ฟังแล้วสะอึก! สมรังสีชี้ไทย-เวียดนามคือตัวปัญหา แนะเขมรทำตัวดี ๆ เดี๋ยวฝรั่งช่วยเอง

“สม รังสี” ส่งสัญญาณถึงชาวเขมรและนานาชาติ: หยุดทำร้ายกันเอง แล้วจับมือสู้ศัตรูต่างชาติ

5 สิงหาคม 2568 – ท่ามกลางสถานการณ์การเมืองภายในกัมพูชาที่ยังไร้ความแน่นอน พร้อมกับแรงกดดันจากภายนอกและความตึงเครียดกับประเทศเพื่อนบ้าน “สม รังสี” (Sam Rainsy) อดีตผู้นำฝ่ายค้านคนสำคัญของกัมพูชา ซึ่งลี้ภัยอยู่ในประเทศฝรั่งเศส ได้โพสต์ข้อความสำคัญผ่านช่องทางโซเชียลมีเดียของเขา ส่งสารถึงชาวกัมพูชาและประชาคมโลก โดยเน้นย้ำแนวคิดหลักเกี่ยวกับ "การสามัคคีภายในชาติ" และ "การต่อต้านผู้บุกรุกจากต่างชาติ"

สารจากสม รังสีครั้งนี้ ถูกตีความได้หลายมิติ ทั้งในแง่ของความหวัง การเรียกร้องอิสรภาพ รวมถึงความเคลื่อนไหวที่อาจกระทบต่อทิศทางการเมืองภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในอนาคต

จุดเริ่มต้นของสามัคคี: "หยุดทำร้ายกันเอง"

ในถ้อยคำที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง สม รังสีระบุว่า:

“เพื่อต่อต้านผู้บุกรุกต่างชาติ ทั้งตะวันตกและตะวันออก เราต้องสามัคคีกัน และสามัคคีเริ่มจากการหยุดทำร้ายกันและกัน!”

ข้อความดังกล่าวชี้ให้เห็นถึงรากของปัญหาภายในที่กัดกินประเทศกัมพูชาอย่างต่อเนื่อง — ความแตกแยก ความขัดแย้งระหว่างพี่น้องร่วมชาติ การคุกคามผู้เห็นต่าง และการจำกัดเสรีภาพของประชาชนในด้านความคิดและการเมือง

สม รังสีเสนอว่า การ “ยุติการข่มเหงชาวเขมร” จะต้องเริ่มจาก การปล่อยตัวนักโทษทางความคิด — ผู้ที่ถูกคุมขังเพียงเพราะแสดงออกทางความเห็นหรือมีแนวคิดทางการเมืองที่แตกต่างจากรัฐบาลปัจจุบัน

ประชาธิปไตยที่แท้จริงต้องมี “เสรีภาพ” และ “การเลือกตั้งที่ยุติธรรม”

หนึ่งในเงื่อนไขที่สม รังสีเน้นย้ำคือ หากกัมพูชาอยากได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากชุมชนนานาชาติ ไม่ว่าจะเป็น สหประชาชาติ สหภาพยุโรป สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และประเทศประชาธิปไตยอื่น ๆ กัมพูชาจะต้องแสดงความจริงใจในการเคารพหลักการประชาธิปไตยสากล

 “เขามีเงื่อนไข คือ เชื่อฟังหลักการเสรีประชาธิปไตย ต้องผ่านการเลือกตั้งอย่างเสรี เป็นธรรม ตามเจตนารมณ์ของชาวเขมร”

การเรียกร้องให้มีการเลือกตั้งอย่างเสรีและยุติธรรมของสม รังสี ไม่ได้เป็นเพียงคำกล่าวเท่านั้น หากแต่สะท้อนเสียงของประชาชนชาวกัมพูจำนวนนับล้านที่ต้องการเห็นการเปลี่ยนแปลงจากระบบการเมืองที่ถูกกล่าวหาว่า “ผูกขาดอำนาจ” มานานหลายทศวรรษ

ความร่วมมือเชิงกลยุทธ์กับโลกตะวันตก: ทางรอดของอธิปไตย?

สม รังสียังเสนอแนวทางว่า หากกัมพูชาเลือกที่จะเข้าร่วมกับประเทศตะวันตก เช่น สหรัฐฯ และยุโรป ในฐานะ “หุ้นส่วนเชิงกลยุทธ์” จะเป็นการส่งสัญญาณที่ชัดเจนว่าประเทศกำลังยึดมั่นในหลักการประชาธิปไตย และจะได้รับความเคารพในอธิปไตยจากประเทศเพื่อนบ้าน

“ถ้ากัมพูชาเข้าร่วมอเมริกาและยุโรปเป็นหุ้นส่วนเชิงกลยุทธ์ ประเทศเพื่อนบ้าน พวกเขาจะเคารพอำนาจอธิปไตยของเรา”

