ถ้ามันไม่ไหวคงต้องเลิกขาย

เมื่อเวลา 19.00 น. วันที่ 1 ม.ค.2564 ผู้สื่อข่าวรายงานบรรยากาศภายในงานฤดูหนาวและโอทอปของดีเมืองเชียงใหม่ ประจำปี 2564 ซึ่งจัดขึ้นในคืนนี้เป็นคืนที่สาม ( 30 ธ.ค 63 – 10 ม.ค.64 ) ซึ่งเงียบเหงาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จากทุกปีที่จะมีประชาชนและนักท่องเที่ยวพากันไปเดินเที่ยวชมงานกันอย่างคับคั่งจนแทบไม่มีที่เดิน แต่ปีนี้กลับโล่งไปทั้งงาน ร้านค้าร้านอาหารแทบนานๆทีจะมีลูกค้าแวะเวียนมาอุดหนุน ไม่ต่างจากโซนเครื่องเล่นต่างๆ ที่ขายตั๋วไม่ออก

ส่วนบริเวณจุดมัจฉากาชาดในช่วงหัวค่ำ ไร้ประชาชนไปซื้อบัตรเสี่ยงโชค มีแต่เจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่คอยอำนวยความสะดวกไปยืนรอรอบสระ แม้เริ่มดึกจะพอมาคนเข้ามาบ้าง แต่ก็ยังถือว่าน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์งานฤดูหนาวของจังหวัดเชียงใหม่

สำหรับประชาชนและนักท่องเที่ยวที่หายไปนั้น มาจากความกังวลต่อสถานการณ์ของ CV19 เนื่องจากงานฤดูหนาวของจังหวัดเชียงใหม่ของทุกปีที่ผ่านมา ประชาชนที่มาเที่ยวงานส่วนใหญ่เป็นกลุ่มแรงงานข้ามชาติ และก่อนหน้านี้ไม่กี่สัปดาห์กลายเป็นกลุ่มเสี่ยง และอีกสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะปีนี้ทางจังหวัดมีมาตรการเข้มงวดสแกนคนเข้า-ออกเพื่อป้องกันการแพร่กระจาย

โดยกำหนดให้งานฤดูหนาวเป็นพื้นที่ควบคุมทางสาธาณสุข โดยมีการตรวจวัดคัดกรองอุณหภูมิ ลงทะเบียนไทยชนะ และ สแกนบัตรประจำตัวประชาชน ส่วนแรงงานต่างด้าวที่จะเข้ามาเที่ยวงานจะต้องมีใบอนุญาตการทำงานที่ถูกต้องตามกฏหมาย และ จะต้องมีหนังสือยืนยันว่าอยู่ในพื้นที่ก่อนเข้ามาเที่ยวงานไม่น้อยกว่า 15 วัน

นางสาววชิราภรณ์ แสนสม แม่ค้าปลาหมึก บอกว่า ปีนี้บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบเหงา สองคืนแรกขายได้ไม่ถึงหนึ่งพันบาท สถานการณ์ที่เกิดขึ้นส่งผลกระทบต่อพ่อค้าแม่ค้าทุกคน เพราะแต่ละคนต้องจ่ายค่าเช่าพื้นที่ล็อคละ 35,000 – 50,000 บาท

แต่กลับขายไม่ได้ หากเทียบกับปีที่ผ่านๆ มา ยอดขายหายไปกว่าร้อยละ 80 จึงต้องการให้ทางจังหวัดช่วยเหลือด้วยการลดค่าเช่าพื้นที่ แต่หลังจากนี้ขอประเมินสองสามวัน หากไม่ไหวคงต้องเลิกขายเก็บข้าวของกลับบ้านเพราะสู้ไม่ไหว