อย่าพึ่งข้ามกระทู้นี้ ช่วยกันกดแชร์กันหน่อยนะครับเพื่อช่วยเหลือเด็กตาดำๆ

น้องคูณป่วยคราวนี้ด้วยติดเชื้อแบตทีเรียลงปอด. และไข้หวัดลงคอ มีเสมหะและน้ำมูกเยอะมากจนหายใจหอบเหนื่อย ที่บ้านแม่อำมีเครื่องดูดเสมหะแต่ขาดถังอ๊อกซีเจน แม่อำจึงมีความจำเป็นต้องซื้อถังอ๊อกซีเจนถังเล็กใว้ที่บ้าน เผื่อเหตุฉุกเฉินน้องชักเกร็งหรือหอบจะได้มีใว้ช่วยน้องได้ทันท่วงทีแม่อำจะลองถามที่ศูนย์เครื่องมือแพทย์ในโรงพยาบาลว่ามีจำหน่ายหรือป่าวราคาแม่อำจะแจ้งอีกครั้งนะคะ
เรื่องการซื้อเตียงด้วยคุณหมอแนะนำให้น้องนอนศรีษะตั้งขึ้น เวลาให้นมเพราะน้องคูณเป็นกรดไหลย้อนแบบรุนแรง .ที่บอกว่ารุนแรงเพราะรักษาต่อเนื่องมาเป็นปีก็ยังไม่หายขาด จึงจำเป็นต้องซื้อเตียงเพื่อความสะดวกในการดูแลน้องคูณในการใช้ชีวิตประจำวัน-กินนม-อาบน้ำ-นวดกดจุดกระตุ้นพัฒนาการ เพราะตอนนี้น้องคูณโตขึ้นมาก ยากแก่การอุ้มขึ้นลงเพื่อลดความเสียงอันตรายที่อาจเกิดกับน้องได้
เตียงราคา14,900บาท

เรื่องการทำห้องปลอดเชื้อที่บ้านแม่อำอยู่ป่าอยู่เขาสภาพอากาศโดยทั่วไปค่อนข้างอันตรายกับน้องเพราะน้องคูณเป็นหลอดลมไวที่เสียงต่อการติดเชื้อและหอบได้มียาพ่นเช้า-เย็นมีคุณหมอระบบทางเดินหายใจดูแลอยู่ แม่อำจะทำห้องให้น้องคูณใหม่เพื่อลดความเสียงจากฝุ่นและควันไฟที่เกิดจากการเผ่าป่าที่มีแทบทุกวัน
เรื่องไปรักษาโรคลมชักที่โรงพยาบาลจุฬา เมื่อเดือนสิงหาคมปี58ถึงเดือนพฤษภาคมปี59น้องคูณมีอาการชักเกร็งกระตุกนาน1-2ชั่วโมงต่อครั้ง และชักซ้ำใน1วันหลายครั้งติดต่อกัน และชักมากและนานไม่ยอมหยุดถึงแม้ให้ยาแล้วก็ตาม จนต้องเข้าไอซียูเพื่อใส่เครื่องช่วยหายใจ2-3ครั้งต่อเดือนซึ่งเกิดจากความผิดปรกติของสมองจึงได้ส่งตัวเพื่อตรวจสมองและรับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬา ได้ตรวจแล้วแต่รอคุณหมอว่าจะทำการรักษาโดยใช้ยาหรือผ่าตัด หรืออื่นๆที่คุณหมอเห็นว่าจะช่วยให้ชักน้อยลงหรือหายขาดได้ต้องไปฟังคุณหมออีกครั้งในวันที่20เมษายน60นีัคะ

ทุกคนอยู่ได้ด้วยความฝันและความหวังทุกชีวิตล้วนมีค่าและความหมายของคนที่รักเขาด้วยกันทั้งนั้น น้องคูณก็เช่นกันถึงแม้แม่อำจะไม่ได้อุ้มท้องไม่ได้เป็นผู้ที่ให้กำเนิด แต่ความรักที่แม่อำมีให้กับน้องคูณก็คงไม่ต่างจากแม่คนนึง ที่ทั้งรักและสงสารที่ชีวิตของน้องคูณเกิดมาตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ต้องมาทนเจ็บปวดกับโรคร้ายๆ ที่มาบั่นทอนชีวิตอยู่ตลอดเวลา จะทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อความหวังให้เราได้อยู่ด้วยกัน และให้น้องข้ามผ่านโรคร้ายนี้ไป น้องจะต้องหายนะครับน้องคูณ