นศ.สาวไปเดทแรกกับหนุ่มวัยทำงาน ต้องแชร์กันถึงขนาดนี้ เป็นคุณจะคิดอย่างไร?

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องจริง 100 เปอร์เซนต์ เรารู้จักกับผู้ชายคนนึง ผ่านโปรแกรมผึ้งน้อย

คุยกันมาได้ 8 เดือน หน้าที่การงานเขาดี ดูบุคลิคดีสะอาด พูดจาสุภาพ พี่เขาอายุ35 ปีค่ะ ส่วนเราเรียนอยู่ปี 2 อายุ20
เคยวิดิโอคอลกัน เขาจะนัดเจอเรานานแล้ว แต่เราบ่ายเบี่ยงอยากให้นานกว่านี้หน่อย แล้วเราก็ไม่ค่อยว่างด้วย
เราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยค่ะ ไม่ได้รบกวนเงินที่บ้าน
คุยกันมาเรื่อยๆ ก็ถึงเวลานัด

และแล้ววันนัดก็มาถึง พี่เขาก็มารับเราที่บ้านค่ะ เราไปทานอาหารญี่ปุ่นที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
เราบอกพี่เขาว่าเราไม่อยากมา มันแพงเกิน เราทำงานชั่วโมงละ30 บาทเอง
พี่เขาบอกไม่เป็นไรหรอก นานๆที  ตอนทานไปก็คุยกันไป อาหารก็อร่อยดี
พอถึงตอนคิดเงินน่าจะคนละ 599 ++ นางก็บอกว่า แต๊นแต๊นแตน พี่มีคูปองทานฟรี 2 ใบ
ถ้าน้องจะใช้คูปองของพี่ น้องต้องเอาเงินสดมาให้พี่ นางอ้างว่า พี่อยากจะเลี้ยงนะ แต่เห็นเราเป็นเด็ก อยากให้รู้คุณค่าของเงิน
เราก็โอเคไม่เป็นไร พี่เก็บคูปองไว้เถอะ ส่วนที่เหลือเราจ่ายเอง เราไม่ได้อยากให้เขาเลี้ยงหรอก แต่พาสาวมาเดท แต่ตัวเองใช้คูปองมันตลกๆน่ะ

  จุดพีคอีกที นางพาเรามากิน ขนมหวานซื่อดัง เราสั่ง ซ๊อคกาแลตลาวาไป กับขนมปังปิ้ง นางไม่สั่ง บอกว่านางกินนิดนึงไม่ค่อยชอบของหวาน

พออาหารมาเราก็ทานด้วยกัน อร่อยดี แต่นางก็ทานไปนิดเดียว จริงๆ 3-4 คำได้ นางบอกนางกลัวอ้วน แต่ของหวานอร่อยดี
พอตอนคิดเงินนางหยิบบิลมา แล้วยื่นให้เรา เราอึ้งมาก...

หลังจากทานขนมหวานเสร็จ นางชวนเราไปดู คอง นางบอกนางมี คูปอง ฟรี1 ใบ
นางชวนเราไปดู เราบอกไม่ไหวแล้ว อยากกลับ จริงๆเราไม่อยากใช้เงินมาก

พอเขาขับส่งมาถึงบ้าน เขาบอกก่อนมารับเรา เขาเติมน้ำมันมา 300 บาท ตอนนี้น้ำมันหมดพอดี เราแชร์กันนะ
เราหยิบเงิน 160 บาท ให้เขา แล้วรีบลงจากรถเลย

ตอนถึงบ้านเขาไลน์มา บอกเขาชอบเรามาก เป็นผู้หญิงไม่เห็นแก่กิน เอิ่ม...
อยากชวนเราไปเดทอีก..แชร์เหมือนเดิม

แบบนี้ก็มีหราคะ

ชวนเราไปทาน แต่หารทุกอย่าง ใช้คูปองฟรี แถมจะขายคูปองให้เราอีก ค่าขนมก็ไม่ออกสักบาท
เป็นเพื่อนๆจะทำไงต่อคะ

เราตอบไปว่าจบเถอะค่ะ