พบการทรุดตัวต่อเนื่องในพื้นที่ต้นกำเนิดแผ่นดินไหวร่องนันไคเป็นครั้งแรก!

สำนักงานวิทยาศาสตร์ทางทะเลและโลกและเทคโนโลยีแห่งประเทศญี่ปุ่น (JAMSTEC) ซึ่งเป็นหน่วยงานวิจัยและพัฒนาระดับชาติ สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีของญี่ปุ่น ประกาศเมื่อเร็วๆ นี้ว่า ได้ใช้เทคโนโลยีแก้ไขข้อผิดพลาดของมาตรวัดแรงดันน้ำที่พัฒนาขึ้นใหม่ ได้ทำการสังเกตการณ์การทรุดตัวอย่างต่อเนื่องของพื้นทะเลที่ระดับความลึกประมาณ 2,000 เมตรใต้พื้นที่ต้นกำเนิดแผ่นดินไหวที่ร่องนันไค การค้นพบนี้ให้มุมมองใหม่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก และอาจเป็นเบาะแสใหม่สำหรับการคาดการณ์แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ในอนาคต

มาชิดะ รองผู้อำนวยการ JAMSTEC อธิบายว่า พวกเขาได้จัดตั้งระบบสังเกตการณ์และติดตามแผ่นดินไหวและสึนามิที่เรียกว่า "DONET" ระหว่างคาบสมุทรคิอิและช่องแคบชิกาอิชิ ระบบนี้ให้การเฝ้าระวังแผ่นดินไหวและสึนามิแบบเรียลไทม์บนพื้นทะเลเหนือแหล่งกำเนิดแผ่นดินไหวโดยตรง ด้วยการใช้เทคโนโลยีล่าสุด ทีมวิจัยได้แก้ไขข้อผิดพลาดในการวัดแรงดันน้ำทะเลลึก และยืนยันว่าพื้นทะเลกำลังจมลงในอัตราประมาณ 1.5 ถึง 2.5 เซนติเมตรต่อปี อัตรานี้อยู่ที่ 1.5 เซนติเมตรนอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรคิอิ และมากถึง 2.5 เซนติเมตรนอกชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้

แผ่นดินไหวที่ร่องนันไคเป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่เกิดจากการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกใต้ทะเลอย่างต่อเนื่อง ขณะที่แผ่นเปลือกโลกฟิลิปปินส์จมลงใต้แผ่นเปลือกโลกญี่ปุ่น แรงดันจะค่อยๆ เพิ่มขึ้นที่รอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกทั้งสอง ในที่สุดก็ปลดปล่อยพลังงานออกมาและก่อให้เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง แม้ว่าการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกครั้งนี้เป็นที่ทราบกันดีว่าทำให้พื้นดินจมลงอย่างช้าๆ แต่นี่ถือเป็นการสังเกตโดยตรงครั้งแรกของปรากฏการณ์นี้ที่พื้นทะเล

การเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกไม่เพียงแต่บนพื้นทะเลเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบนแผ่นดินใหญ่ของญี่ปุ่นด้วย ได้รับการติดตามมาเป็นเวลานาน ข้อมูลดาวเทียมจากสถาบันสำรวจภูมิศาสตร์ (GSI) แสดงให้เห็นว่าพื้นดินที่โอมาเอะซากิในจังหวัดชิซูโอกะจมลงประมาณ 20 เซนติเมตรตั้งแต่ปี 1998 แหลมชิโอะ ซึ่งอยู่ปลายสุดทางใต้ของคาบสมุทรคิอิ ก็พบว่ามีการทรุดตัวอย่างต่อเนื่อง

พื้นที่แหลมมุโรโตะในจังหวัดโคจิแสดงให้เห็นรูปแบบวัฏจักรอีกแบบหนึ่ง: ในระหว่างแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในปี 1946ที่โชวะนันไก พื้นดินสูงขึ้นอย่างรุนแรงเกือบ 1 เมตร แต่จากนั้นก็จมลงทุกปี ซึ่งบ่งชี้ว่าเปลือกโลกยังคงสะสมตัวและปลดปล่อยพลังงานออกมา ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเป็นวัฏจักรของการยกตัวและการทรุดตัว

มาชิดะกล่าวว่า ขณะนี้การเฝ้าระวังพื้นทะเลในพื้นที่ต้นกำเนิดแผ่นดินไหวร่องนันไค (Nankai Trough) สามารถทำได้แบบเรียลไทม์ ทำให้สามารถตรวจจับสัญญาณการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ปัจจุบัน ข้อมูลจากจุดสังเกตการณ์เพียงสองจุดเท่านั้นที่แสดงให้เห็นการทรุดตัวที่ชัดเจน แต่ JAMSTEC วางแผนที่จะขยายขอบเขตการสังเกตการณ์และรวบรวมข้อมูลจากจุดอื่นๆ เพิ่มเติมในอนาคต เพื่อสร้างความเข้าใจอย่างครอบคลุมเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของพื้นทะเล เขาย้ำว่านี่ไม่เพียงแต่เป็นความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่ยังเป็นพื้นฐานสำคัญสำหรับระบบเตือนภัยล่วงหน้าเพื่อป้องกันภัยพิบัติอีกด้วย