ขีปนาวุธเซตจิล ยิงออกจากอุโมงใต้ดินตอบโต้ อิสราเอลและอเมริกา

​

พายุขีปนาวุธเซตจิล: ปฏิบัติการทะลวงฟ้าจากใต้ดินของอิหร่าน

​          ในสถานการณ์ความขัดแย้งที่ทวีความรุนแรงเข้าสู่สัปดาห์ที่สาม กองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามของอิหร่าน (IRGC) ได้สร้างความตะลึงให้กับแวดวงการทหารโลกด้วยการเปิดตัวปฏิบัติการ "True Promise 4" ซึ่งเป็นการโจมตีระลอกที่ 54 โดยมีไฮไลต์สำคัญคือการนำขีปนาวุธวิถีโค้งพิสัยกลางรุ่น "เซตจิล" (Sejjil) มาใช้ในการรบจริงเป็นครั้งแรกเพื่อโจมตีเป้าหมายในอิสราเอลและฐานทัพสหรัฐฯ

​          เขี้ยวเล็บใหม่แห่งตะวันออกกลาง
​เซตจิล (ซึ่งมีความหมายว่า "อัญมณี" หรือ "กรรมถัน") เป็นขีปนาวุธแบบ 2 ตอนที่ขับเคลื่อนด้วย เชื้อเพลิงแข็ง ซึ่งถือเป็นจุดแข็งทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญเหนือกว่าขีปนาวุธเชื้อเพลิงเหลวแบบเดิมอย่างตระกูล Shahab เนื่องจากเชื้อเพลิงแข็งช่วยให้สามารถจัดเตรียมและยิงได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที ต่างจากเชื้อเพลิงเหลวที่ต้องใช้เวลาเติมนานหลายชั่วโมงจนอาจตกเป็นเป้าสายตาของดาวเทียมจารกรรมได้ง่าย

​          ขีปนาวุธรุ่นนี้มีสมรรถนะที่น่ากลัวดังนี้:
​อานุภาพทำลายล้าง: แบกหัวรบที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 700 กิโลกรัม ไปจนถึง 1 ตัน
​ความเร็วเหนือแสง: ทำความเร็วได้สูงสุดกว่า Mach 13 (เร็วกว่าเสียง 13 เท่า)
​ระยะทำการ: ครอบคลุมระยะ 2,000 ถึง 2,500 กิโลเมตร ซึ่งหมายความว่าสามารถส่งไปถึงอียิปต์ ยูเครน บางส่วนของรัสเซีย จีนตอนใต้ และครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของอิสราเอล

​          ฉายา "ขีปนาวุธเต้นระบำ": เนื่องจากความสามารถในการหลบหลีกการตรวจจับในระดับความสูง ทำให้ระบบป้องกันภัยทางอากาศรับมือได้ยาก

​          ยุทธวิธี "นกต่อ" และไซโลใต้ดิน
​ในการโจมตีครั้งนี้ อิหร่านเลือกใช้วิธียิงขีปนาวุธขึ้นจาก ไซโลใต้ดิน เพื่อป้องกันการถูกโจมตีชิงลงมือก่อน (Pre-emptive strike) และใช้ยุทธวิธีแบบผสมผสาน โดยการยิงเซตจิลควบคู่ไปกับขีปนาวุธรุ่นอื่นๆ เช่น Khebar, Sejil และโดรนจำนวนมหาศาล เป้าหมายไม่ใช่เพียงการทำลายล้างโดยตรง แต่เป็นการสร้างสภาวะ Overload ให้กับระบบป้องกันภัยทางอากาศอันเลื่องชื่อของอิสราเอลอย่าง Arrow และ David’s Sling เพื่อเปิดช่องโหว่ให้หัวรบหนักทะลวงเข้าไปถึงศูนย์กลางการบริหารและการตัดสินใจทางทหารในเขตชานเมืองเทลอาวีฟ

​          บทสรุปและมุมมองทางยุทธศาสตร์
​แม้ทางฝั่งอิสราเอลจะรายงานว่าสามารถสกัดกั้นขีปนาวุธส่วนใหญ่ได้ แต่เศษซากที่ร่วงลงมาก็ยังคงสร้างความเสียหายต่ออาคารและโครงสร้างพื้นฐาน อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์บางส่วนมองว่าการที่อิหร่านเลือกใช้เซตจิลซึ่งมีจำนวนจำกัดในคลังแสง อาจเป็นสัญญาณที่แสดงถึงความตึงเครียดของสถานการณ์ที่บีบคั้นให้อิหร่านต้องงัด "ไม้ตาย" ออกมาใช้เร็วกว่าที่คาด ซึ่งการปะทะกันในครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการสู้รบเชิงกำลัง แต่เป็นการชิงไหวชิงพริบในเชิงเทคโนโลยีอาวุธระดับสูงที่โลกต้องจับตามอง