ครอบครัว “น้องเมย” เปิดใจทั้งน้ำตา หลังศาลมีคำพิพากษา เผยสู้มา 8 ปี ถูกข่มขู่สารพัด คู่กรณีไม่เคยขอโทษ

เมื่อเวลา 11.00 น. วันที่ 22 กรกฎาคม 2568 ที่ศาลมณฑลทหารบกที่ 12 จังหวัดปราจีนบุรี นายพิเชษฐ์ และนางสุกัลยา ตัญกาญจน์ บิดาและมารดาของนายภคพงศ์ ตัญกาญจน์ หรือ “น้องเมย” ได้เปิดใจกับสื่อมวลชนภายหลังศาลทหารสูงสุดมีคำพิพากษาชั้นฎีกา ยืนตามศาลอุทธรณ์ โดยตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย และลงโทษจำคุก 4 เดือน 16 วัน ปรับ 15,000 บาท แต่ให้รอลงอาญาไว้ 2 ปี โดยให้เหตุผลว่า จำเลยยังสามารถรับราชการและทำประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติได้

นางสุกัลยา กล่าวด้วยน้ำตาว่า แม้ครอบครัวจะไม่ขัดข้องต่อการพิจารณาของศาล แต่คำวินิจฉัยที่ระบุว่า "จำเลยยังสามารถทำคุณประโยชน์ต่อประเทศชาติได้" ทำให้ครอบครัวเกิดความสงสัยว่า หากลูกชายของตนยังมีชีวิตอยู่ เขาจะสามารถทำประโยชน์ต่อชาติบ้านเมืองได้มากเพียงใดเช่นกัน แต่วันนี้เขาไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว

เธอกล่าวเพิ่มเติมว่า หากเป็นนักเรียนธรรมดาอาจพอเข้าใจได้ แต่ในกรณีนี้จำเลยเป็นนักเรียนเตรียมทหาร ซึ่งเทียบเท่ากับเจ้าหน้าที่รัฐผู้บังคับบัญชา แต่กลับกระทำผิดเสียเอง จึงเป็นคำถามสำคัญว่าบุคคลเช่นนี้จะสามารถเป็นข้าราชการที่ปฏิบัติหน้าที่เพื่อประโยชน์ของประเทศชาติได้อย่างไร

ครอบครัวยังเปิดเผยว่า ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ ไม่เคยได้รับการติดต่อขอโทษจากฝ่ายคู่กรณี อีกทั้งตลอด 8 ปีที่ผ่านมา ครอบครัวต้องเผชิญกับการข่มขู่ คุกคาม และอุปสรรคในการหาหลักฐานเป็นจำนวนมาก มีเจ้าหน้าที่บางรายแสดงออกอย่างไม่เหมาะสม หนึ่งในตำรวจที่ สภ.บ้านนา จ.นครนายก เคยพูดกับครอบครัวว่า “คุณรู้ไหมว่าคดีของลูกคุณ เปลืองงบประมาณไปเท่าไหร่” และตำรวจอีกนายก็กล่าวว่า “ลูกผมยังเล็ก ผมยังไม่อยากตาย” ทำให้ครอบครัวรู้สึกหวาดระแวง ไม่กล้าเปิดเผยข้อมูลกับผู้ใด

นายพิเชษฐ์ กล่าวเพิ่มเติมว่า ครอบครัวยังติดตามคดีเพิ่มเติมที่ได้แจ้งความไว้ที่ สน.พญาไท กรณีเกี่ยวกับอวัยวะที่หายไป หรือมีความเสียหายจากการชันสูตร ซึ่งผลการตรวจพบว่าอวัยวะบางส่วนไม่มีสารพันธุกรรมจนไม่สามารถตรวจสอบดีเอ็นเอได้ ครอบครัวเกิดความสงสัยว่าอวัยวะชิ้นนั้นเป็นของลูกตนจริงหรือไม่ ปัจจุบันคดียังไม่มีความคืบหน้า แม้จะมีการติดต่อไปยังเจ้าหน้าที่และนายแพทย์ผู้ทำการชันสูตรแล้วก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ครอบครัวได้กล่าวขอบคุณทุกกำลังใจจากประชาชนที่ส่งมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นพลังสำคัญที่ทำให้พวกเขามีแรงสู้เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้กับลูกชายต่อไป โดยยืนยันว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ แต่เป็นการทวงถามถึงความถูกต้องและศักดิ์ศรีของผู้ที่ล่วงลับไปอย่างไม่เป็นธรรม