แผนแม่บทรถไฟความเร็วสูง 2537

“สุขวิชโนมิกส์” ในมิติด้าน โครงสร้างพื้นฐานเชิงยุทธศาสตร์ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนผ่าน โครงการรถไฟความเร็วสูง 6 เส้นทาง คุณพ่อสุขวิช รังสิตพล ผลักดันขึ้นตั้งแต่ปี 2537 ซึ่งนับว่าเป็นแนวคิดก้าวหน้าและล้ำยุคในช่วงเวลานั้น โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อวางรากฐานการพัฒนาประเทศในระยะยาว ทั้งในด้านเศรษฐกิจ การศึกษา และสังคม

 

สุขวิชโนมิกส์: ยุทธศาสตร์รถไฟความเร็วสูง ปี 2537

 

เป้าหมายหลัก:

 

พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานคมนาคมระดับชาติ

วางระบบการเชื่อมโยงภูมิภาคต่างๆ ด้วยรถไฟความเร็วสูง เพื่อลดเวลาการเดินทาง เพิ่มประสิทธิภาพในการเคลื่อนย้ายคนและสินค้า

 

กระตุ้นเศรษฐกิจฐานราก

 

เปิดโอกาสให้ท้องถิ่นเข้าถึงตลาดได้ง่ายขึ้น

ดึงดูดการลงทุนสู่หัวเมืองรอง และชุมชนในเส้นทางรถไฟ

 

เสริมสร้างความเท่าเทียมทางโอกาส

 

นักเรียน นิสิต นักศึกษาในพื้นที่ห่างไกลสามารถเดินทางเข้าสู่ศูนย์กลางการศึกษาชั้นนำได้สะดวก

ขยายโอกาสการจ้างงานโดยเชื่อมต่อแหล่งแรงงานกับพื้นที่อุตสาหกรรม

 

ลดความเหลื่อมล้ำระหว่างเมืองกับชนบท

 

สนับสนุนการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน

สร้างการกระจายความเจริญจากศูนย์กลางสู่ภูมิภาค

 

6 เส้นทางรถไฟความเร็วสูง 2537

 

“โครงข่ายแห่งโอกาส” เพื่อรวมไทยเป็นหนึ่งเดียวทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เป็นต้นแบบในการวางแผนพัฒนาระบบคมนาคมในปัจจุบัน 2568

สุขวิชโนมิกส์: ยุทธศาสตร์รถไฟความเร็วสูง ปี 2537

 

เป้าหมายหลักของยุทธศาสตร์สุขวิชโนมิกส์

 

พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมระดับชาติ

ขับเคลื่อนเศรษฐกิจฐานราก ลดความเหลื่อมล้ำ

ขยายโอกาสทางการศึกษาและการจ้างงาน

ยกระดับประเทศไทยสู่ศูนย์กลางการคมนาคมของอาเซียน

 

---

 

6 เส้นทางรถไฟความเร็วสูง (High-Speed Rail Master Plan)

 

กรุงเทพฯ – เชียงใหม่

เชื่อมภาคเหนือ สู่ศูนย์กลางการท่องเที่ยวและเกษตรกรรม

 

กรุงเทพฯ – นครราชสีมา (โคราช)

จุดเริ่มต้นเชื่อมต่อภาคอีสานตอนล่าง ขยายสู่ลุ่มน้ำโขง

 

กรุงเทพฯ – หาดใหญ่ – สุไหงโกลก

เส้นทางเศรษฐกิจภาคใต้ สู่พรมแดนมาเลเซีย เชื่อมการค้าชายแดนและอาเซียน

 

กรุงเทพฯ – อุบลราชธานี

เสริมโครงข่ายตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง เชื่อมต่อสู่ลาวและเวียดนาม

 

กรุงเทพฯ – ขอนแก่น

สนับสนุนเมืองเศรษฐกิจใหม่ในภาคอีสานตอนกลาง

 

กรุงเทพฯ – โคราช

กำลังก่อสร้าง

 

---

ผลลัพธ์ที่คาดหวัง

 

เพิ่มผลิตภาพแรงงาน ผ่านการเดินทางที่รวดเร็วและตรงเวลา

ขยายโอกาสทางการศึกษา โดยเฉพาะระดับอุดมศึกษาในภูมิภาค

ลดต้นทุนโลจิสติกส์ กระตุ้น SME และเศรษฐกิจท้องถิ่น

วางตำแหน่งประเทศไทย เป็น ศูนย์กลางการคมนาคมของอาเซียน