เจ้าของคาเฟ่จ.น่านเศร้า สูญเสียร้านเพียงชั่วข้ามคืน

  23 ส.ค.67 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Suthida Wongrattana โพสต์ภาพร้านคาเฟ่ชื่อ Lalana Cafe ใน จ.น่าน ที่ถูกน้ำท่วมจนข้าวของทุกอย่างเสียหาย พร้อมข้อความว่า “ในชีวิตนี้ไม่เคยเจออะไรหนักเท่านี้เลย ร้านที่เราฝัน ที่เรารัก เราทำมันสำเร็จ แต่ตอนนี้มันพังหมดภายใน 1 คืน จุกไปหมด”

  คุณก้อย เจ้าของร้านคาเฟ่ดังกล่าวได้เปิดเผยความในใจกับข่าวสดออนไลน์ว่า ร้านเคยน้ำท่วมมาแล้วรอบหนึ่งเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมาแต่ท่วมถึงแค่สนามหญ้าและน้ำก็ลดเร็ว แต่น้ำตรงแม่น้ำน่านยังไม่ค่อยลดลงเท่าไหร่ เวลามีฝนตกก็กังวลว่ามันจะท่วมอีกรอบหรือไม่

  ต่อมาวันที่ 20 ส.ค. มีฝนตกเกือบทั้งวันและหยุดตกตอนเวลาหลัง 18.00 น. จนประมาณ เที่ยงคืนฝนตกหนักอีกครั้งตลอดทั้งคืนจนถึงเช้า ร้านก็ยังเปิดตามปกติเพราะไม่คิดว่าน้ำจะขึ้นเร็ว แต่พอช่วงเวลา 14.00 น. ถึง 15.00 น. เห็นน้ำเริ่มขึ้นก็ทยอยเก็บของขึ้นที่สูงกว่าที่น้ำเคยท่วมรอบก่อน เฟอร์นิเจอร์ก็แขวนไว้ที่หลังคา

  หลังจากฝนเริ่มเบาลงก็ชะล่าใจคิดว่าน้ำไม่น่าท่วมสูงจึงไม่ได้ขนของอะไรออกมาและรีบออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นประมาณ 18.00 น. ฝนจะหยุดตกแต่ทว่าระดับน้ำกลับขึ้นอย่างรวดเร็วจนเข้าไปเอาของไม่ได้แล้ว

  คุณก้อย กล่าวต่ออีกว่า น้ำหนุนขึ้นมาเยอะมากจากทางน่านตอนเหนือที่ฝนตกหนักก่อน ท่วมจากทางทุ่งช้าง เชียงกลาง ปัว ท่าวังผา แล้วเข้าเมือง น้ำท่วมสูงอย่างรวดเร็วขนาดนี้แสดงว่าน้ำจากทางเหนือมาเยอะมากแล้วไล่ระดับลงมา

  ตอนที่คนในพื้นที่เริ่มบอกว่าน้ำจะท่วมสูงประมาณปี พ.ศ. 2554 ก็เข้าไปเอาของออกไม่ทันแล้ว รถก็เข้าไปไม่ได้ พายเรือก็ไม่ได้เพราะน้ำเชี่ยว

  เวลาประมาณ 22.00 น. ไฟยังไม่ตัด คุณก้อยดูกล้องวงจรปิดเห็นว่าน้ำเริ่มเข้าร้านและระดับน้ำสูงกว่าที่เคยเจอมา ต่อมาไฟก็เริ่มตัด ส่วนน้ำก็ยังคงท่วมสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงเช้าของวันที่ 22 ส.ค. ก็พบว่าน้ำท่วมเกือบมิดหลังคาร้าน

  ร้านคาเฟ่นี้เป็นร้านเบเกอรี่ที่เป็นร้านกาแฟด้วย อุปกรณ์ต่าง ๆ รวมถึงของตกแต่งและเฟอร์นิเจอร์ที่ยกสูงแล้วก็ยังถูกท่วมจนหมด สวนที่ตกแต่งสวยงามก็ถูกน้ำท่วม

  คุณก้อยบอกว่ารู้สึกช็อกและจุกเมื่อร้านของตนที่ทุ่มเทสร้างมาถูกท่วมสูงจนต้องกลับมาเริ่มใหม่ทั้งหมด พ่อแม่ของแฟนของคุณก้อยก็บอกว่าน้ำไม่เคยท่วมสูงขนาดนี้

ภาพร้านก่อนถูกน้ำท่วม:

  คุณก้อยยังบอกอีกว่ารู้สึกว่าทุกครั้งที่น้ำท่วมก็จะมีแต่ชาวบ้านด้วยกันที่ช่วยเหลือกันเอง หรือไม่ก็ระดับ อบต. ที่คอยหาพาหนะและอาหารมาช่วยคนที่ออกไปจากพื้นที่ไม่ได้ หรือเพจน่านที่คอยช่วยประชาสัมพันธ์แจ้งคนหาย  แต่เท่าที่เห็นยังไม่มีหน่วยงานระดับสูง ๆ ลงพื้นที่เข้ามาช่วยเลย อาศัยการพึ่งพากันเองมากกว่า คุณก็อยเองก็ต้องเข้าไปอยู่ในกลุ่มของคนท่าวังผา กลุ่มของคนในพื้นที่ หรือฟังประกาศจากผู้ใหญ่บ้าน เท่าที่ทราบยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการ 

  คุณก้อยทิ้งท้ายว่าไม่โทษใครเพราะเป็นเหตุการณ์ธรรมชาติ แต่อยากเตือนทุกคนจากประสบการณ์ว่า ถ้าน้ำมาอย่าชะล่าใจ ขนอะไรได้ก็ขนให้หมด อยู่ในพื้นที่สูง ๆ หรือออกมาจากพื้นที่ตรงนั้นให้เร็วที่สุด