8 ปีแห่งการทำงานหนัก หนุ่มจีนส่งเงินกว่า 6 แสนหยวนให้ทางบ้าน แต่ต้องช็อกเมื่อบ้านพ่อแม่ยังทรุดโทรมอย่างหนัก

     ฤดูใบไม้ผลิปี 2008 ณ หมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง ในมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน ซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยอากาศหนาวเย็น "กัว หยาง" ชายหนุ่มวัย 18 ปี เก็บข้าวของอย่างเงียบๆ เพื่อออกจากหมู่บ้าน ทรัพย์สินที่เขานำติดตัวไปมีเพียงเสื้อเชิ้ตลายสก็อตเก่าขาดๆ และ กางเกงยีนส์สีซีดไม่กี่ตัว ใส่ไว้ในเป้สีดำที่เต็มไปด้วยรอยปะ นอกลานบ้าน แม่ของเขา "หวัง หลาน" ทำโน่นทำนี่ไปมาเพื่อกลบเกลื่อนดวงตาที่แดงก่ำจากการกลั้นน้ำตา ส่วนพ่อ "กัว ต้า ซาน" นั่งเงียบอยู่ที่ขั้นบันได สูบบุหรี่เข้าลึกๆ ความเงียบงันของผู้เป็นพ่อผู้ผ่านความยากลำบากมาทั้งชีวิต กลายเป็นภาระหนักอึ้งที่กดทับหัวใจของ "กัว หยาง"

     "กัว หยาง" กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะรีบก้าวออกจากประตูหมู่บ้านว่า "พ่อแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะไปทำงานที่กวางตุ้ง ตั้งใจทำงาน เก็บเงินส่งกลับมาซ่อมบ้าน ให้พ่อแม่ไม่ต้องลำบากอีกต่อไป"

     รถโดยสารเก่าๆ พา "กัว หยาง" ห่างไกลจากท้องนาเฉอะแฉะ มุ่งหน้าสู่ชายฝั่งที่โรงงานต่างๆ ทำงานตลอดทั้งวันทั้งคืน โดยที่ "กัว หยาง" พกพาคำสาบานติดตัวไปว่า "วันที่เขากลับมา บ้านดินแตกร้าวหลังนั้น จะต้องกลายเป็นบ้านก่ออิฐมุงกระเบื้องใหม่!!"

     ชีวิตในเมืองคือวันคืนแห่งการทำงานหนักหน้าไลน์ผลิต วันละ 12 ชั่วโมง เท้าชา นิ้วแข็งจากการทำท่าทางเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับเครื่องจักร แต่ "กัว หยาง" ไม่เคยบ่น เขาใช้ชีวิตอย่างประหยัด อาหารเย็นมีเพียงกะหล่ำปลีต้มกับหมูสับเล็กน้อย บางครั้งยังแอบเก็บซาลาเปาไว้กินยามดึก

     เงินเดือนเดือนแรก 1,800 หยวน เขาส่งกลับบ้านทันที 1,500 หยวน "พ่อครับ ผมโอนเงินให้แล้วนะครับ พ่อรวมเงินไว้แล้วค่อยวางแผนซ่อมบ้านได้เลย" เขาโทรบอกด้วยความดีใจ ปลายสาย เสียงพ่อแหบพร่าตอบเพียงว่า "พ่อรู้แล้ว ลูกดูแลตัวเองให้ดีก็พอ"

     กาลเวลาผ่านไป ด้วยความขยันและความสามารถ "กัว หยาง" เลื่อนจากคนงานธรรมดาเป็นช่างเทคนิค และ ต่อมาเป็นผู้ดูแลเครื่องจักร รายได้ของเขาเพิ่มเป็น 12,000 หยวนต่อเดือน ในปี 2013 แต่เขายังคงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทุกไตรมาสเขาจะไปธนาคาร เพื่อโอนเงินก้อนใหญ่กลับบ้าน รวมระยะเวลา 8 ปี ยอดเงินที่ส่งกลับไปสูงถึง 600,000 หยวน

     น่าแปลกที่ทุกครั้งที่เขาถามถึงความคืบหน้าการซ่อมบ้าน คำตอบจากพ่อแม่มักคลุมเครือเพียงว่า "ซ่อมแล้ว ดีมาก" ซึ่ง "กัว หยาง" คิดว่าพ่อแม่คงประหยัด อยากเก็บเงินก้อนใหญ่ไว้รอเขากลับมาค่อยสร้างทีเดียว

     ปลายปี 2016 "กัว หยาง" ตัดสินใจกลับบ้านฉลองตรุษจีน บนรถไฟความเร็วสูง เขามองเงาสะท้อนของตนเอง เห็นริ้วรอยที่หางตา และ ยิ้มอย่างมีความหวัง กับภาพบ้านหลังใหม่ที่กำลังจะได้เห็น แต่เมื่อเขาก้าวเข้าสู่หมู่บ้าน หัวใจของเขากลับบีบรัด หมู่บ้านแทบไม่เปลี่ยนแปลง ถนนยังเป็นดิน บ้านเก่าๆยังทรุดโทรมเหมือนเดิม เมื่อยืนอยู่หน้าบ้านตัวเอง เขาตกตะลึง ประตูไม้ผุพัง รอยร้าวบนผนังดินยิ่งลึกกว่าเมื่อ 8 ปีก่อน

     ในมื้ออาหารรวมญาติที่เรียบง่าย มีเพียงผักดองและไข่เจียว ซึ่ง "กัว หยาง" ถามขึ้นว่า "พ่อ... แม่... เงินทั้งหมดที่ผมส่งกลับมา อยู่ที่ไหนหมดล่ะครับ?"

