เพื่อนำไปพัฒนาให้ฝรั่งพวกนี้ได้นั่งเต๊ะท่าบนหยาดเหงื่อ และน้ำตาที่เต็มไปด้วยความเก็บกดของคนเกาะพะงัน ที่กำลังเป็นปัญหาในวันนี้

              และจะตามมาในวันหน้าอย่างน่าสะพรึงกลัวพร้อมกับการสูญเสียทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงทางสังคม วัฒนธรรมจารีตประเพณีวิถีชีวิตประจำถิ่นที่ถูกรุกรานครอบงำ อย่างที่เราไม่สามารถประเมินค่าตีราคาเป็นเงินทองได้ และแล้วในที่สุดการรักษาผลประโยชน์ของชาติของแผ่นดิน ที่บรรพบุรุษของชาวเกาะพะงันเอาเลือดเนื้อ ความลำบากยากเข็ญ เอาความทุกขเวทนา ต่อสู้อยู่เคียงคู่กับธรรมชาติแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยกันมาอย่างยาวนาน

              ต้องพ่ายแพ้ล่มสลายเมื่อถึงยุคลูกหลานในวันนี้ เพราะมีเมฆร้ายเงาทมึนของการพัฒนาและการส่งเสริมการท่องเที่ยวที่ใส่ลงไปในพื้นที่ ด้วยรูปแบบที่บิดๆ เบี้ยว ๆ รอกาลเวลาที่จะล่มสลายกลายเป็น The west Island ดินแดนของฝรั่ง ที่คนไทยในท้องที่ได้แต่นั่งมองหรือไม่ก็เป็นเพียงลูกจ้างที่ดี คอยก้มหัวตัวงอ รอเศษเงินจากคนพวกนี้ ใครเก่งใครแน่รู้ว่าจะแก้ไขยังไง อย่างไร ช่วยตอบให้ชาวเกาะพะงันทราบที