เกิดเหตุจลาจลในนิคมอุตสาหกรรม "โกลเด้นซิตี้" ที่เขมร

15 พฤศจิกายน 2568 (21:19) เนื้อหาโดย หนึ่งร้อยคะแนน ให้กริฟฟินดอร์

เมื่อเวลาประมาณ 02.00 น. ของวันที่ 15 พฤศจิกายน 2025 [ตามเวลาท้องถิ่น] ได้เกิดเหตุจลาจลครั้งใหญ่ ภายในนิคมอุตสาหกรรม "โกลเด้นซิตี้" จังหวัดกำปงจาม ประเทศกัมพูชา ซึ่งมีพนักงานจำนวนหลายร้อยคน ได้ออกมารวมตัวกันประท้วง จนสถานการณ์วุ่นวายอย่างหนัก จนกลายเป็นเหตุจลาจลในที่สุด...

ต้นตอของเหตุการณ์มาจาก การทะเลาะวิวาทระหว่าง "บอสปาน" เจ้าของสวนยางในนิคมฯ กับชายชาวเวียดนาม โดยบอสปานถูกกล่าวหาว่า "ทำร้ายร่างกายชายชาวเวียดนามรายนั้น หลังจากนั้นชายเวียดนามได้รวบรวม "ผู้ค้าสุนัข" [กลุ่มแรงงานเวียดนาม] หลายร้อยคนเพื่อเตรียมแก้แค้น โดยบอสปานเห็นท่าไม่ดี จึงหลบหนีไป แต่กลุ่มผู้ประท้วงกลับพบรถของเขา และ ทำลายจนเสียหาย และ พวกเขายังพลิกรถคว่ำอีกด้วย...

เหตุการณ์นี้สะท้อนถึงกระแสความไม่พอใจที่เพิ่มสูงขึ้น ภายในอุตสาหกรรมพนันออนไลน์และฉ้อโกงโทรคมนาคมของกัมพูชา ซึ่งช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา มีเหตุรวมตัวประท้วง ความขัดแย้ง และ จลาจลเกิดขึ้นบ่อยครั้ง เช่น การประท้วงของพนักงานปากีสถาน ประมาณ 300 คน ในนิคม "ไชนาทาวน์ สีหนุวิลล์" เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2025 หรือ กรณีพนักงานชาวเวียดนามในพื้นที่อื่นๆ ที่รวมตัวกันเป็นจำนวนมาก

เบื้องหลังปรากฏการณ์เหล่านี้ คือ รูปแบบการควบคุมแรงงานด้วยแรงกดดัน และ การจำกัดเสรีภาพที่เคยใช้มายาวนานเริ่มล้มเหลว และ ในขณะเดียวกัน การตรวจสอบของนานาชาติที่เข้มข้นขึ้น ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจต้องบุกตรวจนิคมหลายแห่ง และ มีการจับกุมผู้เกี่ยวข้องมากขึ้น ถึงแม้ว่าการดำเนินการเหล่านี้จะยังไม่กระทบต่อ "กลุ่มผู้สนับสนุนทางการเงิน" หรือ "ผู้มีอิทธิพลตัวจริงในอุตสาหกรรม" แต่ก็ทำให้สมดุลอำนาจภายในนิคมเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

คำโฆษณาที่มักใช้ป้อนพนักงานอย่าง "มีผู้หนุนหลังแน่นหนา", "ตำรวจไม่กล้าเข้ามา" หรือ "นิคมจะไม่มีวันถูกสอบสวน" เริ่มไร้น้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมีการบุกจู่โจมเกิดขึ้นแบบจริงมากขึ้น พนักงานจำนวนมากโดยเฉพาะแรงงานชาวเวียดนาม จึงเริ่มตระหนักว่าสวนสาธารณะหรือเขตนิคม "ที่ถูกแตะต้องไม่ได้ ไม่มีอีกต่อไปแล้ว" และ "ผู้มีอำนาจก็ไม่ได้ควบคุมทุกอย่างเช่นเดิมอีกแล้ว"

ถึงแม้ผู้ดูแลนิคมบางส่วน ยังคงใช้วิธีบริหารแบบเดิม ทั้งการข่มขู่หรือบีบบังคับ เพื่อกดไม่ให้เกิดความขัดแย้ง แต่สถานการณ์ก็ไม่เป็นเช่นในอดีตแล้ว เพราะแรงงานระดับรากหญ้า เลือกที่จะรวมตัวแสดงความไม่พอใจ แทนการยอมจำนน ซึ่งนำไปสู่เหตุปะทะและความรุนแรงที่เกิดขึ้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ สะท้อนการล่มสลายของระบบควบคุม ภายในนิคมอุตสาหกรรม และ ชี้ให้เห็นว่าระบบนิเวศของอุตสาหกรรมฉ้อโกงโทรคมนาคมในกัมพูชา กำลังเข้าสู่ช่วงเปลี่ยนผ่านที่เต็มไปด้วยความปั่นป่วน จากทั้งแรงกดดันภายนอก และ การต่อต้านจากภายในพร้อมกัน