รัฐบาลอินโดนีเซียห้ามการขายและการบริโภคเนื้อสุนัขทำให้เกิดกระแสต่อต้าน

แม้ว่าเนื้อสุนัขจะไม่ใช่อาหารหลักในอินโดนีเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสังคมที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ซึ่งสุนัขมักถูกมองว่าเป็นอาหารที่ไม่สะอาด แต่ชนกลุ่มน้อยบางกลุ่มก็มองว่าเนื้อสุนัขเป็นแหล่งโปรตีนสูง หรือเป็นอาหารพื้นเมืองที่มีสรรพคุณทางยา เมื่อเร็วๆ นี้ นายกเทศมนตรีกรุงจาการ์ตา ปราโมโน อานุง ได้ลงนามในกฤษฎีกาอย่างเป็นทางการเพื่อห้ามการขายและการบริโภคเนื้อสัตว์จากสัตว์ที่อาจแพร่เชื้อพิษสุนัขบ้า รวมถึงสุนัข แมว และค้างคาว ผู้ฝ่าฝืนอาจถูกลงโทษ เช่น ถูกเพิกถอนใบอนุญาต มาตรการนี้ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มสิทธิสัตว์ แต่ก็ก่อให้เกิดกระแสต่อต้านอย่างรุนแรงจากประชาชนบางส่วน

รายงานจากสำนักข่าวเอเอฟพี มธรูภูมิ อิงลิช และเดอะสเตรทส์ไทมส์ ระบุว่า ปราโมโน อานอน ได้ลงนามในพระราชกฤษฎีกาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน รัฐบาลเมืองจาการ์ตาระบุว่า คำสั่งห้ามนี้มีผลบังคับใช้กับสัตว์มีชีวิต ผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ และผลิตภัณฑ์แปรรูปหรือไม่แปรรูปทุกชนิด โดยห้ามกิจกรรมใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบริโภค ปัจจุบันมีร้านอาหาร 19 แห่ง และโรงฆ่าสัตว์ 2 แห่ง ที่เกี่ยวข้องกับการค้าเนื้อสุนัข และกิจกรรมเหล่านี้จะเป็นเป้าหมายหลักของการบังคับใช้ คำสั่งห้ามนี้มีระยะเวลาผ่อนผัน 6 เดือนนับจากวันที่ประกาศ ผู้ฝ่าฝืนจะได้รับคำเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร และอาจถูกเพิกถอนใบอนุญาต

นโยบายนี้ไม่เพียงแต่มีจุดประสงค์เพื่อป้องกันโรคระบาดเท่านั้น แต่ยังสอดคล้องกับเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญอินโดนีเซีย ซึ่งรับประกันสุขภาพและการพัฒนาที่เจริญก้าวหน้าของพลเมืองทุกคน กลุ่มสิทธิสัตว์ "Dog Meat Free Indonesia" (DMFI) แสดงความเห็นชอบอย่างแข็งขัน โดยระบุว่าเป็น "ก้าวสำคัญในทิศทางที่ถูกต้อง" กลุ่มพันธมิตรอ้างอิงข้อมูลจากองค์การอนามัยโลก โดยชี้ให้เห็นว่ายังมีผู้เสียชีวิตจากโรคพิษสุนัขบ้าในอินโดนีเซียหลายสิบคนในแต่ละปี โดยมีผู้เสียชีวิตจากโรคนี้ 25 ราย ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2568 จนถึงเดือนมีนาคม

เนื้อสุนัขไม่ใช่อาหารทั่วไปในอินโดนีเซีย แต่ในบางกลุ่มชาติพันธุ์และบางภูมิภาค เนื้อสุนัขยังคงถือเป็นอาหารพื้นเมืองที่มีสรรพคุณทางยา และบางคนถึงกับเชื่อว่ามันช่วยต่อสู้กับโรคไข้เลือดออกได้

ปัจจุบันอินโดนีเซียยังไม่มีกฎหมายห้ามการบริโภคเนื้อสุนัขและเนื้อแมวทั่วประเทศอย่างชัดแจ้ง อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2561 กระทรวงเกษตรได้ออกแนวปฏิบัติยกเว้นเนื้อสุนัขจากหมวดหมู่ "อาหาร" บางพื้นที่ เช่น เซอมารัง ในจังหวัดชวากลาง ได้บังคับใช้กฎหมายท้องถิ่นเพื่อปราบปรามการฆ่าและจำหน่ายเนื้อสุนัขผิดกฎหมายแล้ว ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตและเจ้าของร้านอาหารบางรายเปิดเผยว่า ก่อนที่กฎหมายจะมีผลบังคับใช้ การค้าเนื้อสุนัขได้ค่อยๆ แพร่หลายไปใต้ดิน โดยมีราคาสูงกว่าเนื้อวัว และส่วนใหญ่ดำเนินการผ่านช่องทางส่วนตัวและไม่มีหน้าร้าน เจ้าของร้านอาหารยังกังวลว่าธุรกิจที่เลี้ยงสุนัขอาจหันไปหาแหล่งที่ผิดกฎหมายในอนาคต เช่น การจับสุนัขจรจัด

คำสั่งห้ามนี้ก่อให้เกิดการถกเถียงอย่างดุเดือดในอินโดนีเซีย ผู้สนับสนุนอ้างถึงเหตุผลด้านสาธารณสุขและสิทธิสัตว์ ขณะที่ฝ่ายค้านกังวลเกี่ยวกับการลบล้างวัฒนธรรมดั้งเดิมและการขยายตัวของตลาดมืด การหาสมดุลระหว่างการดำเนินนโยบายและความหลากหลายทางวัฒนธรรมจะเป็นหนึ่งในความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่รัฐบาลกรุงจาการ์ตากำลังเผชิญอยู่