ข่าวเก่า นพ.วิสุทธิ์

ย้อนกลับไป      คดีนี้เกิดเมื่อวันที่23ก.พ.2544 เมื่อ น.พ. วิสุทธิ์  บุญเกษมสันติไปแจ้งความต่อพนักงานสอบสวน สน.พญาไท ว่าพญ.ผัสพร ภรรยาตัวเองหายตัวไป

  ตำรวจสืบพบว่า  ก่อนที่พญ.ผัสพร  ผู้เป็นภรรยาจะหายตัวไปนั้น นพ.วิสุทธิ์พาพญ.ผัสพรไปรับประทานอาหารที่ร้านโออิชิในศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรี่ โดยมีกล้องวงจรปิดจับภาพ นพ.วิสุทธิ์เข้าประคองร่างพญ.ผัสพร ออกจากร้านไป  จากนั้นก็ไม่มีใครพบกับพญ.ผัสพรอีกเลย  และนี่คือจุดเริ่มต้นของการคลี่คลายคดี

  พญ.ผัสพร บุญเกษมสันติหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อวันที่20-22 ก.พ 2544 โดยเมื่อวันที่20 ก.พ. หมอวิสุทธิ์ด้วางแผนลวงแพทย์หญิง ผัสพร ไปรับประทานอาหารที่ห้องอาหารโออิชิ ศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรี่  สองต่อสอง  โดยหมอวิสุทธิ์ได้ใช้ยานอนหลับผสมในอาหารและเครื่องดื่มให้ผู้ตายกินจนเกิดอาการง่วงนอน  มึนงง แล้วประคอง พญ.ผัสพรออกจากห้องอาหารท่ามกลางวาธารณชน โดยหากไม่สังเกตให้ดีคงไม่มีใครคาดคิดว่า พญ.ผัสพร จะถูกวางยา

  หมอวิสุทธิ์ได้หน่วงเหนี่ยวกักขัง พญ.ผัสพร ไว้ที่ห้องพักเลขที่318 อาคารวิทยนิเวศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนที่จะใช้ของแข็งมีคมเป็นอาวุธทำการประทุษร้ายร่างกาย พญ.ผัสพร จนเป็นเหตุให้ถึงแก่ความตายและใช้มีดผ่าตัดแล่ชิ้นเนื้อและอวัยวะต่างไปจากศพ ก่อนนำไปทำลายศพหรือส่วนของศพ  ขณะเดียวกัน ได้เปิดห้องพัก1631โรงแรมโซฟิเทล เซ็นทรัลพลาซา แล้วได้ยักย้ายซ่อนเร้นศพ เพื่อปิดบังการตายและเหตุแห่งการตาย

  21 ก.พ.2544หมอวิสุทธิ์ได้ปลอมหนังสือขอลางานของ พญ.ผัสพร เพื่อให้ผู้อื่นหลงเขื่อว่าเอกสารปลอมดังกล่าว พญ.ผัสพร ได้ทำขึ้นจริง และเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของบุคคลที่ใกล้ชิดว่าพญ.ผัสพรยังมีชีวิตอยู่แต่ไม่ได้พบเห็นพราะผู้ตายไปปฏิบัติธรรมโดยเอกสารปลอมยื่นต่อ นายสุรังษี  จงวิวัฒน์สุนทร หัวหน้างานผู้ตาย  และได้ปลอมจดหมายถึงนายชัชวาลและนางสาวกิ่งกาญจน์  บุญเกษมสันติ  บุตรชายและบุตรสาว  เพื่อให้บุตรทั้งสองและผู้อื่นหลงเชื่อว่าเอกสารและอดังกล่าวพญ.ผัสพร ได้ทำขึ้นจริง

  จนเมื่อ22 มี.ค.2544 พนักงานสอบสวนเข้าตรวจสอบห้องพักเลขที่318 อาคารวิทยนิเวศน์  พบคราบโลหิตที่ผ้าม่านและพบชิ้นเนื้อในบ่อพักสิ่งปฏิกูลหนัก330กรัม ก่อนตรวจค้นพบชิ้นเนื้อมนุษย์ในบ่อพักสิ่งปฏิกูล

