วิกฤตชาวนาเขมร! ราคาข้าวตกต่ำสุดในรอบหลายปี ขายไม่ออกจนต้องเททิ้ง – ฝากความหวังไว้ที่ “ด่านไทย”

สถานการณ์ของพี่น้องชาวนาในกัมพูชากำลังเข้าขั้นวิกฤตรุนแรง หลังราคาข้าวเปลือกตกต่ำสุดในรอบหลายปี บางพื้นที่ราคาขายเหลือเพียงกิโลกรัมละ 4.70 สตางค์เท่านั้น ซึ่งต่ำจนไม่คุ้มกับต้นทุนการผลิต หลายครอบครัวเริ่มประสบปัญหาหนี้สินล้นพ้นตัว ขณะที่บางรายถึงขั้นต้อง นำข้าวไปเททิ้ง เพราะไม่มีพ่อค้ารับซื้อ

จากรายงานในพื้นที่ระบุว่า ชาวนาเขมรจำนวนมากต่างพากันนำข้าวเปลือกที่เก็บเกี่ยวได้ไปขายตามตลาดและจุดรับซื้อ แต่กลับต้องผิดหวัง เพราะไม่มีพ่อค้ารับซื้อ หรือบางแห่งก็อ้างว่าราคาตลาดโลกตกต่ำจนไม่สามารถรับซื้อในราคาที่ชาวนาต้องการได้ ทำให้บรรยากาศในหลายหมู่บ้านเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ขณะนี้ความหวังเดียวของเกษตรกรคือ “รอให้ไทยเปิดด่านชายแดน” เพื่อจะได้นำข้าวมาขายฝั่งไทยในราคาที่ดีกว่า

เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านอย่างเวียดนาม จะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน — ข้าวหัก (Broken Rice) ซึ่งถือเป็นข้าวคุณภาพรองของเวียดนาม ยังมีราคารับซื้ออยู่ที่ ประมาณ 8.87–9 บาทต่อกิโลกรัม ซึ่งสูงกว่าข้าวเปลือกคุณภาพดีของกัมพูชาหลายเท่าตัว ส่งผลให้ชาวนาเขมรขาดทุนหนัก บางรายประเมินว่าขาดทุน เฉลี่ย 640–1,280 บาทต่อไร่

ภายใต้ภาวะราคาข้าวตกต่ำนี้ เกษตรกรจำนวนไม่น้อยเริ่มคิดหันหลังให้การทำนา และเตรียมเดินทางกลับเข้ามาทำงานในประเทศไทยอีกครั้ง เพื่อหารายได้ที่มั่นคงกว่าและนำเงินไปชำระหนี้สิน ทั้งค่าปุ๋ยและค่ายาที่ค้างอยู่

ด้านหน่วยงานภาครัฐของกัมพูชา โดยเฉพาะ กรมส่งออกข้าว และกลุ่มอินฟลูเอนเซอร์ที่ใกล้ชิดกับตระกูล “ฮุน เซน” ได้ออกมาอธิบายว่าต้นเหตุของปัญหามาจาก “เวียดนามกดราคา” โดยอ้างว่าพ่อค้าคนกลางไม่มีศักยภาพพอจะควบคุมตลาดได้เพียงลำพัง เพราะมูลค่าการซื้อขายข้าวมีมากถึงหลายร้อยล้านดอลลาร์

แต่พ่อค้าคนกลางของกัมพูชาก็ออกมาตอบโต้เช่นกัน โดยชี้ว่า “ราคาตลาดโลกต่างหากที่เป็นตัวกำหนด” และยืนยันว่าการค้าข้าวไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะบางช่วงราคาข้าวเวียดนามถูกจนไม่สามารถแข่งขันได้

อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบข้อมูลราคาข้าวจริงในเวียดนาม กลับพบว่าราคายังทรงตัวและค่อนข้างสูง โดย ข้าวหอมมะลิของเวียดนามมีราคาซื้อขายอยู่ที่ 19.72–20.95 สตางค์ต่อกิโลกรัม สวนทางกับข้ออ้างที่ว่าตลาดตกต่ำ ซึ่งทำให้ชาวนาเขมรบางรายเริ่มตั้งคำถามว่า “แท้จริงแล้วใครคือผู้ได้ประโยชน์จากราคาข้าวที่ตกต่ำเช่นนี้?”

หลายฝ่ายในกัมพูชาเริ่มออกมาเรียกร้องให้รัฐบาล โดยเฉพาะ กระทรวงเกษตร เข้ามาดูแลและหามาตรการช่วยเหลืออย่างจริงจัง เพราะปัญหานี้เกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกปี โดยไม่มีทางออกที่ยั่งยืน ขณะที่เสียงสะท้อนจากท้องนาเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ ว่า “หากยังปล่อยไว้แบบนี้ อีกไม่นานเกษตรกรเขมรอาจต้องเลิกทำนาอย่างถาวร”