ถอดรหัส! ทำไมเขมรถึงเกลียดประเทศไทย

              ถอดรหัส! ทำไมเขมรถึงเกลียดประเทศไทย ทั้งนี้เราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าชาวกัมพูชารุ่นเก่าๆ นั้นได้ปลูกฝังคนรุ่นหลังๆ ให้เกลียดชังประเทศไทย เนื่องด้วยเหตุผลใดก็ไม่ทราบได้ แต่ด้วยอิทธิพลทางวัฒนธรรมไทยที่มีต่อกัมพูชาเป็นอย่างมาก เลยทำให้ชาวกัมพูชาส่วนใหญ่คิดไปเองว่าประเทศไทยนั้นลอกกัมพูชามาทั้งหมด

               ทั้งนี้ที่ผ่านมา ประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชาหรือที่รู้จักกันดีในชื่อเขมร มักชอบมีดราม่าในเรื่องไม่เป็นเรื่องกับประเทศไทยอยู่บ่อยๆ และส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องของวัฒนธรรม เช่น อาหารการกินและการแสดงต่างๆ รวมถึงเรื่องล่าสุดอย่าง "ประเพณีสงกรานต์" ซึ่งไทยก็ประสบความสำเร็จระดับโลกในการสร้างชื่อเสียง และกอบโกยเงินมหาศาลเข้าประเทศจากนักท่องเที่ยวต่างชาติ และจากความสำเร็จนี้ก็ทำให้ชาวกัมพูชา เลยเปลี่ยนชื่อเทศกาลน้ำของตนเสียเลยใหม่เป็น “สงกรานต์ | សង្ក្រាន្ | Sankranta” ภายใต้กรอบความคิดที่ว่าวัฒนธรรมอะไรที่ประเทศไทยหรือสยามทำนั้น มันคือสิ่งที่ขโมยมาจากเขมรแทบทั้งสิ้น จะเสียเวลาไปสร้างสรรค์ทำไม เคลมว่าเป็นของตัวเองจะง่ายกว่า

               ความขัดแย้งระหว่างไทยกับกัมพูชาไม่ใช่เพิ่งจะเกิดขึ้น แต่เกิดเป็นประจำ และคนที่ทำให้เกิดเรื่องและเป็นประเด็นดราม่า แทบทุกเรื่องล้วนมาจากคนกัมพูชาแทบทั้งส้น เรื่องนี้เกิดขึ้นมาแล้วหลายครั้ง แต่ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด คือ ในช่วงเลือกตั้งของประเทศกัมพูชา เมื่อถึงคราวเลือกตั้งเมื่อไหร่ ก็มักจะมีการปลุกปั่นกระแสชาตินิยมในหมู่คนกัมพูชาให้เกลียดชังประเทศไทย กล่าวหาว่าไทยไปขโมยวัฒนธรรม พวกสยามประเทศเป็นพวกขี้ขโมย โขนเป็นของพวกเรา ฯลฯ เป็นต้น ทั้งนี้ก็เป็นที่น่าเศร้าใจเมื่อต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้ ก็จะมีคนกัมพูชาคล้อยตามและอินเป็นส่วนใหญ่เลยกลายเป็นประเด็น

              สิ่งที่น่าเป็นห่วงที่สุด คือ การสูญหายไปของวัฒนธรรมเขมรแบบดั้งเดิม ที่ผ่านมากัมพูชามักถือเอาวัฒนธรรมอินเดียเป็นวัฒนธรรมครูเหมือนกับไทยและลาว แต่กัมพูชาก็ไม่ยอมรับวัฒนธรรมความเชื่อแบบเวียดนามที่มาจากจีน ดังนั้น กัมพูชาจะคุ้นเคยวัฒนธรรมไทยและลาว มากกว่า ตอนนี้กัมพูชาเลยอาจจะอยู่ในสภาวะการหลอมรวมหรือกลืนกลายทางวัฒนธรรมไปแล้ว ซึ่งปรากฏการณ์เหล่านี้ก็กำลังเกิดขึ้นเรื่อย ๆ เช่น คนกัมพูชาเริ่มเรียนรู้ภาษาไทยมากขึ้น ภาษาเขมรเริ่มมีเสียงวรรณยุกต์ ศัพท์ไทยบางคำก็เริ่มแทรกซึมเข้าไปในภาษาเขมรมากขึ้นเรื่อย ๆ รวมถึงการแต่งกาย รสนิยมการกิน การใช้ อาหาร ฯลฯ เริ่มเหมือนไทยเข้าไปทุกที

               อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยเราก็รู้ดีว่าอะไรเป็นศิลปะของสยาม อะไรเป็นศิลปะขอมหรือของเขมร แต่ในเมื่อกัมพูชาไม่รู้จักแยกแยะ จึงต้องยอมรับวัฒนธรรมไทยเข้าไปเต็มๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้