"โลภมากลาภหาย" หัวหมอหวังเงินก้อนโตจากรัฐบาล สุดท้ายไม่ได้สักบาท

เพื่อพัฒนาบ้านเมืองหรือสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะได้อย่างราบรื่น ทำให้บ้านเก่าในท้องถิ่นต้องเผชิญชะตากรรมของการรื้อถอนเพื่ออำนวยแก่การสร้างใหม่ อย่างไรก็ตามก็จะมีเจ้าของบ้านบางคนที่ไม่ยอมย้ายออก กลายเป็น “บ้านตะปู” โดดเดี่ยวอยู่ตรงกลาง

สื่อต่างประเทศรายงานว่า ในปี 2002 ที่เซินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ได้มีเจ้าของบ้านหลังหนึ่งไม่ยอมย้ายออก ทั้งที่รอบข้างย้ายออกไปหมดแล้ว เหลือเพียงหลังนั้นหลังเดียว

เจ้าของบ้านลังเลที่จะย้ายด้วยสาเหตุที่ว่า เรียกร้องอยากให้ผู้สร้างชดเชยเงินให้เป็นจำนวน 300 ล้านหยวน (ราว 1.3 พันล้านบาท) และเรื่องราวนี้ได้กลายเป็นข่าวดึงดูดความสนใจของชาวเน็ตทั่วโลก และถูกระบุว่าเป็น "บ้านตะปูที่บ้าที่สุดในโลก"!

และแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่ผู้สร้างจะยอมรับเงื่อนไขที่เขาเสนอมา  เพราะในตอนแรกผู้สร้างเสนอค่าชดเชยให้ 1 ล้านหยวน (ราว 4.5 ล้านบาท) หลายบ้านบริเวณนั้นยินดีรับเงินดังกล่าวไว้และย้ายออกไป เหลือเพียงบ้านหลังนี้ที่ไม่ยอมย้ายออกไป

บ้านหลังนี้มี 3 ชั้น เขาคิดว่าตำแหน่งบ้านของตนเองนั้นดีมาก อยากจะกอบโกยเงินให้มากกว่านี้ จึงลังเล ไม่ยอมย้ายออกไป

ปัจจุบันผ่านไปแล้วกว่า 17 ปี สภาพบ้านกลายเป็นดังภาพที่เห็น

จากนั้นก็พยายามต่อรองกับผู้สร้าง จนผู้สร้างยอมประนีประนอมว่าจะเพิ่มเงินชดเชยให้เป็น 10 ล้านหยวน (ราว 45 ล้านบาท) แต่เจ้าของบ้านหลังดังกล่าวไม่ยอม ยืนกรานจะขอเงินชดเชย 300 ล้านหยวน (ราว 1.3 พันล้านบาท) มิเช่นนั้นจะไม่ยอมย้ายออก

เมื่อตกลงกันไม่ได้ผู้สร้างจึงเริ่มการก่อสร้างด้วยการเคลียร์ปรับพื้นที่ ตามแบบที่วางไว้ แต่จะไม่ไปยุ่งกับบ้านหลังนั้น กระทั่งผ่านไป 17 ปี

จะเห็นว่ารอบข้างสร้างเป็นตึกสูงไปหมดแล้ว เหลือเพียงบ้านหลังนี้ที่ยังเป็นบ้าน 3 ชั้นเก่าแก่อยู่

ทำให้มีชาวเน็ตจำนวนมากวิพากษ์วิจารณ์ว่า.. “สมัยเมื่อ 17 ปีก่อน การได้เงิน 10 ล้านหยวนถือว่าเยอะมากแล้ว ที่จริงน่าจะรับไว้นะ”, “เจ้าของบ้านทำไมไม่เอาเงินไปซื้อที่ดินที่อื่น ปานนี้คงจะมีราคาพุ่งทะลุไปถึงไหนต่อไหนแล้ว กำไรมากมาย”, “จริงด้วย ไม่แน่ชีวิตการเป็นอยู่อาจจะดีกว่านี้นะ”, “เฮ้อ! นี่ถ้ารอไปอีกหน่อยนะ น่าจะไม่ได้ค่าชดเชยสักบาทแน่ๆ”, “อยู่ได้ไงไม่มีเพื่อนบ้านเลย”

Cr : News World.