จากการชันสูตรชิ้นเนื้อของเจ้าหน้าที่สถาบันนิติเวชที่อาคารวิทยนิเวศน์ พบว่าเป็นชิ้นเนิ้อบริเวณลำตัว เป็นเศษของกระบังลม  ผนังลำไส้  พังผืดไขมัน ชิ้นส่วนต้นขาและแขน หนักประมาณ3330กรัมซึ่งชิ้นเนื้อดังกล่าวถูกแล่ด้วยของมีคมลักษณะประณืตเสียชีวิตมาประมาณ 3-4สัปดาห์ใกล้เคียงกับช่วงเวลาที่ผู้ตายหายตัวไป จึงเชื่อว่าชิ้นเนื้อจากศพผู้ตายที่เกิดจากการฆาตกรรมอำพราง

 และจากหลักฐานซึ่งเป็นวีดีโอวงจรปิดภายในร้านโออิชิ ประกอบกับหมายเลขโทรศัพท์ของหมอวิสุทธิ์ซึ่งได้ติดต่อกับ พญ.ผัสพร ก่อนจะหายตัวไปครั้งสุดท้าย ทั้งพนักงานในร้านโออิชิ  ระบุว่า เห็นหมอวิสุทธิ์นั่งอยู่ที่ร้านกับพญ.ผัสพร  ก่อนจะเดินคล้องแขนกับพญ.ผัสพร ออกไปในลักษณะพยุง และพบพิรุธในจดหมายลางาน  เนื่องจากพญ.ผัสพร ไม่ชอบพิมพ์ดีดหรือใช้คอมพิวเตอร์ และได้รับคำยืนยันจากเจ้าหน้าที่รับพิมพ์งานในย่านดังกล่าว ระบุว่าหมอวิสุทธิ์ได้ว่าจ้างให้พิมพ์จดหมายและจ่าหน้าซองจดหมายรวม2ฉบับ  ฉบับแรกส่งให้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลบุรฉัตรไชยากร  อีกฉบับส่งให้บุตรโดยลงชื่อว่าพญ.ผัสพร อีกทั้งบุคคลทั้งสองมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันรุนแรงมาก่อนหน้านี้

       ในที่สุดจากพยานบุคคลและพยานแวดล้อมรวมทั้งผลการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ มีน้ำหนักเพียงพอที่ทำให้ศาลชั้นต้นเชื่อว่านพ.วิสุทธิ์เป็นผู้ลงมือฆ่าหั่นศพภรรยาตัวเองจริง

  7ต.ค.2546ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาให้ประหารชีวิต นพ.วิสุทธิ์โดยให้เหตุผลว่าจำเลยเป็นผู้มีความรู้สูงย่อมจะใช้สติยั้งคิดในการแด้ปัญหาโดยไม่ใช้วิธีดังกล่าวและเมื่อถูกจับกุมก็ยังไม่สำนึกผิด  ให้การปฏิเสธต่อสู้คดีตลอดมาจึงไม่มีเหตุมี่ศาลจะต้องปรานีเห็นควรลงโทษสถานหนัก  พิพากษาประหารชีวิตจำเลยสถานเดียว

ต่อมา4ก.ค.2548 ศาลอุทธรณ์พิพากษายินให้ประหารชีวิต    จนกระทั่งถึงศาลฎิกาในวันที่25ก.ค.2550ศาลฎีกาได้พิพากษายืน ประหารชีวิตสถานเดียว  ต่อมาหมอวิสุทธิ์ได้ยื่นขอพระราชทานอภัยโทษและเมื่อ10ธ.ค.ปีเดียวกันก็มีพระราชกฤษฎีกาพระราชทานอภัยโทษพ.ศ.2550  เหลือจำคุกตลอดชีวิต  หมอวิสุทธิ์ได้อภัยโทษหลายครั้งจนถึงวันป

ล่อยตัวหมอถูกจำคุกเป็นระยะเวลา10ปี9เดือน