คนและงูพิษร้ายอยู่ร่วมกันได้จริงหรือไม่

    พอดีได้มีโอกาสแวะไปดูงูที่ศาลเจ้าแม่จงอางและลูกที่พระราม2 เพราะอยากไปดูว่าเพราะเหตุใด งูที่นั่นจึงออกมาให้เห็นแทบทุกวัน พอไปถึงก็เห็นว่าที่นั่นมีคนมาสักการะบูชา ตามความศรัทธาของแต่ล่ะท่าน มีไข่มากมายที่มีไว้ใช้แก้บน นอกจากเรื่องราวแห่งธรรมชาติแล้ว ที่นี่ยังมีเรื่องราวแห่งความเชื่อและศรัทธาอยู่

...เห็นคนดูงูอยู่ที่หน้าต่างด้านบนศาล บางคนพอเห็นงูเห่าเลื้อยออกมาก็ยกมือกราบไหว้ สาธุกันยกใหญ่ ผมเองแม้จะไม่ได้ศรัทธาเรื่องแบบนี้มากนัก แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะยังคงให้ความเคารพความศรัทธาของแต่ละคน เพราะเรานั้นคิดต่างกัน และก็ควรให้ความเคารพซึ่งกันและกัน

...เป้าหมายของผมคือการได้ไปนั่งดูพฤติกรรมที่น่าสนใจของงูเหล่านี้ สิ่งที่เห็นทำให้ไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะรอบๆพื้นที่ นั้นมีเนื้อไก่ถูกโปรยปรายเอาไว้ นี่ก็คือสาเหตุที่ทำให้งูเหล่านี้ออกมาเพ่นพ่านให้คนเห็น มันออกมาหากินอาหารที่ถูกโปรยไว้ในทุกๆวันนั่นเอง และเมื่อเจอคนที่มาดูบ่อยๆ มันก็รู้ว่าคนคือสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้เป็นภัยกับมัน มันจึงไม่มีทีท่าที่จะตื่นกลัวต่อคนที่มาดูเลย

...แต่ละตัวนั้นล้วนอ้วนท้วนอุดมสมบูรณ์จนตัวใหญ่มากๆ บางตัวมีสีน้ำตาลอ่อน จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมบางคนถึงคิดว่ามันเป็นงูจงอาง แต่ทั้งหมดเท่าที่เห็นไม่มีงูจงอางเลย ส่วนมากมีแต่งูเห่า อาจจะมีงูเหลือมหลงมาบ้างสักตัว แต่ก็ไม่น่าแปลกใจถ้ามันจะมาแล้วได้กินอาหาร มันก็จะเรียนรู้ว่าที่นี่มาแล้วมีอาหารกิน และปลอดภัยไม่ถูกคนทำร้าย

...ก็เป็นอะไรที่ดูแล้วเพลินตาดี แต่ก็ยังมีบางความเห็นที่ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนมีหลายคนได้รับประโยชน์จากการออกมาของงู หรือเหมือนงูเหล่านี้ออกมาเพราะการถูกให้อาหารแบบผิดธรรมชาติ หรือเป็นงูเลี้ยงด้วยเหตุผลเชิงธุรกิจนั่นแหละ

...แม้ในมุมมองของผม ก็ไม่ได้ชอบในสิ่งที่มันแปลกจากธรรมชาติสักเท่าไหร่เลย เพียงแต่หากลองนึกดูกับความจริงของสังคมมนุษย์ งูในทัศนคติของมนุษย์คือสิ่งที่อันตราย น่ากลัว น่าขยะแขยง หากไม่มีศาลแห่งนี้ งูเหล่านี้ก็อาจจะถูกตีตาย หรือไม่ก็ถูกจับไปปล่อยที่อื่น จากงูที่น่าตื่นตาตื่นใจ อาจจะเป็นงูที่ดูดุร้ายน่ากลัวก็ได้

...สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้จึงอาจไม่ได้ถูกใจใครทั้งหมด แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาคือ การอยู่รอดของงูและไม่ถูกทำร้ายจากคนในที่แห่งนี้ หากมองอีกมุมก็เหมือนต่างฝ่ายต่างพึ่งพาซึ่งกันและกัน สู่การอยู่ร่วมกันได้ในระบบนิเวศแห่งหนึ่ง สิ่งที่ผมได้ในวันนั้น จึงได้มากกว่าการศึกษาพฤติกรรมงูมากๆครับ