2433/4 เตียงที่ใครก็อยู่ไม่ได้

สวัสดีครับ ผมเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านตัวเมืองในจังหวัดนครราชสีมา
และถ้าเข้าปี1จะมีการให้นักศึกษาอยู่หอพักซึ่งเป็นหอใน วันแรกที่ผมเข้าไปนอนเลยก็คือวันแรกที่เขาให้กุญแจห้องมาครับ
ห้อง2433 ผมอยู่กับเพื่อนที่สาขาอีกคนหนึ่งครับ วันนั้นนักศึกษาทุกคนต้องมารายงานตัวเข้าหอรับกุญแจ
ก็เลยขึ้นห้องไปตรวจครับ ผมอยู่ชั้น4 เปิดประตูห้องเข้าไปก็เจอดีเลยครับ ห้องแคบมาก คิดในใจว่า "ตูจะอยู่ได้ไหมน้อ"

ห้องเป็นรูป4เหลี่ยมผืนผ้า ถ้าจะให้อธิบายก็ตีช่องแบ่งเป็น4ช่องแบ่งเป็นโซนใครโซนมัน ประตูหน้าห้องตรงกับประตูหลังห้องพอดี
มีเตียง4เตียงหัวเตียงชนกัน แบ่งเป็นโซนซ้ายโซนขวา ปลายเตียงมีตู้เสื้อผ้า ข้างหัวนอนมีโต๊ะพร้อมลิ้นชัก
เข้าไปในห้องผมกับเพื่อนก็ตรวจว่ามีของอะไรชำรุดหรือป่าว ลองเปิดพัดลม เปิดน้ำเปิดไฟก็โอเค
แต่ที่ผิดสังเกตก็คือเตียงฝั่งระเบียง2เตียงมีคนเอาของมาแล้ว แต่ไม่รู้ว่าใครเพราะดูเหมือนของทั้งหมดถูกยัดไว้ในตู้
(แอบแง้มดู ถ้ามาอ่านผมซอรี่ตอนนั้นอยากเผือก) เลยเดากันว่าน่าจะเป็นรุ่นพี่ ผมกับเพื่อนเลยแยกย้ายไปตรวจตู้โต๊ะเตียงของตัวเอง

ผมได้อยู่เตียงที่4 ฝั่งประตูหน้า เตียงโอเคนอนได้ โต๊ะโอเค แต่พอเปิดตู้เสื้อผ้าก็ตะลึงนิดหน่อย
เพราะว่ามีของอยู่เต็มตู้ ตอนแรกก็รื้อๆมาดูแล้วก็เอาไปใส่ไว้ในกล่องข้างๆตู้ (มีกล่องเหมือนกล่องทีวีทิ้งไว้)
แต่เนื่องจากวันต่อไปมีกิจกรรมเช้าผมกับเพื่อนเลยคุยกันว่าวันนี้จะนอนหอเลย แล้วก็กลับบ้านไปขนของนู่นนี่นั่นสำหรับนอน1วัน
ผมก็ขนมาจนประมาณ2ทุ่มก็ถึงหอ ชีวิตช่วงแรกผ่านไปไม่มีอะไร จนมีพี่คนนึงเข้ามาอยู่ นอนหัวชนหัวนอนผม ก็คุยกันเรื่อยเปื่อยครับไม่มีอะไรมาก และพี่อีกคนก็มาอยู่ ชีวิตก็สงบสุขดี

จนวันหนึ่งผมอยู่ห้องคนเดียวพี่คนบนหัวขอนผมพูดขึ้นมาว่า "นอนเตียงนี้ระวังหน่อยนะ เจ้าของเก่ามันไม่อยู่แล้ว"
ในใจผมนี่เอ่าแล่วววววววววว คืนนี้ตูนอนไม่หลับแน่ๆ แต่ก็หลับเพราะง่วงไม่ได้เก็บเอามาคิด
แต่เพราะว่าเป็นคนไม่ค่อยกลัวเรื่องพวกนี้ครับ เนื่องจากผ่านหนังสยองขวัญมามาก
ก่อนนอนก็หันไปมองกล่องที่อยู่ข้างตู้ แล้วเสียวว๊าบบบบบ อ่อลืมบอกไปตั้งแต่ที่ย้ายเข้ามาผมไม่เคยไหว้พระก่อนนอนเลย

