บทวิเคราะห์: ชาวญี่ปุ่นรวยอย่างที่ชาวจีนมองหรือไม่?

ราคาเสื้อผ้าระดับสูงของจีนนั้นแพงกว่าในสหรัฐฯและญี่ปุ่นเสียอีก ในขณะเดียวกันรถยนต์ที่ผลิตในญี่ปุ่นเมื่อนำมาขายในจีนก็ต้องมีราคาแพงกว่าในญี่ปุ่นอยู่แล้ว

ผู้เขียนเห็นด้วยกับข้อวิเคราะห์ที่กล่าวว่า ชาวญี่ปุ่นไม่ได้มีเงินเยอะอย่างที่เข้าใจกัน เพราะโดยปกติก็ทานข้าวง่ายๆในบ้าน อีกทั้งรถยนต์ที่ใช้ก็เป็นรถบ้านแบบธรรมดา อีกทั้งเราก็มักจะไม่เห็นสระว่ายน้ำในบ้านส่วนตัวของชาวญี่ปุ่นด้วย

แน่นอนว่า ตามบ้านส่วนตัวของชาวจีนเองก็ไม่ได้พบเห็นสระว่ายน้ำบ่อยเช่นกัน แต่ความฟุ่มเฟือยของชาวจีนนั้นอยู่ที่อาหารการกิน มีสารคดีของ BBC ที่แสดงให้เห็นภาพการใช้ชีวิตของคนงานจีนหลังเกษียณ ภายในบ้านที่มี 3 คนแต่ทานกับข้าว 4 อย่าง และน้ำแกงอีก 1 ถ้วย ซึ่งทำให้ชาวอังกฤษเข้าใจว่าชาวจีนเป็น “คนฟุ่มเฟือย” เพราะขนาดคนงานยังทานอาหารเยอะขนาดนี้ แล้วคนรวยล่ะ?

ในเมื่อชาวญี่ปุ่นก็ไม่ได้รวยอย่างที่ชาวจีนเข้าใจ แล้วทำไมชาวจีนถึงมีความคิดเห็นเช่นนี้แต่แรก? หากดูจากจำนวนนักท่องเที่ยวชาวจีนที่ออกไปท่องเที่ยวนอกประเทศเมื่อปี 2016 จะเห็นได้ว่ามีจำนวนไม่ถึง 1 ล้านราย ซึ่งคิดเป็นอัตราส่วน 1 ต่อ 14 ของประชากรชาวจีนทั้งหมด ดังนั้นหากเอาไปเปรียบเทียบกับชาวญี่ปุ่นนั้นคงจะไม่เหมาะสมเท่าไหร่นัก

ช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนของญี่ปุ่นนั้นน้อยมาก ดูจากดัชนีจีนี (Gini Index) ที่เป็นวิธีวัดความไม่เท่าเทียมกันของรายได้นั้น ไม่ถึง 0.3 ในขณะเดียวกัน ดัชนีจีนี (Gini Index) ที่ประกาศโดยสำนักงานสถิติของจีนนั้นอยู่ที่ 0.475 เลยทีเดียว ดังนั้นผู้เขียนจึงคิดว่า ประเด็นไม่ได้อยู่ที่ชาวญี่ปุ่นรวยหรือไม่รวย แต่เพราะชาวจีนมองว่าชาวญี่ปุ่นรวยมากเกินไปต่างหาก

(ขอบคุณข่าวจาก Asia Pacific Daily News)