ดราม่า! อยู่ปี 1 แต่แม่จะมาอยู่หอด้วย แม่บอก "อยู่กับแม่มันไม่โตรึไง"

ฉันขึ้นปี1​ ณ​ มอเเห่งหนึ่งในไทย​ เเต่เเม่ก็ตามมาจัดการทำห้องทำทุกอย่างเอารถไปส่งนู่นนี่นั่นพอเเล้วเเม่ก็อยู่ในห้องเดียวกับฉันด้วย​ ฉันขอเเม่อยากอยู่คนเดียวอยากโตเหมือนคนอืนเเม่ก็บอกอยู่กับเเม่มันไม่โตรึไง​ โตในความคิดของเราคือไปไหนมาไหนได้ทำอะไรๆคนเดียวตัดสินใจเองได้คนเดียวเเบบมีวิจารณญาน​ เหมือนเเม่เขาไม่ไว้ใจเรายังไงก็ไม่รู้ต้องมาคุมตลอดเวลาทั้งที่มัธยมก็เป็นเด็กดีไม่เคยทำผิดอะไรเลย​ ขอความเห็นด้วยฮะ

คะ?? ทำไมไม่มีใครคิดว่ามันแปลกบ้างหรอ คือแบบ มาอยู่หอกับลูกเนี่ยนะ???

แม่ไม่อยู่กับพ่อหรอ?? ไม่ทำมาหากินหาเงินส่งลูกหรอ? มาอยู่ทำอะไร มาเป็นแม่บ้านให้ลูกหรอ??

แล้วเวลาเธอจะไปติวหนังสือกับเพื่อน อ่านหนังสือกับเพื่อน หรือนัดเพื่อนทำงาน ดึกดื่นต้องค้างหอเพื่อนคนอื่นหรือให้เพื่อนคนอื่นมาค้างห้องตัวเองล่ะ แม่จะไม่โทรตามหรอ??

ถ้าสมมุติเธออยากไปสังสรรค์กับเพื่อนหลังสอบเสร็จ ต้องโทรขออนุญาตแม่ก่อน กลับดึกแม่โทรตาม เธออ มันอายเพื่อนนะ เธอไม่คิดว่า 4 ปีที่เรียนจะไปร้านเหล้ากับเพื่อนเลยหรอ ขนาดเราไม่ดื่มยังต้องไปเอาบรรยากาศ เอาสังคมเลย

แล้วกลับมาเจอหน้าแม่ ไปเรียนมาเหนื่อยๆ อยากนอนตีลังกาคนเดียว อยากนอนแก้ผ้า อยากเปลี่ยนผ้าอนามัยแบบไม่ต้องเข้าห้องน้ำต้องเกรงใจแม่อีกหรอ แม่ก็มาตามบ่นอีก มันได้หรอ?? มันคือช่วงเวลาอิสระของเธอนะ

แม่เธออาจจะหางานอย่างอื่นทำระหว่างลูกไปเรียน แต่มันก็อยู่ด้วยกันอยู่ดี มันจะมีอารมณ์แบบเกรงใจแม่ทุกอย่าง เธอจะไม่กล้าไปไหนเพราะเธอเห็นเขาเหนื่อย

ตอนเธอปั่นโปรเจคแบบกลุ่มล่ะ บางทีก็ต้องไปทำห้องสมุด เข้าแลป ไปทำหอเพื่อนงี้ ทำแบบโต้รุ่งไม่ได้นอน แม่รอไหวหรอ โทรตามอีก

แล้ว 4 ปีนี้จะมีแฟนได้มั้ยยย พ้นการเรียนไปหายากแล้วนะ โมเม้นซ้อนท้ายแฟนไปเรียนน่ะ กล้ามั้ยแม่ก็จ้องอยู่ตลอด

ตอนเธอจะสอบไฟนอล กลางภาค ควิช มหาลัยมันอ่านกันแบบโต้รุ่งเลยนะ มันอ่านชนิดที่แบบ... เธออ่านยังไม่เสร็จก็ต้องอาบน้ำไปสอบแล้วก็มี แม่เธอทนได้หรอ?? เมื่อไรจะนอน ไม่นอนจะสอบได้ยังไง บ่นๆ เธอจะรำคาญแล้วอาจจะเผลอขึ้นเสียงใส่แม่ แม่เสียใจอีก

มันไม่มีแล้วนะคะ มานอนกับลูก เราตะลึงมาก งงมากที่บอกให้เข้าใจแม่ ว้อทท???