หลายวันต่อมาครับเจอดีเลย วันนั้นอยู่คนเดียวก็เลยลงไปซื้อขนมใต้หอตอนเย็น ปกติทุกวันขึ้นลงหอผมจะใช้ลิฟต์
ตอนลงก็ลงลิฟต์ วันนี้ไม่รู้อะไรดลบันดาลใจ ตอนขึ้นอยากเดินขึ้นบันไดก็เลยเดินเล่นโทรศัพท์ไป
พอไปถึงหน้าห้องก็บิดลูกบิดประตู แต่ตอนบิดนึกขึ้นได้ว่าตอนลงไปล็อคประตูไว้ แต่พอขึ้นมามันกลับไม่ได้ล็อค
สมองกับร่างกายไม่สามัคคีกันแล้วครับตอนนั้น ในใจก็ไม่กล้าเปิด ใจนึงก็คิดว่าน่าจะเป็นเพื่อนหรือไม่ก็พี่
อีกใจนึงก็ไม่กล้าเปิดเพราะถ้าเปิดประตูห้องก็จะเห็นเตียงเราเลย แต่จิตเป็นบ่าว กายเป็นนายแล้วตอนนั้น
มือดันประตูอัตโนมัติ แต่ประตูห้องมันฝืดๆกว่าเดิมผิดปกติ พอเปิดเข้าไปเจอผู้ชายคนนึงนอนอยู่ที่เตียงผม
ผมเลยเอาวะ เอามือซ้ายคลำหาสวิทไฟที่ผนัง พอเจอผมก็เปิดแต่ผู้ชายคนนั้นไม่หายไปครับ
แล้วเขาก็ลุกขึ้นมาจากเตียง หน้าตาสะอาดสะอ้านคิ้วเข้ม ดูแล้วน่าจะอายุเท่าผม ผมนี่ตกใจมากครับยืนตัวแข็งมาก ทำอะไรไม่ถูก
แล้วเขาก็พูดว่า "มาหาใครครับ?"
แล้วก็เขาก็ทำหน้างงๆ ผมก็เลยเอ๋อ-ครับ งงมากตอนนั้น เลยถอยออกมาจากห้องปิดประตูแล้วมองป้ายห้อง 2333 พอเห็นแบบนั้นผมใส่เกียร์หมาวิ่งหนีเลยครับ มาผิดชั้น

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมากครับ ถ้าวันไหนเดินเล่นโทรศัพท์ขึ้นลงหอ ไม่ว่าจะเป็นบันไดหรือลิฟต์ ไปชั้น5บ้าง ไปชั้น6บ้าง
จนเวลาเดินเข้าห้องผมต้องมองป้ายห้องก่อนเข้า อยู่ไปเรื่อยๆผมก็ยังไม่เอาของในกล่องไปทิ้งครับ
แต่จะเข้าเรื่องแล้วครับ วันนั้นแน่ใจแล้วว่าไม่ผิดชั้นไม่ผิดห้องแน่ เปิดประตูเข้าไปเจอผู้ชายคนนึงกำลังทำท่าค้นของในกล่องอยู่
เป็นผู้ชายอวบๆ พี่รูมเมทในห้องผมก็บอกว่าเนี่ยเจ้าของเตียงก่อนเอ็ง ผมงงมาก (คิดในใจไหนตายแล้ว)
จนมารู้ว่าพี่แกไม่อยู่แล้ว แกซิ่วไปเรียนที่อื่น เอ้อออออออออ ปริศนาไขออกแล้ว พี่เจ้าของเก่าก็มาขนกล่องกลับ
แต่ก่อนกลับแกก็มาที่ห้องมาหารองเท้าคัทชู แต่แกหาไม่เจอแกก็เลยยืนคุยกับพี่รูมเมทในห้อง ยืนคุยกันอยู่ดีๆ
พี่เจ้าของกล่องก็หันมาบอกว่า นอนเตียงนี้ก็ระวังด้วยนะน้อง "เตียงนี้อะใครนอนก็อยู่ไม่ได้"
ผมนี่คิวคุงเลยครับคิดในใจ "ปริศนาเอย จงซับซ้อนยิ่งขึ้น" เป็นอีกคืนที่มีเรื่องให้คิดก่อนนอน แต่ก็โล่งที่ไม่นอนทับที่ใครตาย

