แรงงานอิสระน้อยใจ หาเช้ากินค่ำ ไม่เคยได้เยียวยาจากรัฐฯ

หลังจากที่รัฐบาลพยายามออกนโยบายเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบ แต่ก็ต้องยอมรับว่ายังคงมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องวิธีการซึ่งส่วนใหญ่ต้องผ่านเว็บไซต์หรือแอปพลิเคชันต่าง ๆ "แรงงานก่อสร้างอิสระ" เป็นอีกกลุ่มที่สะท้อนกลับมาว่าเงื่อนไขเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นอุปสรรคใหญ่สำหรับพวกเขา หลายคนไม่มีสมาร์ตโฟนและไม่ถนัดเทคโนโลยี ทำให้พลาดโอกาสการเยียวยาทั้งที่ได้รับผลกระทบไม่ต่างกัน

ตั้งแต่เวลา 04.00-09.00 น. ของทุก ๆ วัน ถือเป็นเวลาทองของกลุ่มแรงงานก่อสร้างอิสระนับพันชีวิต ในซอยกีบหมู เขตคลองสามวา เพราะเป็นช่วงเวลาที่จะชี้ชะตาว่าวันนี้พวกเขาจะมีรายได้ เข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวหรือไม่

ที่นี่ถือเป็นแหล่งที่มีแรงงานอิสระ โดยเฉพาะกรรมกรและช่างก่อสร้างมารวมตัวกัน เพื่อรอการจ้างงานมากที่สุด และเมื่อเกิดสถานการณ์แพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ก็ยิ่งทำให้มีคนตกงาน หอบหิ้วกระเป๋าเข้ามาขายแรงงานมากขึ้น

แรงงานก่อสร้างอิสระที่เพิ่มมากขึ้น สวนทางกับจำนวนผู้รับเหมาและการจ้างงานที่ลดลงจากสถานการณ์โรคโควิด-19 ซ้ำร้ายไปกว่านั้น พวกเขาหลายคนก็ไม่สามารถเข้าถึงโครงการเยียวยาต่าง ๆ ของรัฐบาล เช่นเดียวกับอุปกรณ์พื้นฐานอย่างโทรศัพท์มือถือ แรงงานที่นี่หลายคนยังคงใช้โทรศัพท์มือถือแบบปุ่มกด ถ้าเป็นสมาร์ตโฟน ส่วนใหญ่ก็จะใช้แบบเติมอินเทอร์เน็ตรายวัน

แรงงานสูงอายุหลายคนยืนยันว่าไม่เคยได้รับเงินเยียวยาของรัฐบาล ด้วยชีวิตที่ต้องขายแรงงานรายวัน จึงไม่ถนัดใช้เทคโนโลยี บางคนโชคดีหน่อยที่ได้บัตรสวัสดิการแห่งรัฐไว้ซื้อของแห้งประทังไปแต่ละเดือน

คุณป้าสันทัด กรรมกรก่อสร้าง ชาวจังหวัดบุรีรัมย์ อายุ 57 ปี หยิบโทรศัพท์มือถือแบบปุ่มกดเครื่องเล็ก ๆ ออกมาให้ดู เธอบอกว่าติดตามข่าวเรื่องการเยียวยาตลอด แต่ก็ไม่รู้จะเข้าถึงอย่างไร ส่วนโทรศัพท์เครื่องนี้เอาไว้ใช้แค่โทรออกและรับสายเท่านั้น

คุณลุงสุพรรณ์ กรรมกรก่อสร้าง อายุ 57 ปี ไม่มีโทรศัพท์มือถือ เพราะเลือกที่จะเก็บเงินค่าจ้างรายวันซึ่งไม่แน่นอน วันละ 380 บาท ไว้ใช้จ่าย เขาบอกว่าไม่เคยได้รับเงินช่วยเหลือจากโครงการอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ของรัฐบาล เพราะจากบ้านเกิดในจังหวัดอุดรธานี มาขายแรงงานในกรุงเทพฯ นานแล้ว จนเกิด CV-19 ทำให้การจ้างงานก่อสร้างลดลงอย่างชัดเจน แต่ก็ไม่เคยได้เข้าโครงการเยียวยาใดๆ อีกเหมือนเดิม

ช้าจรดค่ำ วิถีชีวิตของแรงงานก่อสร้างอิสระที่ซอยกีบหมู ยังคงดำเนินต่อไป ช่วง 17.00 น. ของทุกวัน รถของนายจ้างและผู้รับเหมา จะทยอยกลับเข้ามาส่งแรงงานพร้อมอุปกรณ์ทำมาหากินประจำตัว หอบหิ้วกลับที่พัก เพื่อรอเริ่มต้นเช้าวันใหม่ หลายคนสะท้อนผ่านเราว่า หวังอยากให้รัฐบาลมองเห็นว่ายังมีพวกเขาและกลุ่มแรงงานอิสระอีกจำนวนไม่น้อย ที่ตกหล่นจากโครงการเยียวยาต่าง ๆ ทั้งที่ได้รับผลกระทบไม่ต่างกัน แต่ขณะเดียวกันส่วนหนึ่งดูเหมือนจะถอดใจ ก้มหน้ายอมรับสถานการณ์ เพราะข้อจำกัดหลายอย่าง ที่ทำให้พวกเขาไม่สามารถเข้าถึงการช่วยเหลือ ที่ควรจะได้รับไม่ต่างกัน