ชาวเขมรลั่น ห้ามพูดไทยในประเทศ หลังจากแรงงานจำนวนมากเดินทางกลับจากไทย

มีรายงานว่า ในสังคมออนไลน์ของประเทศกัมพูชา เกิดกระแสถกเถียงกันค่อนข้างรุนแรงระหว่างประชาชนด้วยกันเอง จากกรณีที่มี ชาวกัมพูชาจำนวนไม่น้อยเดินทางกลับจากประเทศไทย หลังจากไปทำงานหรือใช้ชีวิตอยู่เป็นเวลานาน
เมื่อกลับบ้านเกิด ยังคง ใช้ภาษาไทยในการสื่อสารกันในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นคำพูดติดปาก หรือการพูดคุยกับเพื่อนและคนรอบข้าง

ประเด็นนี้เอง ทำให้ชาวกัมพูชาบางส่วนออกมาแสดงความไม่พอใจ โดยมองว่า

“อยู่ในประเทศของตนเอง ควรใช้ภาษาของตน”
และมีเสียงเรียกร้องถึงขั้นว่า ไม่ควรพูดภาษาไทยในกัมพูชา

ขณะเดียวกัน ก็มีชาวกัมพูชาอีกฝ่ายหนึ่งที่ออกมาแย้งอย่างชัดเจนว่า
การพูดได้หลายภาษา ไม่ใช่เรื่องผิด และภาษาไทยเป็นเพียงภาษาที่ใช้สื่อสารจากประสบการณ์ชีวิตและการทำงานในต่างแดน
ไม่ควรถูกมองว่าเป็นการลดคุณค่าของภาษาแม่ หรือความเป็นชาติแต่อย่างใด

ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกว่า เรื่องนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องภาษา แต่เป็นเรื่องของ

อัตลักษณ์

ความภาคภูมิใจในชาติ

และความเปลี่ยนแปลงของสังคมในยุคแรงงานเคลื่อนย้าย

ในโลกปัจจุบัน การที่คนหนึ่งคนจะพูดได้มากกว่าหนึ่งภาษา เป็นเรื่องปกติ และหลายครั้งก็เกิดจาก ความจำเป็นในการทำมาหากิน มากกว่าความตั้งใจจะละทิ้งรากเหง้าของตนเอง

ภาษาไทยสำหรับแรงงานเหล่านั้น อาจเป็นเพียง “ภาษาที่ช่วยให้มีชีวิตที่ดีขึ้น”
ขณะที่ภาษาเขมร ก็ยังคงเป็นภาษาแม่ที่อยู่ในหัวใจเสมอ

ดิฉันมองว่า การถกเถียงครั้งนี้สะท้อนให้เห็นว่า
สังคมกำลังเปลี่ยน แต่ความรู้สึกของผู้คนยังปรับไม่ทัน
หากเปิดใจกว้าง และมองกันด้วยความเข้าใจมากขึ้น บางทีเรื่องเล็ก ๆ อย่างภาษา อาจไม่กลายเป็นความขัดแย้งใหญ่โตเช่นนี้ก็ได้

เป็นอีกข่าวหนึ่งที่อ่านแล้ว ได้ทั้งแง่คิด และชวนให้เราย้อนมองสังคมของเราเองเช่นกันค่ะ