วันนั้นอยู่ห้องคนเดียว พอจะนอนก็ไปอาบน้ำ อยู่ในห้องน้ำอาบได้ซักพักผมได้ยินเสียงคนลากเก้าอี้อยู่ในห้อง
"ครืดดดดดดดดดกึกๆ ครืดดดดดดดดดด" ก็เลยคิดว่าคงมีใครซักคนกลับมา แต่ความโคนันคุงก็เอะใจว่า
ปกติรูมเมททุกคนในห้องจะปิดประตูห้องเสียงดังเสมอ ถ้ามีคนมาต้องได้ยินเสียงประตูห้องก่อน แต่นี่ไม่ได้ยินเสียงใครปิดประตู
ก็เลยรีบอาบน้ำเช็ดตัว ระหว่างนั้นก็ไม่ได้ยินเสียงใครลากอะไรในห้องแล้ว พอเสร็จแล้วก็ทำใจเปิดประตูออกไป
ผิดแค่หวยจริงๆครับ ไม่มีใครอยู่ในห้อง แต่เก้าอี้ยังวางอยู่ที่เดิม ผมก็เลยเดินไปที่เก้าอี้ แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ เปิดลิ้นชักที่โต๊ะก็ไม่มีอะไร (เปิดทำไม?) เดินเปิดตู้ทุกคนดูทุกตู้เลยครับ ไม่สนแล้วว่าจะเจออะไร สรุปไม่มีใครครับ ก็เลยสรุปเอาเองว่าน่าจะเป็นเสียงข้างห้อง
แต่มันไม่จบแค่นี้พอเช็ดผมแห้งแล้วก็ปิดไฟนอน

แต่นอนได้ซักพักเสียงเดิมกลับมาครับ "ครืดดดดดดดดดกึกๆ ครืดดดดดดดดดด"
มาแค่ครั้งเดียวคราวนี้รู้เลยครับว่าเสียงมาจากข้างบน ซึ่งข้างบนเป็นเพดานฝ้าครับ ผมนี่ไม่ลืมสูตรหนังผีครับก็เลยลุกไปเปิดไฟก่อน
แล้วก็ไปยืนอยู่บนเตียงครับ ยืนติดกำแพงหันหน้าไปทางเตียงเพื่อน เลยยื่นมือไปลองไปเปิดฝ้า แต่ชะโงกหัวไปดูไม่ถึงครับ
ขณะกำลังยืนอยู่ในท่า ซุนโกคูถือลูกบอลเกงกิ เสียงปริศนาก็เปิดเผยตัวขึ้นอยู่ทางซ้ายมือ พอหันหัวไปดูเท่านั้นแหละครับ
เต็มสองตาเลย พัดลมที่ติดอยู่บนหัวนอนเสีย ผมนี่หัวใจจะYตาย

สรุปคืนนั้นผมปิดพัดลมนอนครับ กลัวพังหล่นใส่หัว แล้วก็เลยเป็นคืนที่เร่าร้อนแทบจะนอนไม่ได้เลยทีเดียวเพราะผมเป็นคนขี้ร้อน
วันต่อมาก็ไปทำเรื่องเปลี่ยนพัดลม จนได้พัดลมตัวใหม่มาครับ แต่ฉันเหมือนคนโชคร้าย ที่โดนสาปไว้ ให้พบแต่ผิดหวัง
พัดลมตัวที่เปลี่ยนยังไม่ถึง2วันก็เสีย ก็เลยต้องไปทำเรื่องเปลี่ยนอีก จนตัวสุดท้ายคือตัวที่4 เหมือนคำสาบของเตียงแห่งนี้จริงๆ
จนผมเริ่มไม่ค่อยได้นอนหอ กลับไปนอนบ้าน ด้วยสาเหตที่ว่า อยู่หอไม่ค่อยมีเงินใช้ อยู่บ้านขอแม่ใช้ดีกว่า
แต่ก็มีบ้างที่เล่นเกมจนดึกแล้วแอบหนีอาจารย์ออกจากห้องเรียนไปนอนหอในที่รัก (เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีไม่ควรทำ)

จนปัจจุบันผมซิ่วแล้ว ไม่รู้ว่านี่ก็อาถรรพ์หรือป่าวเพราะไอ้พี่นั่นก็ซิ่ว ปัจจุบันนี้เพื่อนรูมเมทสาขาผมมันนอนอยู่ที่เตียงผม (เพราะว่าเตียงตัวเองเป็นโต๊ะเครื่องแป้งไงล่ะ) ไม่รู้ว่าเจออะไรบ้าง แต่ขอภาวนาให้ไม่เจออะไรด้วยเทอญ