     "กัว ต้า ซาน" วางไปป์ลง มองลูกชายด้วยแววตางุนงง "ลูกพูดอะไรน่ะ พ่อแม่... ไม่เคยได้รับเงินจากลูกเลยแม้แต่หยวนเดียว..."

     ใบหน้าของ "กัว หยาง" ซีดเผือด เขารีบหยิบโทรศัพท์ให้พ่อดูประวัติการโอนเงินอย่างชัดเจน แม่ของเขาตกใจพูดว่า "พวกเราไม่รู้จริงๆ ถ้ามีเงิน พ่อของลูกจะยังต้องไปรับจ้างทำงานเหรอ? บ้านจะทรุดโทรมแบบนี้ได้อย่างไร?"

     เช้าวันรุ่งขึ้น "กัว หยาง" แจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ แล้วหลังจากนั้นความจริงอันน่าตกตะลึงค่อยๆปรากฏจากกล้องวงจรปิด ชายวัยกลางคนคนหนึ่ง ใช้บัตรประชาชนของ "กัว ต้า ซาน" มาถอนเงินจากธนาคารซ้ำแล้วซ้ำเล่า

     "กัว หยาง" แทบไม่เชื่อสายตา เนื่องจากชายคนดังกล่าว คือ "อา กัว ซาน" ลูกพี่ลูกน้องของพ่อนั่นเอง...

     แท้จริงแล้ว "อา กัว ซาน" ปลอมหนังสือมอบอำนาจ และ ถอนเงินทั้งหมดที่ "กัว หยาง" ส่งกลับมาตลอด 8 ปี หลังถอนเงิน เขายังแวะมาที่บ้านพ่อแม่ของ "กัว หยาง" เพื่อสืบข่าว และ โอ้อวดว่าตนร่ำรวยจากการทำธุรกิจ สร้างบ้าน และ ซื้อรถหรูได้

     เมื่อ "กัว หยาง" เผชิญหน้า "อา กัว ซาน" เขายังพูดอย่างหน้าด้านๆว่า "ข้ามีหนังสือมอบอำนาจของพ่อแก จะฟ้องก็ฟ้องไป ดูซิว่าพ่อแม่แกจะทนความอับอายได้ไหม?"

     แม้เจ็บปวด "กัว หยาง" ก็เลือกยืนหยัดเพื่อความยุติธรรม ไม่นาน... เจ้าหน้าที่ก็มาจับกุม "อา กัว ซาน" ต่อหน้าความตกตะลึงของคนทั้งหมู่บ้าน พ่อแม่ของ "กัว หยาง" ทรุดหนัก ไม่ใช่แค่เพราะเงินหาย แต่เพราะความเชื่อใจในสายเลือดพังทลายจนหมดสิ้น!!

     คดีสิ้นสุดด้วยโทษจำคุก 7 ปี แต่อายัดเงินคืนได้เพียง 80,000 หยวนเท่านั้น เพราะส่วนใหญ่ถูกใช้ไปหมดแล้ว

     "กัว หยาง" มองดูพ่อแม่ชราที่อ่อนแรงทั้งกายและใจ "กัว หยาง" ตัดสินใจไม่กลับไปกวางตุ้งอีก เขาเข้าใจดีว่า เวลานี้การอยู่ข้างพ่อแม่สำคัญกว่าเงินใดๆ ซึ่ง "กัว หยาง" กล่าวว่า "ผมจะอยู่ต่อ เปิดร้านจำหน่ายวัสดุการเกษตรในหมู่บ้านครับ" ด้วยประสบการณ์ด้านการจัดการและการสนับสนุนจากท้องถิ่น ธุรกิจของเขาค่อยๆมั่นคง

     3 ปีต่อมา "กัว หยาง" ไม่เพียงสร้างบ้านหลังใหม่ให้พ่อแม่ได้สำเร็จ แต่ยังฟื้นฟูเกียรติยศของครอบครัว "อา กัว ซาน" หลังพ้นโทษก็สำนึกผิด และ ทยอยส่งเงินมาชดใช้ให้เรื่อยๆ

     ค่ำคืนหนึ่ง ท่ามกลางสายลมอ่อนๆในบ้านหลังใหม่ "กัว ต้า ซาน" จับมือลูกชายแน่น แล้วกล่าวว่า "วันนี้พ่อเข้าใจแล้ว เงินอาจถูกขโมยไปได้ แต่ความสามารถและความเข้มแข็งของลูก ไม่มีใครสามารถเอาไปได้"

อ้างอิง : https://cafef.vn/8-nam-cay-cuoc-gui-hon-2-ty-ve-bao-hieu-chang-trai-chet-dung-khi-nha-bo-me-van-dot-nat-camera-ngan-hang-tiet-lo-su-that-khong-ngo-188260125084842047.chn