‘เรื่องน่าอับอายของประเทศที่รุ่งเรือง’ สถิติเผยอังกฤษมีเด็กไร้บ้านเกินครึ่งล้าน

เมื่อวันพุธที่ผ่านมา (21 ส.ค.) แอนน์ ลองฟีลด์ กรรมาธิการด้านเด็กแห่งประเทศอังกฤษ (Children's Commissioner for England) เผยว่า ปัจจุบันมีเด็กในประเทศมากกว่าครึ่งล้านที่มีความเสี่ยงหรืออยู่ในภาวะไร้บ้าน

รายงาน “บ้านไร้หวัง” (Bleak House) ของลองฟีลด์ระบุว่า ปัจจุบันมีเด็ก 120,000 คนอาศัยอยู่ในที่พักชั่วคราว เช่น ตู้ขนส่งสินค้า และมีเด็กอีก 90,000 อาศัยโซฟาในบ้านคนแปลกหน้าเป็นที่หลับนอน (sofa-surfing) รวมแล้วมีเด็กที่เสี่ยงหรืออยู่ในภาวะไร้บ้าน 585,000 คน

“มีเด็กหลายพันคนในอังกฤษที่ต้องอาศัยอยู่รวมกับครอบครัวไร้บ้าน ในที่พักชั่วคราวคุณภาพต่ำ ทั้งยังมีความหวังเพียงน้อยนิดที่จะหาที่พักถาวรได้ นอกจากนี้ยังมีเด็กอีกจำนวนมากที่สุ่มเสี่ยงต่อการเป็นเด็กไร้บ้าน” ลองฟีลด์กล่าว และเสริมว่ารายงานของเธอได้ชี้ชัดให้เห็นวิกฤตภาวะไร้บ้านในอังกฤษ

เด็กหญิงอายุ 9 ขวบคนหนึ่งเล่าว่า “พวกเราต้องกินข้าวกันบนพื้นเพราะไม่มีพื้นที่มากพอ เวลานอนก็มีน้ำหยดลงมาโดนตัวซึ่งเราไม่ชอบเลย” และยังมีเด็กหนุ่มวัยรุ่นเล่าให้ฟังถึงการอาศัยอยู่ในโรงแรมเป็นเวลา 8 เดือนท่ามกลางกลุ่มโสเภณี

ลองฟีลด์กล่าวว่าสถานที่ที่เด็กๆ ถูกบีบบังคับให้อยู่อาศัยและเรียกมันว่า “บ้าน” เป็นเวลาหลายเดือนหรือหลายปีนั้น ไม่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

รายงานกล่าวถึงที่พักอาศัยซึ่งเดิมเป็นอาคารสำนักงาน แต่ละครอบครัวของกลุ่มคนไร้บ้านที่อยู่ที่นั่นต้องอาศัยรวมกันในห้องเพียงห้องเดียวที่มีความคับแคบใกล้เคียงกับที่จอดรถ และยังมีอีกหลายครอบครัวที่ต้องอาศัยอยู่ในตู้ขนส่งสินค้าซึ่งร้อนแผดเผาในช่วงฤดูร้อน และหนาวยะเยือกในช่วงฤดูหนาว

ลองฟีลด์กล่าวเสริมว่า “เหตุการณ์ที่ทำให้หลายครอบครัวในอังกฤษอยู่ในภาวะไร้บ้านไม่ได้เกิดจากปัญหาส่วนตัว แต่เป็นประเด็นของโครงสร้างประเทศ รวมถึงราคาที่อยู่อาศัยที่เอื้อมไม่ถึงและการปฏิรูประบบสวัสดิการ มีครอบครัวไร้บ้านเพียงน้อยนิดที่สามารถหลุดพ้นจากวังวนเหล่านี้ได้ด้วยตนเอง”

“เด็กๆ ที่เติบโตมาในบีแอนด์บี (ที่พักขนาดเล็กที่มีเพียงห้องพักและอาหารเช้า) ตู้ขนส่งสินค้า และอาคารสำนักงาน มีสิทธิ์เติบโตจากบ้านดีๆ และการที่พวกเขาไม่มีบ้านจะอาศัยนั้น ถือเป็นเรื่องน่าอับอายสำหรับประเทศที่รุ่งเรืองของเรา”

สถิติช่วงปลายปี 2018 จากรัฐบาลอังกฤษเผยว่ามีครอบครัวไร้บ้านทั้งหมด 62,000 ครอบครัวและเด็กถึง 124,000 คน ที่อาศัยอยู่ในที่พักชั่วคราว ซึ่งเป็นตัวเลขที่เพิ่มจากสถิติปี 2010 ถึงร้อยละ 80