"สาวม้ง" ไม่รอวาสนา ขยันจนเรียนจบวิศวะ มทร.ด้วยเกรด 3.58 แถมส่งน้องเรียนถึง 2 คน

นางสาวธมลวรรณ แซ่ว่าง หรือ น้องดา อายุ 24 ปี อดีต เ ด็ ก ส า ว ช า ว ม้ ง ผู้ใฝ่ดี ฟันฝ่าอุปสรรคมากมายในชีวิตผลักดันตนเอง และทำทุกวิถีทางเพื่อการเรียน ในมหาวิทยาลัย ขณะนี้ได้สำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร 4 ปี เป็นบัณทิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมสิ่งทอ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรีแล้ว

โดยเริ่มต้นการทำงานที่ บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในจ.ขอนแก่น ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการส่วนการผลิต ก่อนหน้านี้น้องดาสำเร็จการศึกษาชั้นม.ปลายจากโรงเรียนเชียงคำวิทยาคม ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.13 ที่บ้านประกอบอาชีพทำนา ทำไร่ ในครอบครัวมีพี่น้อง 21 คน ซึ่งพ่อมีภรรยา 3 คน น้องดาเป็นลูกของแม่คนที่ 2 หลังจาก เ รี ย น จ บ ชั้นมัธยมชั้นปีที่ 6 ที่บ้านไม่อยากให้เรียน อยากให้แต่งงานมีครอบครัว แต่ด้วยอยากเรียนหนังสือ.

เมื่อเรียนจบจึงหางานทำ เพื่อหา ค่ า เ ท อ มเรียน หยุดเรียนไป 1 ปี โดยเข้าทำงานโรงงานแห่งหนึ่ง กับพี่สาวในกรุงเทพมหานครน้องดาคิดเสมอว่า “ต้องเรียนให้สูงที่สุด และต้องนำความรู้ที่ได้ไป พั ฒ น า หมู่บ้านซึ่งชนเผ่ายึดอาชีพการปักผ้า”อยากจะเผยแพร่พัฒนาผ้าลายปักให้เป็นที่รู้จักเมื่อได้มีโอกาสกลับมาเรียนมหาวิทยาลัย

น้องดาได้รับความช่วยเหลือจากกองทุนสมเด็จพ่อ ร.5 (เชียงคำ) เทอมละ 12,000 บาท ทุนให้เปล่าจากกองทุนพัฒนานักศึกษา มทร.ธัญบุรี และเงินจากกองทุนเงินกู้ยืมเพื่อการ ศึ ก ษ า (กยศ.) เดือนละ 2,200 บาท เงินส่วนหนึ่งที่ได้มาจะเก็บและช่วยน้องสาวที่กำลัง เ รี ย น อยู่ในคณะเดียวกันในระดับชั้นปีที่ 1 มทร.ธัญบุรี ระหว่างที่เรียนรับงานพิเศษจากอาจารย์ในมหาวิทยาลัยฯ มาทำด้วย.

นอกจากนี้ เมื่อมีเวลาว่างจะหากิจกรรมทำ เข้าไปช่วยงานที่กองพัฒนานักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ ซึ่งแต่ละวันจะใช้เงินวันละ 100 บาท ด้วยความตั้งใจ พยายามทำความเข้าใจกับ บ ท เ รี ย น ซักถามอาจารย์ “ตั้ ง เ ป้ า ห ม า ย และทำให้ได้”

หลังจาก สำ เ ร็ จ การศึกษาอยากมีธุรกิจเป็นของตนเอง อยากหางานในคนในหมู่บ้านทำงาน สร้างรายได้ให้คนในหมู่บ้านน้องดา กล่าวว่า สำหรับการวางแผนชีวิตหลังจากสำเร็จ ก า ร ศึ ก ษ า ในครั้งนี้ ได้วางแผนการจัดการเงินเดือนทุกเดือนไว้แล้วแบ่งออกเป็นค่าใช้จ่ายให้แม่ ค่าที่พัก ให้น้องสาวที่กำลังเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ มทร. ค่าเล่าเรียนน้องชายอีกสองคน และส่วนหนึ่งเก็บไว้เป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัว รวมถึงเงินออมเพื่ออนาคตต่อไป”

“ดาอยากฝากถึงเพื่อนๆ ทุกคนที่มีโอกาสเรียนหนังสือ หรือคนที่กำลังต่อสู้เพื่อให้ได้โอกาสทางการศึกษา ดาอยากบอกว่าสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต คือ ก า ร ศึ ก ษ า เพราะการศึกษายิ่งเราได้มีโอกาสเรียนสูงๆ มีใบ ป ริ ญ ญ า บั ต ร เป็นใบเบิกทาง จะทำให้เราได้รู้ว่าโอกาสของการได้งานทำก็มีให้เลือกตามไปด้วย ดังนั้นเมื่อเรามีโอกาสเรียนก็ขอให้ทุ่มเทและตั้งมั่งอย่างเต็มที่ การเรียนที่ว่ายาก ยังไม่ยากเท่ากับการทำงานที่จะต้องประสบกับภาวะความกดดันกับชีวิตจริงที่ทุกคนจะต้องต่อสู้ แต่หากมีการศึกษาเป็นพื้นฐานให้เราได้มั่นใจ บวกกับความอดทน มุ่งมั่น เราจะถึงจุดหมายอย่างภาค ภู มิ ใ จเสมอ” น.ส.ธมลวรรณ กล่าว