ฮือฮาริมเจ้าพระยา! “คริส หอวัง” ผงะอุปกรณ์ไล่นกพิราบไร้ผล ลั่นกลางคลิป “ของบคืนได้ไหม”

12 กุมภาพันธ์ 2569 (13:24) เนื้อหาโดย หนึ่งล้านเรื่องเล่า

เมื่อครู่นี้ ผู้เขียนได้อ่านข่าวหนึ่งซึ่งกำลังเป็นที่กล่าวถึงในสื่อสังคมออนไลน์ ภายหลังนักแสดงและพิธีกรชื่อดัง “คริส หอวัง” ได้เผยแพร่คลิปผ่านบัญชี TikTok @crishorwangtiktok ขณะเดินทางไปทำกิจกรรมปล่อยปลาบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา ทว่าเหตุการณ์ที่กลายเป็นประเด็นสนใจกลับมิใช่กิจกรรมทำบุญ หากเป็น “อุปกรณ์ไล่นกพิราบ” ซึ่งติดตั้งอยู่ในพื้นที่ดังกล่าว

จากภาพที่ปรากฏ อุปกรณ์ดังกล่าวมีลักษณะเป็นกังหันสะท้อนแสง ติดกระจกหรือวัสดุที่สามารถหักเหแสงแดด เพื่อสร้างแสงวาบสะท้อนรบกวนสายตานก ควบคู่กับการติดตั้งเครื่องส่งเสียงเลียนแบบเสียงเหยี่ยว เพื่อสร้างความหวาดกลัวและผลักดันฝูงนกพิราบให้ออกห่างจากพื้นที่สาธารณะ แนวคิดดังกล่าวถือเป็นมาตรการที่หลายหน่วยงานเลือกใช้เพื่อลดปัญหามูลนกและความสกปรกในแหล่งชุมชน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ปรากฏในคลิปกลับสร้างรอยยิ้มปนคำถามให้แก่ผู้ชมจำนวนมาก เนื่องจากฝูงนกพิราบมิได้มีท่าทีหวาดหวั่นต่อแสงสะท้อนหรือเสียงเหยี่ยวแต่อย่างใด ตรงกันข้าม บางช่วงกลับพบว่ามีนกจำนวนมากบินวนและเกาะอยู่บริเวณใกล้เคียงราวกับมิได้รับผลกระทบใด ๆ จนเจ้าตัวถึงกับเอ่ยปากในเชิงหยอกล้อแต่สะท้อนความจริงว่า “ของบคืนได้ไหม”

แม้คำกล่าวดังกล่าวจะเป็นไปในลักษณะขบขัน หากแต่ก็สะท้อนคำถามเชิงสาธารณะเกี่ยวกับประสิทธิภาพของอุปกรณ์ที่จัดซื้อจัดหาเพื่อนำมาแก้ไขปัญหาในพื้นที่จริง ว่าได้ผ่านการทดสอบอย่างรอบคอบเพียงใด และสามารถใช้งานได้ผลตามวัตถุประสงค์หรือไม่

ปัญหานกพิราบในเขตเมืองถือเป็นประเด็นที่หลายหน่วยงานท้องถิ่นพยายามบริหารจัดการมาอย่างต่อเนื่อง ทั้งการใช้ตาข่ายกั้น การติดหนามกันเกาะ การใช้เสียงรบกวน ตลอดจนการออกมาตรการควบคุมการให้อาหาร อย่างไรก็ดี ผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมสัตว์หลายรายเคยให้ความเห็นว่า นกพิราบในเมืองใหญ่มีการปรับตัวสูง และสามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว หากมาตรการใดไม่สร้างผลกระทบจริงในระยะยาว นกย่อมกลับมาใช้พื้นที่เดิมอีกครั้ง

กรณีที่เกิดขึ้นจึงมิใช่เพียงคลิปไวรัลเพื่อความบันเทิง แต่ยังเป็นภาพสะท้อนถึงความจำเป็นในการประเมินความคุ้มค่าและประสิทธิผลของอุปกรณ์หรือโครงการใด ๆ ที่ใช้งบประมาณสาธารณะ โดยเฉพาะในพื้นที่สำคัญอย่างริมแม่น้ำเจ้าพระยา ซึ่งเป็นทั้งแหล่งท่องเที่ยวและพื้นที่ทำกิจกรรมของประชาชน

ในมุมมองของผู้เขียนซึ่ง เห็นว่าเหตุการณ์ลักษณะนี้ควรได้รับการพิจารณาอย่างสร้างสรรค์ มิใช่เพื่อกล่าวโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หากแต่เพื่อทบทวนว่าการแก้ไขปัญหาสาธารณะจำเป็นต้องอาศัยข้อมูลเชิงวิทยาศาสตร์ การทดลองภาคสนาม และการติดตามประเมินผลอย่างจริงจัง มิใช่อาศัยเพียงแนวคิดที่ดูเหมือนจะได้ผลในทางทฤษฎี

ท้ายที่สุด เหตุการณ์นี้อาจเป็นเพียงสีสันหนึ่งในโลกออนไลน์ แต่ก็เพียงพอที่จะจุดประกายคำถามสำคัญว่า การจัดการพื้นที่สาธารณะของเราควรเดินไปในทิศทางใด เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพ โปร่งใส และคุ้มค่าต่อประชาชนอย่างแท้จริง

ขอบคุณภาพจาก TikTok @crishorwangtiktok