รัฐออก 4 มาตรการหนุนทุเรียนไทย ดันราคาชะนีเกาะช้าง

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านข่าวหนึ่งแล้วต้องบอกว่า เป็นอีกหนึ่งสัญญาณสำคัญของภาคเกษตรไทยที่กำลังเดินเกมรุกอย่างจริงจัง ท่ามกลางความผันผวนของตลาดผลไม้ในแต่ละปี โดยเฉพาะ “ทุเรียน” ที่ถือเป็นราชาผลไม้ และเป็นรายได้หลักของเกษตรกรจำนวนไม่น้อย

สถานการณ์ผลไม้ภาคตะวันออกในปี 2569 กำลังจะเข้าสู่ช่วงผลผลิตออกสู่ตลาดอย่างเต็มตัวในช่วงกลางเดือนเมษายนนี้ ทั้งทุเรียน เงาะ มังคุด ลองกอง และสละ ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อผลผลิตมาก ความกังวลเรื่อง “ราคาตก” ก็ย่อมตามมาเป็นเงาตามตัว

อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้ทางภาครัฐไม่ได้ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม หากแต่ได้เตรียม “4 มาตรการใหญ่” เข้ามารองรับอย่างเป็นระบบ เพื่อประคองราคาและสร้างความมั่นคงให้กับเกษตรกร

เริ่มจากการยกระดับคุณภาพผลผลิต โดยส่งเสริมให้เกษตรกรผลิตตามมาตรฐาน GAP และผลักดันสินค้าอัตลักษณ์ท้องถิ่นหรือ GI ให้เป็นที่ยอมรับในตลาดมากขึ้น ซึ่งถือเป็นการเพิ่มมูลค่าให้ผลไม้ไทยตั้งแต่ต้นทาง

ถัดมาคือการแปรรูปผลผลิต โดยเฉพาะผลไม้ตกเกรดที่มักถูกกดราคา ให้สามารถนำไปต่อยอดเป็นสินค้าใหม่ เพิ่มช่องทางสร้างรายได้ ลดการสูญเสียโดยใช่เหตุ

ในด้านเงินทุน ก็มีการสนับสนุนสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำ เพื่อให้สหกรณ์สามารถรวบรวมและกระจายผลผลิตได้อย่างคล่องตัว ไม่ต้องเร่งขายในช่วงที่ราคายังไม่เหมาะสม

และหัวใจสำคัญคือ “การตลาด” ที่เน้นเชื่อมโยงเครือข่ายทั้งในและต่างประเทศ โดยเฉพาะการจับมือกับห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ เพื่อเปิดพื้นที่ให้ผลไม้ไทยได้เข้าถึงผู้บริโภคโดยตรง ลดการพึ่งพาพ่อค้าคนกลาง

ภาพที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้น คือความเคลื่อนไหวของจังหวัดตราด ซึ่งกำลังผลักดันทุเรียนสายพันธุ์ขึ้นชื่ออย่าง “ชะนีเกาะช้าง” ให้เป็นดาวเด่นของฤดูกาลนี้ โดยมีการเตรียมลงนามความร่วมมือกับห้างค้าปลีกชั้นนำ เพื่อวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ

แม้ภาพรวมราคาทุเรียนปีนี้อาจไม่พุ่งสูงเท่าหลายปีก่อน เนื่องจากปริมาณผลผลิตที่เพิ่มขึ้นจากพื้นที่ปลูกที่ขยายตัว แต่ทุเรียนที่มีตราสินค้า GI อย่าง “ชะนีเกาะช้าง” และ “หมอนทองเขาบรรทัด” ยังคงได้รับความเชื่อมั่นจากตลาด และสามารถกำหนดราคาได้ในระดับที่น่าพอใจ

ขณะเดียวกัน เกษตรกรเองก็เริ่มปรับตัว หันมาให้ความสำคัญกับตลาดในประเทศมากขึ้น เพื่อสร้างความยั่งยืนในระยะยาว ลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาการส่งออกเพียงอย่างเดียว

สิ่งที่น่าจับตาต่อจากนี้ คือการต่อยอดผลผลิตไปสู่การแปรรูป เช่น การพัฒนา “เงาะสีทองตราด” เป็นสินค้าแปรรูปอย่างเงาะกระป๋อง ซึ่งหากทำได้สำเร็จ ก็จะเป็นอีกหนึ่งช่องทางสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผลไม้ไทย

ผู้เขียนมองว่า นี่ไม่ใช่เพียงการแก้ปัญหาราคาผลไม้ตกต่ำในระยะสั้น แต่เป็นการวางรากฐานใหม่ให้กับภาคเกษตรไทยในระยะยาว

เพราะในโลกที่การแข่งขันสูงขึ้นทุกวัน “คุณภาพ การตลาด และการปรับตัว” คือหัวใจสำคัญที่จะทำให้ผลไม้ไทยยังคงยืนหยัดอยู่ได้อย่างสง่างามในเวทีโลก และที่สำคัญที่สุด คือทำให้เกษตรกรไทยสามารถอยู่ได้อย่างมั่นคงและภาคภูมิใจในอาชีพของตนเอง