'เจ๊อ้อย-ทนายตั้ม'การให้โดยสเน่หาในทางกฎหมายขอคืนได้หรือไม่?

  จากกรณีข่าวทนายตั้ม 71 ล้าน ที่ทนายตั้มได้บอกในโหนกระแสว่า ได้รับเงินเจ๊อ้อยมาโดยสเน่หา แต่เนื่องจากถ้าเจ๊อ้อยโอนมาตรงๆ จะโดนภาษีเงินได้ 40% ก็เลยทำเป็นโปรเจคขึ้นมาเพื่อรับเงิน แต่สุดท้ายก็โอนให้บัญชีส่วนตัวไม่ได้เข้าบริษัท

  นอกจากนี้ตำรวจสอบสวนกลางไดีสอบปากคำเจ๊อ้อย ปรากฏว่าทนายตั้ม ได้ไป 100 ล้านกว่าบาท ไม่ใช่ 71 ล้านบาท

  เจ๊อ้อยยังช่วยดูแลค่าเล่าเรียนและความเป็นอยู่ของลูกทนายตั้ม รวมถึงดูแลค่าใช้จ่ายให้ทนายตั้มและภรรยาเวลาไปเที่ยวต่างประเทศด้วย ทนายตั้มยังขอให้ลูกตัวเองเป็นบุตรบุญธรรมของเจ๊อ้อย แถมยังขอให้โอนเงินเปิดมูลนิธิด้วย

  ส่วนทางด้านทนายตั้มก็ยังย้ำว่าเจ๊อ้อยให้ 71 ล้าน ด้วยความเสน่หา ยังไม่ฟ้องกลับ รอรวบรวมหลักฐานชี้แจง ไม่มีอะไรหนักใจ

  กระแสข่าวนี้อาจทำให้สังคมสงสัยว่า ‘การให้โดยสเน่หา’ คืออะไร 

  การให้โดยเสน่หา หรือ การให้ อยู่ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 521 ลักษณะที่ 3 ให้ และอยู่ในบรรพที่ 3 คือ เอกเทศสัญญา ดังนั้น การให้ หรือ ให้โดยเสน่หา ถือเป็น สัญญารูปแบบหนึ่งนั่นเอง

  มาตรา 521 บัญญัติไว้ว่า “อันว่าให้นั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่า ผู้ให้ โอนทรัพย์สินของตนให้โดยเสน่หาแก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้รับ และผู้รับยอมรับเอาทรัพย์สินนั้น”

  คือ การมอบทรัพย์สินของตนให้คนอื่น โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

  แต่กฎหมายก็กำหนดไว้ในบางกรณีที่ผู้ให้โดยเสน่หา หรือ ผู้ให้สามารถขอทรัพย์สินของตนเองคืนได้ โดยบัญญัติไว้ในมาตรา 531 ความว่า

“อันผู้ให้จะเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุผู้รับประพฤติเนรคุณนั้น ท่านว่าอาจจะเรียกได้แต่เพียงในกรณีดังจะกล่าวต่อไปนี้

(1) ถ้าผู้รับได้ประทุษร้ายต่อผู้ให้เป็นความผิดฐานอาชญาอย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายลักษณะอาชญา หรือ

(2) ถ้าผู้รับได้ทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียง หรือหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรง หรือ

(3) ถ้าผู้รับได้บอกปัดไม่ยอมให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีวิตแก่ผู้ให้ ในเวลาที่ผู้ให้ยากไร้และผู้รับยังสามารถจะให้ได้”

  ส่วนมากการที่ผู้ให้โดยสเน่หาขอทรัพย์สินคืนเนื่องจากผู้รับประพฤติตนเนรคุณจากการทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียงผ่านการหมิ่นประมาทผู้ให้นั่นเอง