เปิด เบื้องลึกเบื้องหลัง ที่ อันวาร์ อิบราฮิม เข้ามา ไกล่เกลี่ย ไทย กัมพูชา

สวัสดีชาว rollwithus กันทุกคน ช่วงนี้ใครตามข่าวการเมืองระหว่างประเทศอยู่บ้าง น่าจะเริ่มรู้สึกเอะใจเหมือนกันว่า ทำไมชื่อของ อันวาร์ อิบราฮิม นายกฯ มาเลเซีย ถึงโผล่มาเกี่ยวข้องกับดราม่าไทย–กัมพูชาบ่อยผิดปก

ทั้งที่ตัวเองไม่ได้เป็นคู่ขัดแย้งโดยตรงแต่กลับออกหน้าสื่อเร็ว แถมพูดเหมือนตัวเองเป็นคนกลางเวทีโลกตลอด เรียกร้องนั่นนี่ ขอให้ยับยั้งชั่งใจ ขอให้กลับไปเจรจา ขอให้รักษาสันติภาพ

คือออกตัวแรงพอๆ กับคู่กรณีจริง ๆ จนหลายคนเริ่มสงสัยว่า เอ๊ะ เขาเข้ามาด้วยความหวังดีล้วน ๆ จริงเหรอ หรือมีอะไรซ่อนอยู่มากกว่านั้น วันนี้เรามาหาคําตอบไปด้วยกัน

ถ้ามองแบบผิวเผิน มันก็อาจดูเหมือนผู้นำเพื่อนบ้านที่ห่วงใยภูมิภาค ไม่อยากให้เกิดความสูญเสีย ไม่อยากให้บ้านใกล้เรือนเคียงรบกัน แต่ถ้ามองให้ลึกลงไปอีกชั้น ต้องบอกตรง ๆ ว่า มันไม่ได้มีแค่เรื่อง ความหวังดี อย่างเดียว เพราะแต่ละคำพูด แต่ละท่าที มันพ่วง ผลประโยชน์ทางการเมืองและเศรษฐกิจ มาด้วยแบบแนบสนิท

อย่างแรกเลยที่ปฏิเสธไม่ได้คือ ภาพลักษณ์บนเวทีอาเซียนและเวทีโลก มาเลเซียในยุคอันวาร์พยายามปั้นตัวเองเป็นผู้นำสายสันติ เป็นศูนย์กลางการไกล่เกลี่ยข้อขัดแย้งในภูมิภาค คืออยากให้โลกมองว่า อาเซียนยังมีแกนกลาง มีพี่ใหญ่ มีคนคุมเกม

ไม่ใช่กลุ่มประเทศที่เถียงกันเองแล้วปล่อยให้ชาติมหาอำนาจเข้ามาจัดระเบียบให้ตลอด ซึ่งบทบาทแบบนี้มันได้แต้มทางการทูตเต็ม ๆ ได้ทั้งภาพ ได้ทั้งเครดิต ได้ทั้งความน่าเชื่อถือในสายตาชาวโลก

ต่อมาคือเรื่องที่พูดตรง ๆ ได้เลยว่า มาเลเซียได้ผลประโยชน์ตรงจากความสงบของภูมิภาค ถ้าไทย–กัมพูชาปะทะกันหนัก เศรษฐกิจทั้งโซนอาเซียนโดนลูกหลงหมด นักลงทุนต่างชาติไม่ได้แยกว่าใครยิงใคร เขาเหมารวมว่าภูมิภาคนี้ ไม่ปลอดภัย

ทันทีการลงทุนชะลอ การค้าเสีย การท่องเที่ยวพัง มาเลเซียก็เสียพร้อม ๆ กับทุกประเทศ เพราะเงินทุนมันไหลเวียนเชื่อมกันหมด เพราะงั้นการที่อันวาร์รีบออกมาดับไฟ อย่ามองว่าเป็นเรื่องอุดมการณ์ล้วน ๆ มันคือการ กันผลกระทบเข้ากระเป๋าตัวเองแบบตรงไปตรงมา

อีกเรื่องที่หลายคนมองข้ามคือ เส้นทางขนส่งและความมั่นคงทางทะเล อาเซียนพึ่งการขนส่งทางเรือสูงมาก โดยเฉพาะช่องแคบมะละกา ที่เป็นเส้นเลือดใหญ่ของโลก

ถ้าโซนอินโดจีนเริ่มร้อนการรับรู้ความเสี่ยงมันจะลามเป็นลูกโซ่ ถึงแม้ไม่ได้ยิงกันติดทะเลโดยตรง แต่นักลงทุนกับบริษัทเดินเรือเขามองภาพรวมทั้งภูมิภาค มาเลเซียไม่มีทางปล่อยให้ไฟเริ่มลามแล้วค่อยมาวิ่งหนีทีหลัง การออกมาตั้งหลักตั้งแต่ต้น คือการป้องกันความปั่นป่วนที่อาจย้อนกลับมาใส่ตัวเอง

และอีกมุมที่เลี่ยงไม่พ้นเลยก็คือ การเมืองภายในมาเลเซียเอง อันวาร์ยังต้องแบกรับแรงกดดันจากหลายกลุ่ม การได้ออกมาทำบทผู้นำสายสันติบนเวทีนานาชาติ มันช่วยเสริมภาพลักษณ์ ผู้นำมืออาชีพระดับภูมิภาค  สร้างความชอบธรรมให้รัฐบาลตัวเองไปในตัว เรียกง่าย ๆ คือได้ทั้งหน้า ได้ทั้งคะแนนในประเทศ ได้ทั้งเครดิตนอกประเทศ

พอมารวมทุกอย่างเข้าด้วยกันแล้ว ภาพมันก็ชัดขึ้นว่า การที่อันวาร์ อิบราฮิม รีบกระโดดเข้ามายุ่งกับดราม่าไทย–กัมพูชา มันไม่ใช่เรื่องของความเป็นห่วงเพื่อนบ้านแบบใส ๆ อย่างเดียว แต่มันคือเกมของ ภาพลักษณ์ + เศรษฐกิจ + ความมั่นคง + คะแนนการเมือง ที่วางซ้อนกันอยู่เต็มไปหมด

ส่วนคำว่า สันติภาพ ก็เป็นคำที่ฟังแล้วดูดี ดูหล่อ ดูมีคุณธรรมที่สุด เอามาพูดเมื่อไหร่ก็ไม่มีใครกล้าค้าน แต่เบื้องหลังนั้น มันก็หนีไม่พ้นเรื่องผลประโยชน์ของประเทศตัวเองอยู่ดี

สรุปแบบพูดกันตรง ๆ อันวาร์ไม่ได้เข้ามาเพราะรักไทยหรือรักกัมพูชาเป็นพิเศษ แต่เข้ามาเพราะ เขาต้องรักษาผลประโยชน์ของมาเลเซียเป็นหลัก เพียงแค่ใช้คำว่าสันติภาพมาห่อให้มันดูสวยงามขึ้นก็เท่านั้นเอง