ญี่ปุ่นพบเอกสารที่สูญหาย ของ "โอดะ โนบุนากะ" หลังจากผ่านไป 100 ปี

     จดหมายปิดผนึกของ "โอดะ โนบุนากะ" ที่มีตราประทับสีแดงส่วนตัวของเขา ถูกค้นพบที่วัดเฮียคุไซจิ ในเมืองฮิงาชิโอมิ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อประมาณ 100 ปีก่อน และ หลังจากนั้นก็ไม่มีใครทราบเลยว่า จดหมายดังกล่าวหายไปไหน...

     จนกระทั่งมีคนพบว่า จดหมายฉบับดังกล่าวได้รับการบรรจุอยู่ใน หนังสือประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ซึ่งอยู่ในกล่องไม้ท่ามกลางเอกสารโบราณ ประมาณ 1,000 ฉบับของวัด

     จดหมายฉบับนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ดันโจ โนะ ชู" และ มีตราประทับสีแดงอันโด่งดังที่มีลวดลายว่า "เท็นกะ ฟูบุ" ซึ่งแปลว่า "ปกครองอาณาจักรด้วยกำลัง" ซึ่งเชื่อกันว่าจดหมายฉบับนี้ส่งถึงวัดเฮียคุไซจิ ซึ่งเป็นกองกำลังท้องถิ่นที่มีอำนาจในสมัยนั้น ไม่นานหลังจากที่ "โอดะ โนบุนางะ" ยึดฐานที่มั่นของตระกูลร็อกกาคุที่เป็นคู่แข่งได้...

     "คาซูฟูมิ อาชิตะ" จากแผนกส่งเสริมวัฒนธรรมป่าไม้ ของเมืองฮิงาชิโอมิ กล่าวว่า "ผมรู้สึกทั้งตื่นเต้นและประหลาดใจ ที่ได้พบมันก่อนตาย..." และ "เอกสารดังกล่าวมีความน่าสังเกตเป็นพิเศษ ไม่เพียงแต่เพราะรับรองสิทธิและทรัพย์สินของวัดเท่านั้น แต่ยังแสดงให้เห็นด้วยว่าโนบุนางะยอมรับเป็นพิเศษว่า วัดเป็นสถานที่สำหรับการสวดมนต์"

     "โอดะ โนบุนางะ" เป็นไดเมียวที่ทรงอิทธิพลในญี่ปุ่น ในช่วงศตวรรษที่ 16 ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรวมประเทศ ในช่วงปลายยุคเซ็นโกกุ เขาเกิดในปี 1534 ในจังหวัดโอวาริ และ มีชื่อเสียงโด่งดังจากการผสมผสาน ระหว่างความเฉลียวฉลาดทางการทหาร พันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์ และ ความทะเยอทะยานที่ไร้ความปรานี

     "โอดะ โนบุนางะ" เป็นที่รู้จักดีที่สุด จากความพยายามที่จะล้มล้างระบบศักดินาแบบดั้งเดิม  โดยทำให้พลังของวัดพุทธและกลุ่มศัตรูอ่อนแอลง ในขณะเดียวกันก็แนะนำวิธีการทำสงครามใหม่ๆเข้ามา ซึ่งรวมถึงการใช้อาวุธปืนและปืนใหญ่

     ความเป็นผู้นำที่กล้าหาญของ "โอดะ โนบุนางะ" ทำให้เขาสามารถยึดครองเกียวโตและก่อตั้งหน่วยงานกลางขึ้น ซึ่งถือเป็นการวางรากฐานสำหรับการรวมประเทศในอนาคต วิสัยทัศน์ของ "โอดะ โนบุนางะ" เกี่ยวกับ "เท็นกะ ฟูบุ" หรือ "การปกครองอาณาจักรด้วยกำลัง" กลายมาเป็นหลักการชี้นำของเขา อย่างไรก็ตาม การก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งของเขา ต้องจบลงอย่างรวดเร็วเมื่อเขาถูกหักหลังโดยนายพลคนของเขาเอง "อะเคจิ มิตสึฮิเดะ" และ ถูกบังคับให้ทำ "เซ็ปปุกุ" หรือที่คนทั่วโลกรู้จักกันในชื่อ "ฮารากิริ" ในเหตุการณ์ที่วัดฮอนโนจิ ในปี 1582