บทที่ ๕ กำแพงข้าวแดง

กลอนแปด “กำแพงเมืองไทย” โดย เดชา เวชชพิพัฒน์

บทที่ ๕ กำแพงข้าวแดง

@ เป็นคนคุกถูกตีตราว่าเลวร้าย

เป็นเครื่องหมายแก๊งก๊วนสวนกระแส

แต่ความจริงส่วนใหญ่ล้วนอ่อนแอ

เป็นผู้แพ้สังคมปลากินปลา

@ ถูกข่มเหงจึงเอาคืนฝืนกฎหมาย

แพ้อุบายจึงตอบโต้ด้วยมิจฉา

ต้องตกงานลูกเมียหิวจึงค้ายา

ต้องอาญาด้วยเสียรู้เสียตระกูล

@ ขาดสติใช่ขาดจิตกุศล

ขาดอดทนอดกลั้นใช่อสูร

ขาดยั้งคิดใช่ไร้ใจจำรูญ

น่าอาดูรพิพากษาแห่งสังคม

@ เกิดกำแพงข้าวแดงขึ้นขวางกั้น

แบ่งแยกชั้นคนกับคนห้ามประสม

แม้ใช้โทษก็คงเกลือกกับเปลือกตม

ติดหลุมหล่มอคติยากหลุดไป

@ เกิดปราการบ่อนทำลายทั้งซ้ายขวา

ผู้ถูกตราถูกเหยียบย่ำถูกสงสัย

ผู้ไร้ตรวนหวั่นระแวงระวังภัย

เกิดเงื่อนไขเงื่อนตายในชุมชน

@ ให้โอกาสก้าวไปทั้งสองขา

ให้คุณค่าคนตกพื้นคืนสถล

ให้พวกเขาเท่าเทียมเท่ากมล

ได้ออกผลเท่ากับให้แก่ตนเอง

###