สิ่งมีชีวิตที่หายากที่สุดในโลกถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่ง

     หน่วยกู้ภัยของ "ศูนย์วิจัยเต่าทะเลอ่าวเม็กซิโก" ได้พบ "เต่าหญ้าแอตแลนติก" ซึ่งเป็นเต่าหายาก โดยเต่าตัวนี้ถูกพบที่ชายหาดใกล้เมืองกัลเวสตัน ในรัฐเท็กซัส ประเทศอเมริกา โดยขณะถูกพบ เต่าอยู่ในสภาพอ่อนแรงอย่างมาก เคลื่อนไหวช้า ตอบสนองช้า และ ทั้งกระดองรวมถึงผิวหนังถูกปกคลุมหนาแน่นด้วยเพรียงทะเล สาหร่าย และ ตะกอนต่างๆ

     หลังจากที่เจ้าหน้าที่นำมันขึ้นฝั่ง เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้รีบนำเต่าไปยัง "สวนสัตว์ฮิวสตัน" เพื่อทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้น จากนั้นจึงส่งต่อไปยังศูนย์สัตวแพทย์เฉพาะทาง เพื่อทำการตรวจร่างกายอย่างละเอียดและให้การรักษา ซึ่งปัจจุบันเต่าตัวนี้ยังอยู่ในช่วงติดตามอาการและฟื้นฟูสมรรถภาพ ก่อนที่จะสามารถปล่อยกลับสู่ธรรมชาติ...

    ผู้เชี่ยวชาญกล่าวอธิบายว่า "สิ่งมีชีวิตอย่างเพรียงทะเลหรือสาหร่าย มักจะเกาะติดกับร่างกายของเต่า เมื่อเต่าเคลื่อนที่ช้าหรือมีสุขภาพอ่อนแอ เมื่อมีสิ่งมีชีวิตเหล่านี้เกาะติดจำนวนมาก น้ำหนักของร่างกายเต่าจะเพิ่มขึ้น ทำให้ความสามารถในการว่ายน้ำลดลง เกิดเป็นวงจรที่ยิ่งทำให้เต่าอ่อนแรงมากขึ้น... ซึ่งหมายความว่า "ยิ่งเต่าอ่อนแรง ก็ยิ่งมีสิ่งมีชีวิตมาเกาะมากขึ้น และ เมื่อเกาะมากขึ้นก็ยิ่งทำให้เคลื่อนไหวยาก หากไม่ได้รับการช่วยเหลือทันเวลา เต่าอาจเสียชีวิตได้!!""

     "เต่าหญ้าแอตแลนติก" ถือเป็นเต่าทะเลที่หายากและใกล้สูญพันธุ์มากที่สุดในโลกในปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นเต่าทะเลที่มีขนาดเล็กที่สุด ในบรรดาเต่าทะเลทั้งหมดที่รู้จักกัน โดยเต่าที่โตเต็มวัยมักมีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร และ มีน้ำหนักประมาณ 32-45 กิโลกรัม ลักษณะศีรษะเป็นรูปสามเหลี่ยม และ จะงอยปากโค้งเล็กน้อย ในวัยเด็กสีของร่างกายมักเข้มกว่า ส่วนเต่าที่โตเต็มวัยจะมีกระดองสีเทาอมเขียว และส่วนท้องสีเหลืองอ่อน

     ตามข้อมูลของ "บริการประมงทางทะเลแห่งชาติ" ชื่อของเต่าชนิดนี้มาจากชาวประมงชื่อ "ริชาร์ด เอ็ม. เคมป์" ซึ่งเป็นผู้ส่งตัวอย่างของเต่าสายพันธุ์นี้ ให้กับนักวิทยาศาสตร์เพื่อทำการจำแนกชนิดครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1906 โดยถิ่นอาศัยหลักของเต่าชนิดนี้ คือ "อ่าวเม็กซิโก" อย่างไรก็ตาม เต่าวัยอ่อนบางครั้งก็ถูกพบใน "มหาสมุทรแอตแลนติก" และ อาจปรากฏไกลออกไปถึงบริเวณนอกชายฝั่งของ "โนวาสโกเชีย" ประเทศแคนาดา... โดยในอดีต เต่าชนิดนี้เคยมีจำนวนมากในอ่าวเม็กซิโก แต่ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1920 เป็นต้นมา จำนวนประชากรเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากการประมง มลพิษทางสิ่งแวดล้อม และ การสูญเสียพื้นที่วางไข่...

     ถึงช่วงทศวรรษ 1980 จำนวนเต่าตัวเมียที่กลับขึ้นชายหาดเพื่อวางไข่ เหลือเพียงไม่กี่ร้อยตัวเท่านั้น ด้วยความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ รัฐบาลอเมริกาและองค์กรอนุรักษ์หลายแห่ง จึงได้เริ่มโครงการปกป้องและฟื้นฟูประชากรเต่าชนิดนี้อย่างเข้มงวด

     แต่ถึงอย่างไรก็ตาม "เต่าหญ้าแอตแลนติก" ยังคงต้องเผชิญกับภัยคุกคามหลายประการ โดยเฉพาะการติดเครื่องมือประมงโดยไม่ได้ตั้งใจ ในอุตสาหกรรมประมง หลายตัวติดอยู่ในอวนลากหรืออวนลอยของเรือประมง ส่งผลให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิต

อ้างอิง : https://www.saostar.vn/vong-quanh-the-gioi/loai-sinh-vat-quy-hiem-nhat-the-gioi-troi-dat-vao-bo-bien-202603150144411488.html