ผลวิจัยชี้ว่า “สารประกอบที่ซ่อนอยู่ในโรสแมรี่อาจช่วยต่อสู้กับโรคอัลไซเมอร์ได้”

โรคอัลไซเมอร์ (Alzheimer's Disease) เป็นภาวะทางระบบประสาทที่ส่งผลต่อสมอง ความคิด ความจำ และการใช้ภาษา โดยจะมีอาการสูญเสียความทรงจำในระยะสั้น หลงๆ ลืมๆ อาการจะเริ่มจากไม่รุนแรงและเริ่มรุนแรงไปเรื่อยๆ จนทำให้มีปัญหาในการประมวลผลคำพูด สูญเสียทักษะการเข้าสังคม และทำให้อารมณ์แปรปรวณ ซึ่งสาเหตุของโรคอัลไซเมอร์เกิดมาจากการฝ่อตัวของสมอง จากการสังเกตสมองของผู้ป่วยอัลไซเมอร์จะพบว่าการสะสมของอะไมลอยด์พลัค (Amyloid Plaques) ซึ่งเป็นสารโปรตีนผิดปกติชนิดหนึ่ง มีกลุ่มใยประสาทที่พันกัน (Neurofibrillary Tangles) และสารสื่อประสาทอะซีติลโคลีน (Acetylcholine) ในสมองที่ไม่สมดุลกัน 

ผู้ที่มีความเสี่ยงในการเป็นโรคอัลไซเมอร์พบได้ในผู้ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไป และจะเพิ่มเป็นสองเท่าในทุก ๆ 5 ปีหลังจากนั้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผู้ที่มีอายุน้อยกว่า 65 ปี ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสเป็นโรคนี้ เพราะ ะประมาณ 1 ใน 20 ของผู้ป่วยก็มีอายุไม่เกิน 65 ปี โดยเป็นโรคอัลไซเมอร์ชนิดเกิดเร็วที่พบได้ในผู้ที่อายุตั้งแต่ประมาณ 40 ปี นอกจากนี้ พันธุกรรม, กลุ่มอาการดาว, การได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ และผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ ก็เสี่ยงที่จะเป็นอัลไซเมอร์ได้เช่นกัน 

ปัจจุบันนักวิจัยในแคลิฟอร์เนียได้ศึกษาค้นพบแนวทางใหม่ในการรักษาโรคอัลไซเมอร์โดยได้รับแรงบันดาลใจจากสารประกอบที่พบในสมุนไพรอย่างโรสแมรี่และเสจ ซึ่งงานวิจัยนี้ได้ทำการทดลองกับหนูที่เป็นอัลไซเมอร์ โดยหนูที่ได้รับอนุพันธ์ที่เสถียรนั้นมีความจำที่เพิ่มขึ้น มีไซแนปส์ของเซลล์ประสาทเพิ่มขึ้น อาการอักเสบลดลง และกำจัดโปรตีนที่เป็นพิษซึ่งเป็นหนึ่งวาเหตุที่ทำให้เกิดโรคอัลไซเมอร์ได้มากขึ้น

งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร Antioxidants เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2025 แสดงให้เห็นว่าเมื่อใช้ diAcCA ในการรักษาหนูทดลองที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ พบว่า diAcCA สามารถเพิ่มปริมาณกรดคาร์โนซิกในสมองได้ ส่งผลให้ความจำดีขึ้นและมีความหนาแน่นของไซแนปส์มากขึ้น หรือไซแนปส์ (ที่แสดงถึงการเชื่อมต่อระหว่างเซลล์ประสาท) ในสมอง เนื่องจากการลดลงของไซแนปส์ของเซลล์ประสาทยังสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับภาวะสมองเสื่อมในโรคอัลไซเมอร์อีกด้วย แนวทางดังกล่าวจึงสามารถต่อต้านการดำเนินไปของภาวะสมองเสื่อมได้

นี่คือภาพจากกล้องจุลทรรศน์ที่แสดงให้เห็นสมองของหนูที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ (ซ้าย) และสมองของหนูที่ได้รับการรักษาด้วย diAcCA (ขวา) โดยสีเขียวที่เข้มขึ้นแสดงให้เห็นไซแนปส์ของเซลล์ประสาทมากขึ้น

หนูสามารถทนต่อ diAcCA ได้ดี จากการศึกษาพบว่าสารประกอบดังกล่าวสามารถบรรเทาอาการอักเสบเบื้องต้นในหลอดอาหารและกระเพาะอาหารได้เมื่อถูกแปลงเป็นกรดคาร์โนซิก

กลุ่มวิจัยยังพบอีกว่าหนูดูดซับกรดคาร์โนซิกได้มากขึ้นประมาณ 20% หลังจากกิน diAcCA มากกว่าที่พวกมันจะดูดซับกรดคาร์โนซิกธรรมดา เนื่องจากกรดคาร์โนซิกส่วนใหญ่จะออกซิไดซ์ในขณะที่ถูกเก็บไว้หรือเมื่อกินเข้าไป