ทำไม ก.ล.ต.ถึงไม่สามารถสั่งห้าม “แอน จักรพงษ์” ให้อยู่ในประเทศไทยได้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เมื่อครู่นี้ดิฉันได้อ่านข่าวหนึ่ง  ข่าวนี้เกี่ยวกับกรณีที่สังคมกำลังจับตาในตอนนี้ คือประเด็นอำนาจของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ในการดำเนินการต่อผู้บริหารบริษัทจดทะเบียนที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดร้ายแรง

ตามที่เลขาธิการ ก.ล.ต. ออกมาให้สัมภาษณ์ว่า ไม่สามารถสั่งห้าม “แอน จักรพงษ์” หรือ นายจักรพงษ์ จักราจุฑาธิบดิ์ เดินทางออกนอกประเทศได้ ทำให้เกิดข้อสงสัยจากหลายฝ่ายว่า แท้จริงแล้วอำนาจของ ก.ล.ต. ในกรณีเช่นนี้อยู่ในขอบเขตเพียงใด และเหตุใดจึงไม่สามารถดำเนินการได้ทันต่อสถานการณ์

จากการทบทวนกรณีที่ผ่านมา เช่น คดี STARK ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อผู้ลงทุน ก.ล.ต. เคยใช้อำนาจตามกฎหมายในการร้องขอต่อศาลเพื่อห้ามผู้เกี่ยวข้องเดินทางออกนอกประเทศ รวมทั้งสั่งอายัดทรัพย์สินไว้ชั่วคราวเพื่อป้องกันการยักย้ายถ่ายเท ซึ่งถือเป็นมาตรการเร่งด่วนเพื่อคุ้มครองประโยชน์สาธารณะและผู้เสียหาย

เมื่อเปรียบเทียบกับกรณีของ JKN จึงเป็นธรรมดาที่จะมีเสียงวิจารณ์ว่า เหตุใดจึงไม่มีการใช้มาตรการในลักษณะเดียวกัน ทั้งที่คดีนี้ก็ถูกกล่าวว่าเกิดความเสียหายเป็นวงกว้าง และส่งผลกระทบต่อผู้ลงทุนจำนวนมากเช่นเดียวกัน

ดิฉันไม่ได้มีเจตนาจะกล่าวโทษใคร แต่ในฐานะประชาชนคนหนึ่งที่ติดตามข่าวสาร ก็อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามว่า เป็นเพราะข้อจำกัดทางกฎหมายจริง ๆ หรือเพราะความล่าช้าในการตัดสินใจของผู้มีอำนาจ จนทำให้ผู้ถูกกล่าวหามีโอกาสเดินทางออกนอกประเทศไปก่อน จนวันนี้ไม่อาจติดตามทรัพย์สินเพื่อเยียวยาผู้เสียหายได้

ผู้ลงทุนจำนวนไม่น้อยฝากความหวังไว้กับ ก.ล.ต. ในฐานะหน่วยงานที่มีหน้าที่ปกป้องความสุจริตในตลาดทุน และดูแลให้เกิดความเป็นธรรมสำหรับผู้บริโภคทางการเงิน หากมีความเข้าใจคลาดเคลื่อน หรือขาดความกระจ่างในเรื่องอำนาจหน้าที่ ย่อมก่อให้เกิดความสับสนและบั่นทอนความเชื่อมั่นของสังคมได้

ดิฉันหวังว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะออกมาชี้แจงข้อเท็จจริงอย่างตรงไปตรงมา เพื่อให้ประชาชนได้รับข้อมูลที่ชัดเจน และเพื่อให้การบังคับใช้กฎหมายในคดีลักษณะนี้เป็นไปอย่างเท่าเทียม โปร่งใส และรวดเร็ว เพื่อไม่ให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นซ้ำอีกในอนาคต

ดิฉันขอเป็นกำลังใจให้ผู้เสียหายทุกคน และหวังว่าความยุติธรรมจะสามารถเดินหน้าได้อย่างเข้มแข็งและมั่นคงค่ะ