น่ายินดี !!! “มูลค่า” ทองคำสำรองของไทยขยับขึ้นอย่างก้าวกระโดด ราคาแตะที่ แตะ 1,186,738.47 ล้านบาท แล้ว

ทองคำสำรองของไทยเคยถูกพูดถึงในฐานะ “สินทรัพย์เงียบ” ที่นอนนิ่งอยู่ในคลัง แต่เมื่อเวลาผ่านไป ตัวเลขกลับเล่าเรื่องได้ดังขึ้นเรื่อย ๆ—และในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา เรื่องที่ทองคำเล่านั้นชัดเจนมาก

ข้อมูลจากรายงานเงินสำรองระหว่างประเทศของธนาคารแห่งประเทศไทยสะท้อนว่า “มูลค่า” ทองคำสำรองของไทยขยับขึ้นอย่างก้าวกระโดด จากวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 ที่อยู่ราว 206,265.91 ล้านบาท มาเป็นวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2569 ที่แตะ 1,186,738.47 ล้านบาท การเพิ่มขึ้นเกือบ หนึ่งล้านล้านบาท ภายในทศวรรษเดียว ไม่ได้เป็นแค่ความเปลี่ยนแปลงทางบัญชี แต่คือภาพรวมของโลกการเงินที่ผันผวน และวิธีที่ประเทศเลือก “จัดวางความมั่นคง” ไว้ล่วงหน้า

สิ่งสำคัญคือ ตัวเลขที่พุ่งขึ้นนี้มาจาก “มูลค่า” ซึ่งได้รับแรงหนุนหลักจากราคาทองคำในตลาดโลกที่ปรับตัวสูงขึ้นต่อเนื่องในช่วงหลายปี โดยเฉพาะเวลาที่โลกเผชิญความไม่แน่นอน—ทั้งวิกฤตเศรษฐกิจ เงินเฟ้อ ความตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์ หรือความผันผวนของนโยบายการเงินประเทศมหาอำนาจ เมื่อความเสี่ยงสูงขึ้น นักลงทุนและธนาคารกลางจำนวนมากมักหันกลับไปหา “สินทรัพย์ปลอดภัย” และทองคำก็คือหนึ่งในตัวเลือกคลาสสิกที่มีสถานะเหนือกาลเวลา

ในเชิงยุทธศาสตร์ ทองคำในเงินสำรองระหว่างประเทศทำหน้าที่เหมือน “เข็มขัดนิรภัย” มากกว่าจะเป็นเครื่องมือทำกำไร มันช่วยกระจายความเสี่ยงออกจากการพึ่งพาสกุลเงินหลักหรือสินทรัพย์การเงินเพียงประเภทเดียว และในจังหวะที่ตลาดโลกสั่นไหว ทองคำมักไม่เดินตามความผันผวนของสินทรัพย์อื่น ๆ แบบหนึ่งต่อหนึ่ง นั่นทำให้พอร์ตสำรองของประเทศ “นิ่ง” ได้มากขึ้นเมื่อเกิดแรงกระแทก

การที่มูลค่าทองคำสำรองเพิ่มขึ้นมากขนาดนี้ จึงสะท้อน 3 ประเด็นใหญ่ที่เห็นได้ชัด

อย่างแรกคือ ความเชื่อมั่น ต่อฐานะการเงินระหว่างประเทศ เงินสำรองที่มีทองคำเป็นองค์ประกอบช่วยเสริมภาพความมั่นคงในสายตานักลงทุนและสถาบันการเงินโลก เพราะทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ไม่ผูกกับความเสี่ยงเครดิตของผู้ออกตราสาร (ไม่ขึ้นกับว่า “ใคร” เป็นหนี้)

อย่างที่สองคือ อานิสงส์จากวัฏจักรของทองคำโลก ทศวรรษที่ผ่านมาเป็นช่วงที่ความไม่แน่นอนมาเป็นระลอก ๆ ทำให้ทองคำถูก “ให้ราคา” สูงขึ้นตามธรรมชาติของตลาด พูดง่าย ๆ คือ แม้ประเทศจะไม่ได้ขยับอะไรหวือหวามาก แต่โลกที่ผันผวนได้ยกระดับมูลค่าทองคำในมือขึ้นเอง

และอย่างที่สามคือ มุมมองการบริหารความเสี่ยงระยะยาว การถือทองคำไว้ก่อนที่ราคาจะขึ้นมาก ช่วยเพิ่มมูลค่าทรัพย์สินของประเทศโดยไม่ต้องสร้างภาระเพิ่ม เช่น ไม่ต้องก่อหนี้เพิ่มเพื่อไปไล่ซื้อในช่วงราคาสูง การวางพอร์ตให้ “ทนแรงสั่น” ได้ตั้งแต่ต้น จึงสำคัญพอ ๆ กับการวิ่งให้เร็วในช่วงตลาดดี

เมื่อมองให้กว้างขึ้น ทองคำสำรองไม่ใช่เพียงตัวเลขในรายงาน แต่คือ “หลักประกันทางเศรษฐกิจ” ที่ทำงานอยู่เงียบ ๆ ในเบื้องหลัง ยามที่ค่าเงินผันผวนหรือเกิดแรงกดดันต่อเสถียรภาพ ระบบการเงินต้องการสิ่งที่ช่วยพยุงความเชื่อมั่น และทองคำคือหนึ่งในเสาหลักที่ธนาคารกลางทั่วโลกใช้เพื่อจุดประสงค์นั้น

ในโลกที่ยังเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน—ตั้งแต่ภูมิรัฐศาสตร์ เงินเฟ้อ ไปจนถึงทิศทางดอกเบี้ยของประเทศเศรษฐกิจใหญ่—การที่ไทยมีมูลค่าทองคำสำรองระดับ กว่า 1.18 ล้านล้านบาท จึงไม่ใช่เรื่องเล็ก และไม่ใช่แค่ “ตัวเลขพุ่ง” แต่เป็นภาพสะท้อนของการสะสมความมั่นคงแบบค่อยเป็นค่อยไป

ท้ายที่สุด การขยับจากราว 2 แสนล้านบาท ในปี 2559 มาสู่ กว่า 1.1 ล้านล้านบาท ในปี 2569 คือบทพิสูจน์ว่า บางครั้ง “ความรอบคอบ” อาจดูเงียบในวันแรก แต่เมื่อโลกผันผวนหนักขึ้น มันจะดังชัดขึ้นในวันที่สำคัญที่สุด—วันที่ประเทศต้องมีสิ่งยึดเหนี่ยวที่ไว้ใจได้อยู่ในมือ.