ครบ 45 ปี ยานลำแรกที่ออกไปนอกระบบสุริยะพร้อมแผ่นจารึกทองคำ เพื่อสื่อสารกับอารยธรรมอื่น

ครบรอบ 45 ปี บานไพโอเนียร์ 10 ออกเดินทางจากโลก สู่นอกระบบสุริยะ

เวลา 08:49 เช้าวันที่ 3 มีนาคม 2515 ยานสำรวจอวกาศลำแรกของโลกที่จะเดินทางไกลสู่นอกระบบสุริยะ ได้เริ่มต้นก้าวแรกของมัน

ยานไพโอเนียร์ 10 หนัก 258 กิโลกรัม ติดตั้งพลังงานปรมณูแบบ RTG เพื่อผลิตไฟฟ้าโดยไม่มีแผงเซลสุริยะ เพราะที่ๆมันจะไป แสงแดดส่องไปไม่ถึง มันมีจานสายอากาศวงกลมขนาใหญ่ที่หันมาหาโลกตลอดการเดินทาง เพื่อเอาไว้ส่งข่าวสารกลับมา และที่สำคญมันมีแผ่นอลูมิเนียมเคลือบทองคำ บรรยายความมีตัวตนของเรา เพื่อเอาไว้สื่อสารกับอารยธรรมต่างดาว ติดไว้หลังจานสายอากาศ เดินทางไปกับมันด้วย

ไพโอเนียร์ 10 เป็นยานลำแรกที่เดินทางด้วยความเร็วหลุดพ้นจากระบบสุริยะ เร็วที่สุดในยุคนั้น ด้วยอัตราเร็วสูงถึง 51,810 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำให้ไพโอเนียร์10 สามารถเดินทางผ่านดวงจันทร์ไปได้ในเวลาเพียง 11 ชั่วโมง ผ่านวงโคจรของดาวอังคารใน 2 สัปดาห์

เป็นยานอวกาศลำแรกที่เดินทางผ่านแถบดาวเคราะห์น้อย

เป็นยานอวกาศลำแรกที่เดินทางไปถึงดาวพฤหัสบดี

เป็นยานลำแรกที่ส่งรูปดาวพฤหัสกลับมา และจากจุดนี้ ไพโอเนียร์ 10 เริ่มเดินทางออกนอกระบบสุริยะ

ไพโอเนียร์ 10 เดินทางอย่างโดดเดี่ยวออกไปในห้วงอวกาศที่มืดมิด พลังงานไฟฟ้า 115 วัตต์ที่ผลิตขึ้นมาเริ่มอ่อนแรงลง สัญญาณจากยานได้ขาดหายไปตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม 2546 และทางนาซาตัดสินใจหยุดความพยายามที่จะติดต่อกับยานนี้ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2546

จากนี้ไปมันก็เป็นเหมือนก้อนโลหะที่ลอยไปอย่างไรจุดหมาย แต่วันหนึ่งเราคาดว่า จะมี “ใครซักคน” ไปเจอมัน

“ใครซักคน” ที่พบแผ่นทองคำที่มันพาไปด้วย

“ใครซักคน” ที่เข้าใจสัญลักษณ์ต่างๆบนแผ่นทองคำ เห็นมนุษย์ชายหญิง รู้ว่าเผ่าพันธุ์เรามี 2 เพศ หนึ่งในนั้นยกมือขวาเพื่อทักทาย เรามาแบบมิตร ร่างกายเรามีขนาดสูงเกือบเท่ายานที่คุณเจอ เราวาดรูปยานไว้ด้านหลังแล้ว

เส้นแฉกบอกตำแหน่งสุริยะจักรวาลของเราเทียบกับตำแหน่งพัลซาร์ต่างๆ แถวล่างเล่าเรื่องว่ายานลำนี้เดินทางมาจากดาวเคราะห์ดวงที่ 3 ของดวงอาทิตย์ ดาวแม่ของเรา

มีรูปโมเลกุลของไฮโดรเจน (วงกลมสองวง) ที่มุมบนซ้าย เพื่อบอก “ใครซักคน” ที่พบแผ่นทองคำนี้ว่า เผ่าพันธุ์ของเรานั้นมีความรู้ไปไกลถึงเรื่องพบอนุภาคของสารที่มีกระจายไปทั่วจักวาลนะ

ทั้งหมดก็เพื่อหวังให้เราและอารยธรรมอื่น ได้มีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน

นี่คือเป้าหมายที่นาซาทำตลอดมา คือสำรวจและค้นหาว่า มนุษย์เราคือผู้โดดเดี่ยวในจักรวาลอันกว้างใหญ่นี้หรือเปล่า

ปัญหาสุดท้ายอยู่ที่ว่า หาก “ใครซักคน” ที่ว่านั้นมีจริงและหาเราพบ พวกเขาจะติดต่อหรือเดินทางมาหาเราอย่างมิตรไหม อะไรจะเกิดหลังจากนั้น