วันละกลอน"ความรักทำให้นกตาบอด!พิราบจีบกัน!บินชนรังผึ้ง!ขบวนแห่นาคกระเจิง!

นกพิราบ ซาบรัก ภักดิ์คลอคู่

ถลาอยู่ อู่เวหา ฟ้าสดใส

โฉบลงต่ำ ย้ำแก้ม สุดาใจ

ชื่นฤทัย ในรักเร้า เราสองเอย

ความรัก มักทำให้ ตามืดบอด

เจ้าบินพลอดมิได้ยลหนทางเอ๋ย

เจ้าจึงตำย่ำผึ้งหลวงรวงเพเลย

รี้หนีเฉย ปล่อยระกำ ซ้ำที่คน

ในขณะจะบวชนาค ปากร้องแห่

เสียงเซ็งแซ่ แชร์โห่ โก้สับสน

ทั้งสาวหนุ่ม ซุมเด็กเฒ่าสามร้อยคน

เดินเวียนวน พ้นบรรจบ พบรวงพัง

วิ่งกระเจิง กระจาย วายวงแตก

ผึ้งบินแทรก แจกเหล็กใน หลายรายฝัง

ต้องหามส่ง โรงหมอ พ้อรวงรัง

นกมิยั้ง บินชน คนระเวง

เหตุเกิดที่ พิจิตร คิดคำฝาก

รักอย่ามาก ลำบาก หากข่มเหง

ตาจะมัว มืดมน จนใจเอง

เดินเฉเฉง บินชน โดนใจพัง

สุกิจ จันทบาลคันทรี่ป่า17462
พุธสวัสดีมีชัยครัับ