เราว่ามาหาลูกบ่อยๆ ก็แปลกแล้วนะ อึดอัด มันคือช่วงเวลาที่เด็กอายุ 18+ ออกจากอ้อมอกพ่อแม่มาเรียนรู้การเอาตัวรอดอ่ะ มาเจอเพื่อนใหม่ ดีบ้าง เลวบ้าง ปกติ เป็นประสบการณ์ชีวิต

มาบริหารเวลาเอง จะซักผ้าวันไหน จะซื้อของเข้าห้องงบเท่าไร ถ้าวันนี้ทำวิชาตัวนี้ พรุ่งนี้จะทำวิชาไหนต่อ จะตื่นกี่โมง วันนี้จะไปเรียนดีมั้ยขี้เกียจตื่น เที่ยงนี้จะกินร้านไหน มันคือการเรียนรู้ที่จะตัดสินใจอะ เธอป่วยต้องดูแลตัวเองนะ ถ้าไม่ไหวมีเพื่อน มีรถพยาบาล เธอต้องเอาชีวิตรอดให้เป็น

แต่ถ้าแม่จะอยู่กับเธอตลอดนะ ให้ตายเธอก็ไม่โต เธอจะถูกเรียกว่าลูกแหง่ติดแม่ เธอจะโดนมองแปลกๆ เขาจะถามเธอแบบ ห่ะ? จริงดิ?? เขาจะอึดอัดแทนเธอ ไม่กล้าชวนเธอไปไหน หรือชวนแล้วจะมีคำพูดแบบ แม่แกจะอนุญาตป่ะ? ซึ่งมหาลัยแล้ววว ชีวิตเธอเธอเลือกสิ..

ตกลงกับแม่ดีๆ อยู่ด้วยกี่เดือน จะกลับตอนไหน บางทีท่านอาจจะมีเจตนาดี มาอยู่เป็นเพื่อน ด้วยความที่เขาอาจจะไม่เคยมีโมเม้นนี้ เป็นห่วง คิดว่าไม่แปลก คิดว่าพ่อแม่คนอื่นก็ทำ แต่มันไม่มีแล้ววว ปล่อยได้แล้วค่าแม่

ดูเคสคนที่มีแม่หวงลูกมากๆอ่ะ เวลาเขามาระบายอึดอัดขนาดไหน 30 แล้วยังออกไปเที่ยวกับเพิ่อนไม่ได้แม่ไม่ไว้ใจ บางทีหมักหมมจนเกิดโรคเครียด โรคซึมเศร้าอีก

แต่ถ้าเธอโอเค สนิทกับเเม่มากก ฟิลเพื่อนสาว เราก็ไม่คิดว่าดีนะ มันคืออิสระที่ไม่มีผู้ใหญ่มาคอยคุมอะ 4 ปีก่อนจะไปเผชิญผู้ใหญ่วัยทำงานแสนประสาท-อ่ะเธออ

คุยกับแม่ดีๆนะคะ อย่าให้ความรัก(ที่มากเกินไป)ของเขามาทำร้ายการใช้ชีวิตของเรา ❤️

เพิ่ม**
แล้วผู้ใหญ่ที่บอกว่า ออกมาเองสิ หางานทำสิ อยากใช้ชีวิตก้ต้องหาเงินเอง เอ้า!! แค่นี้ก็น่าจะรู้แล้วนะว่าแม่เขาหวงลูกขนาดไหน แค่มาเรียนยังตามมาอยู่ด้วย ถ้าลูกไปทำพาทไทม์ร้านอาหารจะไม่ตามไปนั่งฝ้าเลยหรอ

แล้วอีกอย่างพ่อแม่มีหน้าที่แค่ซับพอตลูกค่ะ ไม่ใช้ไปบ่งการชีวิตลูก ถ้าน้องเขาอยากหาเงินเขาก็ออกไปหาเองค่ะ เลี้ยงลูกยังหวงขนาดนี้ แล้วลูกจะไปเอาความใจกล้าใจสู้มาจากไหน