"โซอี้" เด็กน้อย ผู้มีเส้นผมที่ชี้ไปตามทิศทางที่อยากจะไป

ตอนที่โซอี้เกิด โซอี้ไม่มีผม จากนั้นพออายุ 1 ขวบ ผมนุ่มฟูของโซอี้ก็ค่อยๆ งอก ผมของโซอี้งอกช้าและไม่เป็นทรง มันชี้ไปตามทิศทางที่มันอยากจะไป ถึงจะพยายามหวีหรือจัดทรงมันก็เด้งกลับไปแบบเดิม ตอนนั้นทุกคนในบ้านเริ่มรู้แล้วว่ามันน่าจะมีอะไรบ้างอย่าง

ทุกคนในบ้านไม่มีใครสีผมเหมือนโซอี้ ผมของโซอี้นุ่มมาก แต่ว่าพันกันและยุ่งเหยิงตลอดเวลาเหมือนคนเพิ่งตื่น ครั้งนึงแม่พาโซอี้ออกไปข้างนอก เพื่อนแม่คนนึงหัวเราะใส่โซอี้และบอกว่า " เฮ้ คุณมีลูกสาวนะ คุณควรจะทำผมให้เธอก่อนพาเธอออกจากบ้านเส่ะ ! "

แม่ของโซอี้จึงเริ่มตระหนักว่า ถึงทุกคนในบ้านจะยอมรับและรับรู้ว่าผมของโซอี้มีความผิดปกติ แต่คนอื่นไม่รู้ และคำพูดของคนที่ไม่รู้อาจบั่นทอนโซอี้ได้ ผมของโซอี้หวีมากไม่ได้ ไม่งั้นมันจะร่วง และถ้าผมร่วงหรือขาด มันใช้เวลาหลายปีกว่าที่จะงอกหรือยาว ครั้งนึงเคยมีคนเอาสลามมาให้โซอี้ และเธอเอามันใส่ผมของเธอ แน่นอนไม่มีวิธีใดนอกจากต้องตัดผม และหลังตัดต้องใช้เวลาเป็นปีๆ กว่าที่ผมโซอี้จะงอก และยาวออกมา

ดังนั้น สิ่งที่หงึกหยึ๊ย หรืออาจติดกับผมได้จึงถูกกำจัดออกไปให้ห่าง เพื่อปกป้องผมของโซอี้ นอกจากความผิดปกติเรื่องผมแล้ว โซอี้ก็ร่าเริง แจ่มใส เธอฉลาดเอามากๆด้วย เธอแค่มีผมที่ไม่เหมือนคนอื่น แต่ไม่ใช่ว่าเธอไม่เหมือนคนอื่น

โรคที่โซอี้เป็น คือ โรค Uncomable Hair Syndrome ( UHS ) คืออาการผมไม่เรียงตัว แห้ง ชี้ ฟู ไม่สามารถหวีให้แบนได้ ผมจะไม่งอกลงมา แต่จะงอกแบบชี้ขึ้นไปทุกทิศทุกทาง มีตั้งแต่เด็กแรกเกิด ถึง 3 ขวบ อย่างช้าคือมันจะอยู่ถึง 12 ขวบ ตอนนี้โซอี้ 5 ขวบแล้ว เธอเริ่มเหมือนเด็กผู้หญิง เริ่มอยากน่ารัก อยากสวย อยากผูกโบว์ แต่พอทำอะไรกับผม สักพักมันก็จะเด้งกลับ นอกจากจะทำแบบที่แน่นหนาจริงๆ แต่แบบนั้นผลเสียคือ พอแกะออกก็จะหลุดเป็นกระจุก

ตอนนี้ทุกคนก็ได้แต่รอให้อาการนี้หมดไป และสอนให้โซอี้รักในสิ่งที่เธอเป็น ถึงใครจะมองว่ามันแปลกหรือประหลาด เธอต้องรับมือกับมันทั้งๆ ที่เพิ่ง 5 ขวบ แต่เธอก็รับมือได้ดี " มันไม่ได้แปลกหรอกค่ะ เขาเรียกว่า พิเศษต่างหาก แม่บอกว่าคนที่มีผมแบบหนูมีแค่ 100 คนบนโลก คุณคิดดูสิว่ามันพิเศษแค่ไหนที่ช่วงเวลานึงหนูได้มีผมแบบที่คนบนโลกไม่มีโอกาสได้มี แต่มันจะหายไปวันนึง ถ้าถึงตอนนั้นหนูคงคิดถึงมันมากเลย "