การเข้านอนตอนตี 2 ไม่ถือว่าเป็นการนอนดึกใช่ไหม?

     หลายคนมักเชื่อว่า "เพียงแค่นอนหลังเวลา 23.00 น. ก็ถือว่าเป็นการนอนดึกแล้ว" และ "การนอนดึกก็เป็นอันตรายต่อสุขภาพด้วย!!" อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การนอนหลับ ได้ออกมากล่าวว่า "ความเข้าใจเช่นนี้เป็นการมองแบบง่ายเกินไป และ ยังไม่สะท้อนธรรมชาติที่แท้จริง ของการนอนหลับและนาฬิกาชีวภาพของมนุษย์..."

     ในความเป็นจริง "การนอนดึก" ไม่ควรถูกนิยามด้วยช่วงเวลาที่ตายตัว แต่ควรพิจารณาควบคู่กับพฤติกรรมการนอน อายุ และ นาฬิกาชีวภาพเฉพาะบุคคล...

     โดยนายแพทย์ "กัว เฮ่อ เหิง" ผู้อำนวยการและหัวหน้าแพทย์ ศูนย์เวชศาสตร์การนอนหลับ โรงพยาบาลเฉาหยางปักกิ่ง และ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์นครหลวง ประเทศจีน ได้กล่าวถึงประเด็นสำคัญของการนอนดึก ซึ่งกล่าวว่า "การนอนดึก ไม่ได้ขึ้นอยู่ที่การเข้านอนเร็วหรือช้า แต่อยู่ที่ "ความไม่สม่ำเสมอ" ของพฤติกรรมการนอน หากบุคคลหนึ่งเคยนอนเวลา 22.00 น. เป็นประจำ แต่กลับยืดไปถึงเที่ยงคืนบ่อยครั้ง ก็ถือว่าเป็นการนอนดึก ในทางกลับกัน สำหรับผู้ที่เคยนอนเวลาประมาณตี 1 เป็นปกติ การเข้านอนในเวลานั้น ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาและไม่รบกวนร่างกายแต่อย่างใด..."

     ในมุมมองเดียวกัน เจ้าหน้าที่แผนกการแพทย์แผนจีนและเวชศาสตร์ฟื้นฟู "เวิน ซิน" ของโรงพยาบาลสภากาชาดหนานหนิง กล่าวว่า "แนวคิดที่ว่า นอนหลัง 23.00 น. คือนอนดึกนั้น มันไม่สอดคล้องกับลักษณะสรีรวิทยาของแต่ละช่วงวัย โดยความต้องการการนอนหลับของมนุษย์ เปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนตลอดช่วงชีวิต จึงไม่สามารถใช้มาตรฐานเดียวกันกับทุกคนได้..."

     ในกลุ่มวัยรุ่น ความต้องการการนอนมักสูงกว่า อยู่ที่ประมาณ 8-10 ชั่วโมงต่อวัน ที่น่าสังเกตคือ การหลั่ง "เมลาโทนิน" และ "ฮอร์โมน" ที่ทำให้ง่วงนอน ซึ่งในวัยนี้มักพุ่งสูงช้ากว่าผู้ใหญ่ประมาณ 2 ชั่วโมง จึงอธิบายได้ว่า "ทำไมวัยรุ่นจึงมีแนวโน้มนอนดึกและตื่นสาย" ดังนั้น การนอนช่วงประมาณเที่ยงคืนถึงตี 1 สำหรับวัยนี้ ยังถือว่าสอดคล้องกับนาฬิกาชีวภาพตามธรรมชาติ... ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่มีอายุมากกว่า 65 ปี ต่อม "ไพเนียล" จะค่อยๆเกิดการสะสม "แคลเซียม" ซึ่งทำให้การหลั่ง "เมลาโทนิน" ลดลงเหลือเพียงประมาณ 1 ใน 3 ของช่วงวัยหนุ่มสาว ซึงความเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ผู้สูงอายุง่วงเร็ว ตื่นกลางดึกบ่อย และ หลับลึกได้ยาก สำหรับคนกลุ่มนี้ การนอนหลัง 23.00 น. อาจถือว่าเป็นการนอนดึก และ อาจส่งผลต่อสุขภาพได้!!