ข้อความดังกล่าวอาจตีความได้ว่าเป็นการแสดงความไม่ไว้วางใจต่อประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศที่อาจมีอิทธิพลต่อสถานการณ์ภายในของกัมพูชา — ไม่ว่าจะในรูปแบบการแทรกแซงทางการเมือง เศรษฐกิจ หรือความมั่นคง

สงครามเย็นเวอร์ชันเอเชีย: แรงกดดันจากจีน-สหรัฐฯ

ในฉากหลังของแถลงการณ์ของสม รังสี ยังมีมิติของ “เกมอำนาจระหว่างประเทศ” ที่กำลังเกิดขึ้นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะความตึงเครียดระหว่าง จีน และ สหรัฐอเมริกา ที่ต่างต้องการขยายอิทธิพลในภูมิภาคนี้

กัมพูชาในยุคของนายกรัฐมนตรีฮุน เซน และปัจจุบันภายใต้การนำของ ฮุน มาแนต บุตรชายของเขา ถูกวิจารณ์อย่างต่อเนื่องว่ามีแนวโน้มพึ่งพิงจีนในด้านเศรษฐกิจและความมั่นคงอย่างลึกซึ้ง จนถูกมองว่าเป็น "รัฐลูกข่าย" ที่ขาดอิสระในเชิงนโยบาย

แน่นอนว่า สม รังสี ไม่ได้เอ่ยชื่อประเทศใดโดยตรง แต่การเน้นว่า “เราต้องต่อต้านผู้บุกรุกทั้งจากตะวันตกและตะวันออก” ทำให้เกิดข้อถกเถียงในหมู่ผู้สังเกตการณ์ว่าข้อความนี้อาจเป็น “การวิพากษ์อ้อม ๆ” ต่อรัฐบาลฮุน มาแนต ที่ยังไม่แสดงท่าทีห่างจากจีนอย่างชัดเจน

พรรคการเมืองทุกพรรคต้องร่วมมือ: สร้างกัมพูชาที่เป็นของทุกคน

อีกหนึ่งสารสำคัญในโพสต์ของสม รังสี คือ เขาเรียกร้องให้ พรรคการเมืองของชาวเขมรทุกพรรค ร่วมกันขอความช่วยเหลือจากประชาคมโลก เพื่อสร้างกัมพูชาที่เป็นประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ไม่ผูกขาดโดยกลุ่มอำนาจใดกลุ่มหนึ่ง

การแสดงจุดยืนเช่นนี้สะท้อนความพยายามของสม รังสี ที่ต้องการรวมพลังของกลุ่มการเมืองทุกฝ่าย โดยยกอุดมการณ์ชาติไว้เหนือความแตกต่างทางแนวทางหรือบุคคล เพื่อปลดปล่อยประเทศจากวงจรแห่งการกดขี่และการใช้อำนาจโดยมิชอบ

ความหวังหรือภาพลวงตา?

แม้แนวคิดของสม รังสี จะได้รับการสนับสนุนจากชาวกัมพูชาบางกลุ่ม รวมถึงนักเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยในเวทีโลก แต่ในความเป็นจริง การเปลี่ยนแปลงในกัมพูชานั้นเป็นเรื่องยากยิ่ง

ฝ่ายรัฐบาลยังคงควบคุมสื่อมวลชน ระบบราชการ และโครงสร้างอำนาจในประเทศ

นักการเมืองฝ่ายค้านส่วนใหญ่อยู่ในต่างประเทศ หรือต้องหลบหนีการจับกุม

กฎหมายเลือกตั้งฉบับใหม่ที่บังคับใช้ มีแนวโน้มจำกัดโอกาสของฝ่ายค้าน

คำถามคือ สม รังสี และแนวร่วมของเขา จะสามารถสร้างแรงกระเพื่อมในประเทศได้เพียงใดในเวลานี้?

บทสรุป: กัมพูชาในทางแยก

โพสต์ของสม รังสีครั้งนี้ อาจเป็นเพียงข้อความสั้น ๆ ไม่กี่บรรทัดในโลกออนไลน์ แต่กลับเปี่ยมด้วยนัยยะทางการเมืองที่ลึกซึ้ง ทั้งในมุมของ ประชาธิปไตย, อธิปไตย, และ ยุทธศาสตร์ความร่วมมือระหว่างประเทศ

ณ วันนี้ กัมพูชายืนอยู่บนทางแยกสำคัญ — ทางหนึ่งคือการยึดมั่นในระบอบเดิมที่มีข้อจำกัดด้านเสรีภาพ กับอีกทางหนึ่งคือการเปิดรับแนวทางประชาธิปไตยเสรีในเวทีสากล

อนาคตของประเทศจะเดินไปในทิศทางใดนั้น คงต้องขึ้นอยู่กับ “เจตจำนงของประชาชนชาวเขมร” ว่าจะเลือกให้ใครนำพา และจะยอมสู้เพื่ออิสรภาพมากน้อยแค่ไหน