กรรมติดจรวดศาลสั่งประหารชีวิต 6 โจรใต้อีก 3 รายเจอจำคุกตลอดชีวิต

"กะ กันดา"

          กลุ่มแนวร่วมโจรใต้ฟาตอนีถูกทอดทิ้งไร้การเหลียวแลจากกลุ่มขบวนการมีให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง หลังจากทำการก่อเหตุต้องหนีหัวซุกหัวซุน มิหนำซ้ำที่น่าเจ็บใจยังถูกเฉดหัวทิ้งจากแกนนำหากถูกจับกุมดำเนินคดี ต้องต่อสู้ต้องเผชิญชะตากรรมตามลำพัง แต่มิวายยังมีผู้ถูกหลอก ถูกชักจูงให้เข้าร่วมขบวนการทำการก่อเหตุเพียงเพราะหลงเชื่อลมปากของแกนนำบางคนที่วาดฝันการต่อสู้เพื่อประเทศปาตานี ต้องการ “เอกราช” ปลดแอกจากรัฐไทยนั้นคือหน้าที่ของชาวปาตานีทุกคน

          การบังคับใช้กฎหมายต่อผู้กระทำผิดในปัจจุบันนี้ภาครัฐได้นำหลักนิติวิทยาศาสตร์ที่ประเทศทั่วโลกยอมรับมาใช้ในการติดตามจับกุมกลุ่มโจรใต้ มีการตรวจหาสารพันธุกรรม DNA จัดเก็บข้อมูลในระบบ อีกทั้งการติดตั้งกล้องวงจรผิดมีส่วนช่วยอย่างมากในการติดตามจับกุมตัวผู้ก่อเหตุได้อย่างทันท่วงที อีกทั้งกระบวนการสอบสวนทำสำนวนคดีความมีความรัดกุม ส่งตัวฟ้องศาลเพื่อดำเนินคดี จะเห็นได้ว่าในปัจจุบันสถิติของคดีความที่เข้าสู่การพิจารณาชั้นศาล และศาลได้มีคำสั่งยกฟ้องนั้นเนื่องจากพยานหลักฐานไม่เพียงพอหรือสำนวนอ่อนมีน้อยมากเมื่อเปรียบเทียบกับในอดีตที่ผ่านมา

          เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2561 ที่ผ่านมา มีคดีซึ่งเป็นที่สนใจของผู้คนในพื้นที่ จชต. เมื่อศาลจังหวัดปัตตานีได้อ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อ.1118/60 ตามที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้อง นายมะซัน หรือฮากิม สาและ กับพวกรวม 10 ราย ซึ่งศาลชั้นต้นได้อ่านคำพิพากษาสั่งประหารชีวิต จำเลย 6 ราย จำคุกตลอดชีวิต 3 ราย เนื่องจากให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี และอีก 1 ราย ศาลสั่งจำคุก 39 ปี 12 เดือน ซึ่งการพิจารณาคดีของศาลได้ตัดสินไปตามพยานหลักฐานและจากคำให้การในชั้นพนักงานสอบสวน

          การฟ้องร้องดำเนินคดีต่อจำเลยทั้ง 10 รายในครั้งนี้ จำเลยทั้งหมดถูกตั้งข้อหาร่วมกันก่อการร้าย อั้งยี่ ซ่องโจร ก่อให้เกิดระเบิด ความผิดต่อชีวิต ทำให้เสียทรัพย์ ความผิดต่อ พรบ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนฯ จำเลย 10 รายประกอบด้วย นายมะซัน หรือฮากิม สาและ จำเลยที่ 1, นายอับดุลเลาะ หะยีอูมาร์ จำเลยที่ 2, นายอิบรอเฮง ยูโซะ จำเลยที่ 3, นายอัมรีย์ ลือเย๊าะ จำเลยที่ 4, นายสันติ จันทรกุล จำเลยที่ 5, นายอายุบ เปาะลี จำเลยที่ 6, นายฮามิต เจะมะ จำเลยที่ 7, นายอิสมาแอ ตุยง จำเลยที่ 8, นายรุสลัน แวหะยี จำเลยที่ 9 และนายนิรอนิง นิเดร์ จำเลยที่ 10

          ศาลชั้นต้นจังหวัดปัตตานีได้พิพากษาประหารชีวิต จำเลย 6 ราย ประกอบด้วย นายอิบรอเฮง ยูโซะ จำเลยที่ 3, นายอัมรีย์ ลือเย๊าะ จำเลยที่ 4, นายสันติ จันทรกุล จำเลยที่ 5, นายอายุบ เปาะลี จำเลยที่ 6, นายอิสมาแอ ตุยง จำเลยที่ 8 และนายนิรอนิง นิเดร์ จำเลยที่ 10

          นอกจากนี้ นายมะซัน หรือฮากิม สาและ จำเลยที่ 1, นายอับดุลเลาะ หะยีอูมาร์ จำเลยที่ 2, นายรุสลัน แวหะยี จำเลยที่ 9 ศาลสั่งประหารชีวิต แต่จำเลยทั้ง 3 ได้ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี ศาลจึงลดโทษให้กึ่งหนึ่งเหลือจำคุกตลอดชีวิต

          ส่วน นายฮามิต เจะมะ จำเลยที่ 7 จำคุก 39 ปี 12 เดือน เนื่องจากศาลรับฟังผลการซักถามประกอบคำให้การของพนักงานสอบสวน คำรับสารภาพของจำเลยที่ 1 คำให้การของผู้เข้าร่วมโครงการคุ้มครองพยาน และการบันทึก VDO คำให้การของเจ้าหน้าที่ในชั้นซักถาม

