"นาซ่า" NASA พบว่ามีดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้อย่างน้อย 300 ล้านดวง

กล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์ของหน่วยงานอวกาศสหรัฐฯ  ใช้เวลา 9 ปี  ในภารกิจล่าดาวเคราะห์โดยสามารถระบุดาวเคราะห์นอกระบบหลายพันดวงในกาแลคซีของเราได้สำเร็จก่อนที่เชื้อเพลิงจะหมดในปี 2018  แต่คำถามหลักของภารกิจเดิมยังคงอยู่:  ดาวเคราะห์เหล่านี้มีจำนวนเท่าใดที่อาศัยอยู่ได้ นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกเฝ้าติดตามข้อมูลของ Kepler มาหลายปีและพวกเขาคิดว่าพวกเขาพบคำตอบแล้ว จากการวิจัยที่เผยแพร่ใน The Astronomical Journal พบว่ามีโลกที่อาศัยอยู่ได้ประมาณ 300 ล้านโลกในกาแลคซีของเราซึ่งหมายถึงดาวเคราะห์หินที่สามารถรองรับน้ำเหลวบนพื้นผิว

ตัวเลขที่ประมาณการคร่าวๆในด้านอนุรักษ์นิยมและ "อาจจะมีอื่น ๆ อีกมากมาย" นาซากล่าวว่าในการปล่อยข่าวดาวเคราะห์เหล่านี้บางดวงอาจอยู่ใกล้มากพอที่จะถือได้ว่าเป็น "เพื่อนบ้านระหว่างดวงดาว"  ดวงที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปประมาณ 20 ปีแสง

"เคปเลอร์บอกเราแล้วว่ามีดาวเคราะห์หลายพันล้านดวง แต่ตอนนี้เรารู้แล้วว่าดาวเคราะห์เหล่านั้นส่วนใหญ่อาจเป็นหินและอยู่อาศัยได้" สตีฟไบรสันนักวิจัยของนาซ่าและผู้เขียนนำกล่าวในการเปิดตัว

" แม้ว่าผลลัพธ์นี้จะยังห่างไกลจากมูลค่าสุดท้ายและน้ำบนพื้นผิวโลกก็เป็นเพียงปัจจัยหนึ่งในหลาย ๆ อย่างที่ช่วยสนับสนุนชีวิต แต่ก็น่าตื่นเต้นมากที่เราคำนวณว่าโลกเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมดาที่มีความมั่นใจและความแม่นยำสูงเช่นนี้ "

การศึกษานี้เป็นความร่วมมือระดับโลกระหว่างนักวิทยาศาสตร์ของ NASA ที่ทำงานในภารกิจ Kepler และนักวิจัยจากหน่วยงานระหว่างประเทศตั้งแต่บราซิลถึงเดนมาร์ก

พวกเขาทำได้อย่างไร

ดาราจักรทางช้างเผือกของเรามีประมาณ 100 ถึง 400 พันล้านดวงตามการประมาณการณ์ของนาซ่า ดาวทุกดวงบนท้องฟ้าอาจมีดาวเคราะห์อย่างน้อยหนึ่งดวงซึ่งหมายความว่ามีดาวเคราะห์หลายล้านล้านดวงซึ่งเราค้นพบและยืนยันได้เพียงไม่กี่พันดวง ปัจจัยหลายอย่างที่มีอิทธิพลต่อว่าดาวเคราะห์สามารถรองรับชีวิตได้หรือไม่รวมถึงบรรยากาศและองค์ประกอบทางเคมีของมัน นักวิจัยในการศึกษานี้มุ่งเน้นไปที่ข้อกำหนดพื้นฐานบางประการเพื่อลดจำนวนล้านล้าน

     พวกเขามองหาดวงดาวที่คล้ายกับดวงอาทิตย์ของเราในอายุและอุณหภูมิดังนั้นมันจะไม่ร้อนหรือเคลื่อนไหวมากเกินไป พวกเขายังมองหาดาวเคราะห์นอกระบบที่มีรัศมีใกล้เคียงกับโลกและแยกออกจากดาวเคราะห์ที่น่าจะเป็นหิน พวกเขายังคำนึงถึงระยะห่างของดาวเคราะห์แต่ละดวงจากดาวฤกษ์ของมันด้วย - ใกล้เกินไปและความร้อนอาจทำให้น้ำกลายเป็นไอได้ไกลเกินไปและน้ำใด ๆ ก็สามารถแข็งตัวได้

     ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้จะต้องอยู่ในโซนที่ "ถูกต้อง" หรือที่เรียกว่าโซน Goldilocks เพื่อรองรับน้ำที่เป็นของเหลวบนพื้นผิว การประมาณจำนวนดาวเคราะห์ที่อาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ไม่ได้สะท้อนให้เห็นว่าอุณหภูมิและพลังงานของดาวจะถูกดูดซับโดยดาวเคราะห์ได้อย่างไร แต่คราวนี้นักวิทยาศาสตร์สามารถแยกตัวประกอบอุณหภูมิในการวิเคราะห์ได้ด้วยข้อมูลเพิ่มเติมที่รวบรวมโดยภารกิจ Gaia ของ European Space Agency ซึ่งกำลังสร้างแผนที่สามมิติของกาแลคซีของเรา "เรารู้เสมอว่าการกำหนดความสามารถในการอยู่อาศัยในแง่ของระยะทางกายภาพของดาวเคราะห์จากดาวฤกษ์เพื่อไม่ให้ร้อนหรือเย็นเกินไปทำให้เรามีข้อสันนิษฐานมากมาย" ราวี่คอปปาราปุนักวิทยาศาสตร์ของนาซ่าและผู้เขียนการศึกษากล่าวในการเปิดตัว

"ข้อมูลเกี่ยวกับดวงดาวของ Gaia ทำให้เราสามารถมองดูดาวเคราะห์เหล่านี้และดวงดาวในรูปแบบใหม่ทั้งหมด"

หลังจากคำนวณปัจจัยเหล่านี้แล้วนักวิจัยได้ใช้การประมาณแบบอนุรักษ์นิยมว่า 7% ของดาวคล้ายดวงอาทิตย์สามารถเป็นที่อยู่อาศัยของโลกได้ แต่อัตราอาจสูงถึง 75% นักวิทยาศาสตร์กล่าว

NASA กล่าวว่าและหน่วยงานอวกาศอื่น ๆ จะยังคงปรับแต่งประมาณการในการวิจัยในอนาคตซึ่งจะช่วยกำหนดแผนสำหรับขั้นตอนต่อไปของการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบและ กล้องโทรทรรศน์ ปัจจุบันภารกิจ TESS ของ NASA เป็นนักล่าดาวเคราะห์คนล่าสุดที่กำลังค้นหาดาวเคราะห์นอกระบบ