     นอกจากความต่างด้านอายุแล้ว แต่ละบุคคลยังมีรูปแบบนาฬิกาชีวภาพต่างกัน โดยผู้เชี่ยวชาญแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มหลัก ได้แก่...

1. ประเภท "นกตื่นเช้า"
     คนกลุ่มนี้มักง่วงตั้งแต่ 21.00-22.00 น. และ ตื่นก่อน 06.00 น. หากนอนช้ากว่าปกติเพียงประมาณ 1 ชั่วโมง ก็อาจทำให้ร่างกายอ่อนล้า และ ประสิทธิภาพการทำงานลดลง

2. ประเภท "นกฮูกกลางคืน"
     มักตื่นตัวที่สุดในเวลากลางคืน และ เริ่มง่วงช่วงประมาณตี 1-2 ซึ่งพบได้บ่อยในผู้ทำงานสายสร้างสรรค์ วิจัย หรือ ศิลปะ หากคนกลุ่มนี้นอนหลับเพียงพอ 7-8 ชั่วโมง และ รักษาเวลานอนสม่ำเสมอ การนอนช่วงดึก ก็ไม่ส่งผลเสียต่อสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญ และ ไม่ควรถูกมองว่าเป็นนอนดึก ในความหมายเชิงลบ

3. ประเภท "กึ่งกลาง"
     เป็นคนส่วนใหญ่ของสังคม มักนอนช่วง 22.00-24.00 น. และ ตื่นประมาณ 07.00-08.00 น. แม้นาฬิกาชีวภาพยืดหยุ่นได้ แต่ยังจำเป็นต้องรักษาความสม่ำเสมอ ของการนอน

     นอกจากเวลาเข้านอนแล้ว "ระยะเวลา" และ "คุณภาพ" ของการนอนก็สำคัญ ผู้ใหญ่ทั่วไปต้องการการนอนประมาณ 7-8 ชั่วโมงต่อคืน แต่ความต้องการจริงอาจต่างกัน บางคนเพียง 5-6 ชั่วโมงก็เพียงพอ ในขณะที่บางคนอาจต้อง 9-10 ชั่วโมง

     โดยเกณฑ์สำคัญในการประเมินคุณภาพการนอน คือ สภาพร่างกายหลังตื่นนอน หากรู้สึกสดชื่น อารมณ์มั่นคง มีสมาธิดี แสดงว่าการนอนเพียงพอ แต่หากยังอ่อนเพลีย ง่วงกลางวัน หรือ สมาธิลดลง ย่อมสะท้อนว่า "คุณภาพการนอนยังไม่ดี แม้จะนอนเร็วก็ตาม"

     แม้จะไม่มีเส้นแบ่งเวลาตายตัวของคำว่า "นอนดึก" แต่ผู้เชี่ยวชาญเห็นตรงกันว่า "การนอนที่เบี่ยงเบนจากนาฬิกาชีวภาพของตนเองเป็นประจำ จะส่งผลเสียต่อสุขภาพ เช่น ความผิดปกติของฮอร์โมน ภูมิคุ้มกันลดลง เสี่ยงโรคเรื้อรัง อารมณ์แปรปรวน ความจำลดลง และ ประสิทธิภาพการทำงานถดถอย"

     ดังนั้น แทนที่จะเปรียบเทียบเวลาเข้านอนกับผู้อื่น สิ่งสำคัญคือการเข้าใจนาฬิกาชีวภาพของตน  รับฟังสัญญาณจากร่างกาย และ รักษาพฤติกรรมการนอนให้สม่ำเสมอ การนอนที่ดีต่อสุขภาพไม่ได้ขึ้นอยู่กับการนอนเร็ว หรือ นอนดึกตามมาตรฐานสังคม แต่อยู่ที่การนอนให้สอดคล้อง กับจังหวะชีวภาพของตนเอง และ รักษาความสม่ำเสมอในระยะยาว...

อ้างอิง : https://cafef.vn/di-ngu-luc-2-gio-sang-khong-phai-la-thuc-khuya-chuyen-gia-chi-ra-su-that-ma-lau-nay-nhieu-nguoi-da-hieu-sai-18826020522205273.chn