          หากย้อนไปดูความชั่วช้าของกลุ่มโจรใต้กลุ่มนี้ มีการก่อเหตุมาแล้วหลายครั้ง ต่างกรรมต่างวาระ ยิ่งก่อเหตุยิ่งเหิมเกริม ทำชั่วโดยไม่เกรงกลัวต่อบาป ไม่มีการแยกแยะเป้าหมายแม้เด็กตัวเล็กๆ ยังถูกกระทำ เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2559 ช่วงหัวค่ำผู้คนกำลังพลุกพล่านออกนอกบ้านมาจับจ่ายซื้อหาข้าวของเครื่องใช้ในตลาดโต้รุ่ง บ้างพาครอบครัวออกมารับประทานอาหารนอกบ้าน จู่ๆ มีเสียงระเบิดดังขึ้นในร้านก๋วยเตี๋ยวเบิ้มนครปฐมซึ่งตั้งอยู่หน้าตลาดโต้รุ่งในขณะที่มีลูกค้าใช้บริการอยู่ราว 5 - 6 โต๊ะ แรงระเบิดส่งผลให้ นางสมพร ขุนทะกะพันธ์ เสียชีวิตทันทีที่เกิดเหตุ และอีก 11 รายได้รับบาดเจ็บ อาการสาหัสจำนวน 4 ราย รวมทั้งเด็กหญิงตัวเล็กๆ ไร้เดียงสา ในเวลาต่อมาต้องถูกตัดขากลายเป็นเด็กพิการเพราะโจรใต้ยัดเยียดให้

          นอกจากลอบวางระเบิดร้านร้านก๋วยเตี๋ยวเบิ้มนครปฐมแล้ว ก่อนหน้านี้เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2559 กลุ่มโจรชั่วยังเคยอาละวาดในพื้นที่เมืองปัตตานี ทำการลอบวางระเบิดร้านเจพีเฟอร์นิเจอร์ ในพื้นที่ตำบลรูสะมิแล และยังลอบระเบิดเรือประมง 2 ลำ ที่จอดอยู่ท่าเรือประมงศิริพงศ์ ตำบลบานาในวันเดียวกัน ถัดมาวันที่ 3 กรกฎาคม 2559 ยังเหิมเกริมทำการลอบวางระเบิดหน้าร้านสรีบุตรีข้างมัสยิดกลางจังหวัดปัตตานี เป็นเหตุให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเสียชีวิต 1 นาย และได้รับบาดเจ็บ 4 นาย

          การบังคับใช้กฎหมายเพื่อติดตามจับกุมตัวคนร้าย เกิดจากการรวบรวมวัตถุพยานในสถานที่เกิดเหตุ ส่งตรวจยังศูนย์พิสูจน์หลักฐานใช้หลักนิติวิทยาศาสตร์ ตรวจหาสารพันธุกรรมดีเอ็นเอของคนร้าย นำไปสู่การออกหมายจับนำตัวมาซักถาม สอบสวนหาตัวผู้ที่เกี่ยวข้องจนในที่สุดส่งสำนวนให้อัยการส่งตัวฟ้องต่อศาล ผลการพิพากษาออกมาตามที่ปรากฏ เป็นการยืนยันว่าผู้ที่กระทำความผิดต้องได้รับโทษตามกฎหมาย ทุกคนย่อมอยู่ภายใต้กฎหมายฉบับเดียวกันแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติ ผู้ที่กระทำความดีย่อมได้รับผลดี ผู้ที่ทำชั่วย่อมถูกลงโทษ ไม่ช้าหรือเร็ววันนี้หรือวันหน้าผลกรรมย่อมตามสนอง แต่ที่น่าเป็นห่วงคือผู้ที่ลงมือก่อเหตุหลายรายถูกหลอกใช้ ถูกชักจูงให้เข้าสู่ขบวนการ เข้าสู่วังวนของความชั่ว เมื่อทำการก่อเหตุแล้วจะมีประวัติอยู่ในสารบบของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ศาลออกหมายจับต้องหลบหนีออกจากบ้านต้องละทิ้งถิ่นฐานบ้านเรือน ลูกเมียต้องโดดเดี่ยวเผชิญชะตากรรมเพียงลำพัง ทำเพื่ออะไร!! ต่อสู้เพื่อขบวนการหรือ? แล้วลูกเมียล่ะ!!.. ใคร? จะดูแล เมื่อถูกจับกุมตัวจนกระทั่งถูกฟ้องร้องดำเนินคดีในชั้นศาลแกนนำขบวนการเคยมาช่วยเหลือหรือไม่?.. น่าสังเวชใจมีแต่คนในครอบครัวเท่านั้นที่คอยส่งข้าวส่งน้ำ เมื่อคดีถึงที่สุดถูกจำคุกตลอดชีวิตหรือไม่ก็ถูกประหารชีวิต ตอนนั้นคงคิด “คนที่ไม่เดือดร้อน” ที่แท้จริงคือใคร? แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่แกนนำสั่งการที่อยู่สุขสบายในเมืองนอก ลอยตัวเหนือปัญหาทั้งปวง ก็ต้องเป็นครอบครัว ลูกเมีย และตัวผู้ก่อเหตุเองที่ต้องชดใช้กรรมที่ได้กระทำมา สำนึกผิดตอนนี้นะหรือ? คงจะสายเกินแก้ไปแล้ว....