ภาพบาดใจ! คนไทยนอนเฝ้าปั๊ม แต่น้ำมันวิ่งข้ามแดน นี่เราถูกทิ้งไว้ข้างหลังหรือเปล่า?

🔥ภาพบาดใจ! คนไทยนอนเฝ้าปั๊ม แต่น้ำมันวิ่งข้ามแดน—นี่เราถูกทิ้งไว้ข้างหลังหรือเปล่า?🔥

คืนวันที่ 23 ลากยาวถึงเช้าวันที่ 24 มีนาคม ภาพที่ใครเห็นก็ต้องสะอึก คือแถวรถยาวเหยียดหน้าปั๊มน้ำมัน คนหอบแกลลอนมาจองคิว บางคันถึงขั้นดับเครื่องนอนรอข้ามคืน ขอแค่ได้เติมน้ำมันไม่กี่พันบาทเพื่อพรุ่งนี้จะได้มีแรงไปทำมาหากินต่อ

มันไม่ใช่แค่ “รอเติมน้ำมัน” แต่มันคือความกังวลของคนตัวเล็ก ๆ ที่ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเอาอะไรไปขับรถ ทำงาน หรือเลี้ยงครอบครัวแต่พอหันไปอีกมุม ภาพกลับสวนทางกันแบบเจ็บจี๊ด

หน้าด่านพรมแดน รถบรรทุกน้ำมันขนาด 30,000–50,000 ลิตร ต่อแถวกันเป็นร้อยคัน เตรียมวิ่งส่งออกไปประเทศเพื่อนบ้านแบบลื่นไหล ไม่มีคำว่า “ขาดแคลน” ให้เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว

คำถามมันเลยดังขึ้นมาในหัวแบบเลี่ยงไม่ได้—ในวันที่คนในประเทศต้องแย่งกันเติมน้ำมัน ทำไมการส่งออกยังเดินหน้าต่อได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น?

ถ้าจะบอกว่าเป็นเรื่อง “สัญญาการค้า” มันก็อาจใช่…แต่ในสถานการณ์ที่คนในบ้านกำลังลำบากขนาดนี้ มันควรถึงเวลาทบทวนหรือยัง ว่าควรให้้ความสำคัญกับอะไรเป็นอันดับแรก

เพราะภาพที่เกิดขึ้น มันเหมือนคนไทยกำลังถูกจำกัดโควตาให้ “พออยู่รอด” ไปวัน ๆ ขณะที่อีกฝั่งกลับมีน้ำมันพอจะขนออกไปขายสร้างกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ
นี่ไม่ใช่แค่เรื่องพลังงาน แต่มันคือความรู้สึกของคนทั้งประเทศ
ว่าตัวเองกำลังถูกมองเห็น…หรือถูกมองข้าม

และคำถามสุดท้ายที่ยังค้างอยู่ก็คือ
ถึงเวลาหรือยัง ที่ภาครัฐจะ “เหยียบเบรกการส่งออกชั่วคราว” แล้วหันกลับมาจัดการปัญหาในบ้านตัวเองแบบจริงจังสักที ก่อนที่ความเดือดร้อนมันจะลามไปไกลกว่านี้