“ฮุนเซน” เจอมรสุมหนักทั้งเศรษฐกิจและการเมือง – ไทยเซ็นสัญญาแล้ว อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป

สถานการณ์ในกัมพูชาช่วงนี้เรียกได้ว่า “ร้อนแรง” และ “สั่นคลอน” ที่สุดในรอบหลายปี เมื่อสมเด็จฮุนเซน กำลังเผชิญวิกฤติครั้งใหญ่ ทั้งด้านการเงิน การเมือง และความเชื่อมั่นในตัวผู้นำเอง

รายงานล่าสุดระบุว่า ฮุนเซนถูกอายัดทรัพย์สินมูลค่ามหาศาลกว่า 49,000 ล้านบาท ขณะเดียวกัน เศรษฐกิจกัมพูชาก็อยู่ในสภาวะถดถอย เงินเฟ้อพุ่งสูงเกินคาด ค่าเงินเรียวอ่อนค่ากว่า 20% ธุรกิจภายในประเทศสะดุดหยุดชะงัก ผู้คนเริ่มขาดรายได้ และบรรยากาศทางเศรษฐกิจโดยรวมอยู่ในภาวะ “ชะงักงัน”

ผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจมองว่า หนทางเดียวที่ฮุนเซนจะพอมีลมหายใจต่อได้ คือการเปิดด่านชายแดนไทย-กัมพูชาให้ได้โดยเร็ว เพราะทันทีที่เปิดด่าน การค้าขาย การเดินทางของแรงงาน และธุรกิจบันเทิงตามแนวชายแดนจะกลับมาคึกคักอีกครั้ง เงินทุนหมุนเวียนจะช่วยพยุงเศรษฐกิจในประเทศให้ขยับได้ระดับหนึ่ง

แต่เบื้องหลังความพยายาม “เปิดด่าน” นั้น ไม่ได้มีแค่เรื่องเศรษฐกิจเท่านั้น — สิ่งที่ฮุนเซนกลัวที่สุดในตอนนี้คือ “เสียงประชาชน”

กระแสความไม่พอใจภายในประเทศกำลังขยายตัว หลังจากเรื่องฉาวของตระกูลผู้นำถูกรายงานไปทั่วโลก ทั้งการทุจริต การใช้อำนาจในทางมิชอบ และการแทรกแซงการเมืองอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขากลัวว่าประชาชนจะลุกฮือขึ้นมาต่อต้านในที่สุด

แม้การประชุมคณะกรรมาธิการเขตแดนร่วม (JBC) จะเสร็จสิ้นลงแล้ว แต่สิ่งที่หลายฝ่ายจับตามองคือ แผนของฮุนเซนที่พยายามผลักดันให้ไทย โดยเฉพาะคุณอนุทิน (ในฐานะตัวแทนรัฐบาลไทย) เซ็น “สัญญาสันติภาพ” ในการประชุมอาเซียนวันที่ 26 นี้ให้ได้

นักวิเคราะห์เตือนว่า หากไทยยอมลงนามในข้อตกลงดังกล่าว จะถูกผูกพันให้ต้อง “เปิดด่าน” โดยปริยาย ซึ่งจะทำให้กัมพูชาฟื้นตัวทันที ในขณะที่ไทยอาจตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบ

ที่ผ่านมา ไทยได้ยื่น “เงื่อนไข 4 ข้อ” เอาไว้ก่อนการเจรจา ได้แก่

1. ให้กัมพูชาถอนอาวุธหนักออกจากพื้นที่ชายแดน

2. ปราบปรามเครือข่ายแก๊งสแกมเมอร์จีน

3. จัดระเบียบพื้นที่ปัญหาในเมืองเศรษฐกิจชายแดน

4. และเร่งดำเนินการกู้-ทำลายทุ่นระเบิดในพื้นที่พิพาท

แต่ล่าสุด มีรายงานว่าไทยได้ “เซ็นสัญญา” ไปแล้วเรียบร้อย ทำให้สถานการณ์ในตอนนี้น่าจับตามองอย่างยิ่งว่า ผลลัพธ์จะออกมาในทิศทางใด — ไทยจะได้ประโยชน์จากการร่วมมือครั้งนี้ หรือกัมพูชาจะเป็นฝ่ายฟื้นตัวได้ก่อนกันแน่

สิ่งที่แน่ชัดคือ เกมการเมืองระหว่างสองประเทศเพื่อนบ้านครั้งนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องชายแดน แต่เป็น “ศึกชิงความอยู่รอดทางเศรษฐกิจและอำนาจภายใน” ที่เดิมพันสูงยิ่งกว่าที่หลายคนคิด