ทำไมคนฉลาดถึงมักอยู่เป็นโสดนานกว่า?

     งานวิจัยล่าสุดของมหาวิทยาลัยซูริก ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ชี้ให้เห็นถึงปรากฏการณ์เชิงขัดแย้งว่า "ผู้ที่มีระดับการศึกษาสูง โดยเฉพาะผู้ชาย มีแนวโน้มจะครองโสดเป็นเวลานาน และ มีความเสี่ยงต่อการลดลงของความสุขในชีวิต เมื่อก้าวเข้าสู่วัย 30 ปี"

     ตลอดระยะเวลา 50 ปีที่ผ่านมา สัดส่วนของคนหนุ่มสาวในยุโรป ที่มีอายุระหว่าง 25-34 ปี ที่ไม่ได้อาศัยอยู่กับคู่ครองเพิ่มขึ้นอย่างมาก โดยสูงถึง 50% ในผู้ชาย และ 41% ในผู้หญิง สถานการณ์ดังกล่าวเป็นแรงผลักดัน ทำให้ทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยซูริก ที่นำโดยดร. "ไมเคิล เครเมอร์" ออกค้นหาสาเหตุที่แท้จริง

     โดยทีมนักวิจัยได้ติดตามกลุ่มตัวอย่างมากกว่า 17,000 คนในอังกฤษและเยอรมนี ตั้งแต่อายุ 16 ปี [ช่วงที่ยังไม่เคยมีความสัมพันธ์เชิงรักใคร่] จนถึงอายุ 29 ปี ผลการศึกษาที่เผยแพร่เมื่อต้นปีนี้พบความเชื่อมโยงในลักษณะ "สวนทาง" ระหว่าง "สติปัญญา" กับ "ความรัก" กล่าวคือ "ยิ่งมีระดับการศึกษาสูงเท่าใด โอกาสในการเริ่มต้นความสัมพันธ์ ก็ยิ่งลดลง..."

มาตรฐานที่สูงเกินไป
     ความแตกต่างดังกล่าวเห็นได้ชัด เมื่อพิจารณาแยกตามเพศ ในกลุ่มผู้หญิง พบว่า "ระดับสติปัญญา [IQ] ที่สูง" มักแปรผกผันกับโอกาสในการแต่งงาน ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยระยะยาว ในเมืองอเบอร์ดีน ที่ศึกษากลุ่มตัวอย่างกว่า 9,600 คน โดยพบว่า "ผู้หญิงที่ยังโสดมีค่า IQ สูงกว่ากลุ่มที่แต่งงานแล้ว อย่างมีนัยสำคัญ แม้จะควบคุมปัจจัยด้านสถานะทางสังคมแล้วก็ตาม"

    สำหรับผู้ชาย ภาพรวมมีความซับซ้อนมากกว่า ข้อมูลจากการสำรวจครัวเรือนของอังกฤษระบุว่า "ผู้ชายที่มี IQ สูงมักจะแต่งงานช้ากว่า" โดยสาเหตุหลักคือ "ความยากลำบาก ในการค้นหาคู่ครองที่มีระดับสติปัญญาใกล้เคียงกัน..."

     องค์กร "เมนซ่า" ซึ่งเป็นสมาคมของผู้ที่มี IQ อยู่ในระดับสูงสุด 2% ของโลก เคยทำการสำรวจและพบว่า "สมาชิกส่วนใหญ่มักให้ความสำคัญกับการมีคู่ครอง ที่มีระดับสติปัญญาเทียบเท่ากัน ซึ่งมาตรฐานดังกล่าวกลับกลายเป็นการจำกัดขอบเขต ของทางเลือกโดยไม่ตั้งใจ ส่งผลให้ความเสี่ยงในการครองโสดเป็นเวลานานเพิ่มสูงขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มชายหนุ่มที่มีการศึกษาสูง"

กับดักของความพิถีพิถันในการเลือก
     "ไมเคิล เครเมอร์" กล่าวเตือนว่า "ถึงแม้ว่าการครองโสดจะมอบอิสรภาพ แต่หากยืดเยื้อเป็นเวลานาน ก็อาจก่อให้เกิดผลกระทบตามมา "เมื่อการครองโสดยาวนาน ระดับความพึงพอใจในชีวิตจะลดลง ความรู้สึกโดดเดี่ยวและภาวะซึมเศร้าจะเด่นชัดมากขึ้น ในช่วงปลายวัย 20 ปี ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงต่อสุขภาพจิต" และ "สถานการณ์นี้ก่อให้เกิด "วงจรที่ไม่เอื้ออำนวย" โดยคนหนุ่มสาวที่มีสติปัญญาสูง มักชะลอการมีความสัมพันธ์เพื่อมุ่งเน้นด้านอาชีพ หรือ รอคอยคนที่สมบูรณ์แบบ อย่างไรก็ตาม เมื่อระดับความสุขส่วนบุคคลลดลงจากความโดดเดี่ยว พวกเขาก็ยิ่งดึงดูดคู่ครองได้ยากขึ้น"

     งานวิจัยยังชี้ให้เห็นว่า "ผู้ที่เริ่มต้นความสัมพันธ์ครั้งแรก ตั้งแต่อายุยังน้อย มักมีระดับความสุขในชีวิตสูงกว่า ในทางตรงกันข้าม เมื่ออายุมากขึ้น การเริ่มต้นความรักครั้งแรก จะยิ่งยากลำบาก ส่งผลให้หลายคน ตกอยู่ในภาวะโดดเดี่ยวอย่างต่อเนื่อง"

อ้างอิง : https://vnexpress.net/vi-sao-nguoi-thong-minh-de-e-lau-5008465.html