ปฏิเสธไม่ได้เลยละครับว่าปัจจุบันนี้โลกของเราเจริฐขึ้นมาได้ก็ด้วยสติปัญญาของผู้คนซึ่งออกแบบและสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ ขึ้นมาจนพาโลกยกระดับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่อย่างไรก็ตามมันก็มีนักประดิษฐ์อยู่กลุ่มหนึ่งครับที่รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งกับผลงานของตัวเองว่าไม่น่าสร้างออกมาเลย และนี่ก็คือเรื่องราวของพวกเขา

1.ระเบิดนิวเคลียร์

หนึ่งในผลงานการประดิษฐ์จากช่วงยุคสงครามโลกที่ถูกพัฒนาขึ้นมาจนส่งผลให้โลกก้าวเข้าสู่ยุคแห่งความหวาดระแวง ซึ่งตัวนักประดิษฐ์อย่าง J. Robert Oppenheimer เองก็ไม่เคยมีวันไหนในชีวิตของเขาเลยครับที่จะไม่รู้สึกผิดที่ผลงานการออกแบบจากโปรเจคแมนฮัตตันมันจะกลายมาเป็นเครื่องมือผลาญชีวิตมนุษย์เช่นนี้ โดยเขาได้กล่าวกับประธานาธิบดีทรูแมนว่าตนเองนั้นมีส่วนรับผิดชอบต่อความตายจากการทิ้งระเบิดปรมาณูครั้งแรกเมื่อปี 1945 แถมเจ้าตัวยังได้กล่าวถึงตนเองอีกด้วยว่าเขาได้กลายเป็นความตายและผู้ทำลายล้างโลกไปเสียแล้ว

2.เครื่องบิน

ถือเป็นเรื่องปกติที่ผู้คนโดยทั่วไปจะรู้จักกับตำนานของสองพี่น้องไรต์ผู้ประดิษฐ์คิดต้นเครื่องบินขึ้นมาใช้ แต่อย่างไรก็ตามสิ่งหนึ่งที่คนมักจะไม่ค่อยรู้กันก็คือความจริงที่ว่า ออร์วิล ไรต์ นั้นรู้สึกสงสัยในผลงานการประดิษฐ์ของตนเองเนื่องจากเขาได้เห็นพัฒนาการขอบเครื่องบินมาตลอด 30 ปีนับแต่ครั้งเมื่อเขาสร้างมันขึ้นมาได้สำเร็จ โดยช่วง 30 ปีนั้นมันได้เปลี่ยนเครื่องบินให้กลายเป็นเครื่องจักรสงครามเหอนเวหาขนาดใหญ่และพรากชีวิตผู้คนไปมากมาย ซึ่งเขาก็ได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อแห่งหนึ่งไปว่า "หากพูดถึงเครื่องบินมันคือสิ่งประดิษฐ์อันยอดเยี่ยมก็จริงแต่ขณะเดียวกันมันก็เป็นความหวานอมขมกลืนเพราะพวกมันถูกนำไปใช้เป็นเครื่องจักรสงครามไปเสียแล้ว

3.ระเบิดไดนาไมท์

ผลงานการประดิษฐ์ของผู้สร้างรางวัลโนเบลที่กลายมาเป็นความเสียใจของเขาในภายหลัง โดยแรกเริ่มเดิมที อัลเฟรด โนเบล มีความตั้งใจจะนำเอาระเบิดไดนาไมท์มาเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมเหมืองแร่แต่สุดท้ายเจ้าสิ่งประดิษฐ์ดังกล่าวกลับถูกนำมาใช้ในสงครามจนส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตไปมากมายหลายรายจนได้สมยานามจากสื่อว่า "ผู้ค้าความตาย" ด้วยความรู้สึกผิดอัลเฟรดจึงได้ผลิตรางวัลโนเบลขึ้นมาเพื่อส่งเสริมการใช้วิทยาศาสตร์แบบถูกทาง

4.วันแม่ (ของประเทศอเมริกา)

แอนนา จาวิส ผู้คิดค้นวันแม่ของประเทศอเมริกาขึ้นมาเพื่อสร้างความปรองดองกันหลังสงครามกลางเมืองจนมันแพร่หลายกันไปในหลายๆ พื้นที่ทั่วอเมริกาก่อนมันจะได้รับการประกาศรับรองอย่างเป็นทางการ แต่กระนั้นตัวแอนนาเองกลับรู้สึกเสียใจต่อแนวคิดของเธอเนื่องจากมีหลายๆ คนพยายามก๊อปไอเดียของเธอไปใช้กัน ซึ่งแน่นอนว่าแอนนาก็พยายามจะสู้อย่างสุดความสามารถแต่กระนั้นมันก็เป็นเรื่องยากส่งผลให้เธอพ่ายแพ้ในชั้นศาลและหลุดจากรายชื่อผู้คิดค้นวันแม่ แถมยังต้องเสียเงินเป็นจำนวนมหาศาล โดยบั้นปลายชีวิตแอนนาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในโรงพยาบาลบ้าอย่างน่าสงสาร

ขอขอบคุณข้อมูลจาก : ranker