เปิดจำนวนเงิน ลุงวัย 70 ทำได้…เก็บขยะขาย สามารถ “ซื้อที่ได้ 30 ไร่” ไม่อยากจะเชื่อ

ชายชราคนหนึ่งที่หากินโดยการเก็บขยะขายจนสามารถซื้อที่สวนได้นับ 10 ไร่ จึงเดินทางไปตรวจสอบพบชายคนดังกล่าว ทราบชื่อภายหลังคือนายบา กล้าหาญ อายุ 70 ปี อยู่อาศัยที่บ้านเลขที่ 35/5 ม.5 ตำบลละแม อำเภอละแม จังหวัดชุมพร กำลังเดินเข้าไปคุ้ยเขี่ยหาเก็บเศษแก้ว พลาสติก อยู่ในพื้นที่ที่ทิ้งขยะขององค์การบริหารส่วนตำบลละแม ม.14 อ.ละแม จ.ชุมพร ก่อนจะเดินแบกเศษขยะที่เก็บมาได้ใส่กระสอบปุ๋ยนำมาคัดแยกบริเวณใต้ร่มไม้ริมถนนด้านหน้าของที่ทิ้งขยะ

โดยพื้นเดิมของคุณลุงนั้นเป็น คน จ.มหาสารคราม และเมื่อเติบโตเป็นหนุ่ม ก็จากบ้านมายึดอาชีพเป็นกรรมกรอยู่ที่ อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์ ทำงานได้หลายปีจนมีภรรยาและลูกหญิงและชายด้วยกัน 4 คน ซึ่งเมื่อก่อนหลายสิบปี อ.วิเชียรบุรี ไม่เจริญมากนัก ตนเองก็ได้ก่อร่างสร้างตัวเก็บเงินจนซื้อที่ดินได้ 5 ไร่ ต่อมาเมื่อปี 2547 งานที่ อ.วิเชียรบุรี เริ่มอิ่มตัว ประกอบตนเองก็อายุเริ่มมาก จะแบกจะหามเริ่มไม่ไหว แต่ด้วยความที่ตนไม่ชอบอยู่เฉยๆ จึงบอกภรรยา ขอมาอยู่กับลูกสาวและจะมาหางานทำที่ อ.ละแม จ.ชุมพร โดยมาครั้งแรกก็ได้ไปทำงานประปาอยู่กับลูกเขย ทำงานตรงนี้ได้ไม่นานก็ไปรับจ้างถางป่า ตามสวนยาง สวนปาล์ม เพื่อเลี้ยงตัวเอง และไม่ต้องเป็นภาระกับลูกหลาน แต่เนื่องจากอายุที่มากขึ้นและร่างกายที่ไม่แข็งแรง ลุงบาทำงานรับจ้างได้ประมาณ 5 ปี หลังจากนั้น จึงเลิกทำงานรับจ้างและมาเก็บของเก่าที่กองขยะขาย ซึ่งลุงบาเล่าให้ฟังว่าในช่วงแรกๆที่เริ่มเก็บขยะนั้นรายได้ 2 คนตายายอยู่ประมาณ 1,000 บาท

รายได้ในแต่ละเดือนเป็นหลักหมื่นซึ่งลุงบาเล่าว่า ที่ดินที่ปลูกบ้านและปลูกปาล์มน้ำมันประมาณ 30 ไร่ คุณลุงได้มาจากเก็บขยะจากกองขยะไปขายแล้วนำเงินไปซื้อที่ดินไว้อยู่อาศัยเป็นของตัวเองโดยไม่ต้องไปเช่า และมีที่ดินส่วนหนึ่งไว้ปลูกปาล์มน้ำมันอีกด้วย โดยลุง ได้เล่าทิ้งท้ายอีกด้วยว่า ถึงแม้ว่าใครๆจะรังเกียจกองขยะรังเกียจอาชีพของลุงแต่ขยะเหล่านั้นมันทำให้ลุงมีที่อยู่ที่กิน และอาชีพที่เก็บขยะเก็บของเก่าขายก็เป็นอาชีพที่สุจริต

พอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้และไม่คิดจะกลับไปอยู่ที่จังหวัดเพชรบูรณ์แล้ว เพราะตนเองมีความสุขที่ได้ทำงานที่เป็นนายตัวเอง เหนื่อยก็พัก เหนื่อยก็หยุด ลุงบา ยังบอกอีกว่า ที่ดินที่ตลาดวิเชียรบุรี มีคนเคยมาขอซื้อในราคาเป็นล้านบาทแต่ตนเองไม่ขาย ต้องการเก็บทรัพย์สมบัติเหล่านั้นไว้ให้ลูกให้หลาน เพราะถ้าขายไปได้เงินมาก็ใช้หมด ลุงบอกว่าถ้าเราไม่เลือกงาน ขยัน ซื่อสัตย์ จะทำงานอะไรก็สามารถทำได้ มองขยะให้เป็นของมีค่ามองขยะให้เป็นเงิน และเราจะไม่รู้สึกรังเกียจกองขยะนั้นเลย