BRZ batCoV ไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ในค้างคาวบราซิล คล้าย COVID-19 ภัยเงียบจากสัตว์ป่าที่ต้องเฝ้าระวัง

การค้นพบทางวิทยาศาสตร์ล่าสุดในประเทศบราซิลได้ขยายขอบเขตความเข้าใจเกี่ยวกับไวรัสโคโรนาในระดับโลก เมื่อทีมนักวิทยาศาสตร์บราซิลได้ค้นพบไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ในค้างคาว ซึ่งถูกตั้งชื่อว่า BRZ batCoV โดยไวรัสนี้มีลักษณะทางพันธุกรรมที่น่าสนใจและมีความคล้ายคลึงกับไวรัส COVID-19 และไวรัส MERS (ตะวันออกกลาง) บ่งชี้ว่าไวรัสโคโรนาในกลุ่มนี้อาจมีการแพร่กระจายอยู่ในทวีปละตินอเมริกาเช่นกัน 

BRZ batCoV ถูกค้นพบใน "ค้างคาวหลังเปลือยปาร์เนล" (Pteronotus parnellii) ซึ่งเป็นค้างคาวกินแมลงที่พบได้ทั่วไปในละตินอเมริกา ทีมนักวิจัยได้เก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อลำไส้จากค้างคาวในสองรัฐของบราซิล และจากการวิเคราะห์ลำดับพันธุกรรมพบว่า BRZ batCoV มีคุณสมบัติที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ มี "ตำแหน่งตัดของเอนไซม์ฟิวริน" (furin cleavage site, FCS) ที่มีประสิทธิภาพอยู่บนโปรตีนหนาม (Spike Protein)

FCS เปรียบเสมือน "กุญแจสำคัญ" ที่ช่วยให้ไวรัสสามารถเข้าสู่เซลล์ของสัตว์และมนุษย์ได้ง่ายขึ้น ก่อนหน้านี้ยังไม่มีรายงานการพบ FCS ในไวรัสโคโรนาที่พบในค้างคาวทวีปอเมริกา การค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าลักษณะโมเลกุลที่คล้ายคลึงกันนี้ สามารถวิวัฒนาการขึ้นเองตามธรรมชาติ ในสายพันธุ์ไวรัสที่แตกต่างกันในค้างคาวทางอเมริกาใต้ ซึ่งช่วยยืนยันการศึกษาที่แสดงให้เห็นว่าลักษณะเช่นนี้พบได้ในไวรัสโคโรนาหลายชนิดในธรรมชาติ แม้จะมีข้อถกเถียงเรื่องการดัดแปลงในห้องปฏิบัติการเกี่ยวกับ COVID-19 ก็ตาม 

จากการวิเคราะห์พบว่า BRZ batCoV จัดอยู่ในกลุ่ม เบต้าโคโรนาไวรัส ซึ่งเป็นตระกูลเดียวกับไวรัส MERS แต่มีความแตกต่างเพียงพอที่จะจัดเป็นสายพันธุ์ย่อยของตนเอง โดยปกติแล้วไวรัสที่คล้ายคลึงกันนี้มักพบมากในเอเชีย แอฟริกา และตะวันออกกลาง การค้นพบครั้งนี้จึงถือเป็น ครั้งแรกที่มีการค้นพบในซีกโลกตะวันตก อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีหลักฐาน ในปัจจุบันที่แสดงว่า BRZ batCoV สามารถแพร่เชื้อสู่มนุษย์หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นได้ 

ผู้เชี่ยวชาญเน้นย้ำว่าการค้นพบนี้ตอกย้ำถึง ความสำคัญของการเฝ้าระวังและติดตามสัตว์ป่า อย่างต่อเนื่อง นักวิจัยชี้แจงว่าการตรวจพบไวรัสในสัตว์ป่า ไม่ได้หมายความว่ามีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อทันที ภัยคุกคามที่แท้จริงขึ้นอยู่กับ ความถี่และระดับการสัมผัส ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ป่าที่ติดเชื้อ

ทีมนักวิจัยจึงเรียกร้องให้มีการ ขยายการตรวจสอบไวรัส ในพื้นที่ที่เก็บตัวอย่างไม่เพียงพอ เช่น ในละตินอเมริกาและภูมิภาคอื่น ๆ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการ เตือนภัยล่วงหน้า และจัดเตรียมข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่จำเป็นสำหรับการป้องกันการระบาดใหญ่ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต