ชายผู้ยากจนถามพระพุทธเจ้าว่า “เหตุใดข้าพระองค์จึงยากจนยิ่งนัก” พระองค์ตอบแบบนี้…

ขวดเปล่า…หากใส่ น้ำเปล่า… จะ มีค่า 5 บาท
ขวดเปล่า…หากใส่ น้ำหวาน…จะ มีค่า 10 บาท
ขวดเปล่า…หากใส่ น้ำผึ้ง…      จะ มีค่า 300 บาท
ขวดเปล่า…หากใส่ น้ำหอม…  จะ มีค่า 10,000 บาท
จิตใจของคนเรา ก็ เปรียบได้เหมือนกับ ขวดเปล่า…
จะ มีคุณค่า แค่ไหน ขึ้นอยู่กับ สิ่ง ที่ ใส่ลงไป
พระองค์ตอบ……!

ชายผู้ยากจน ถาม พระพุทธเจ้าว่า “เหตุ ใด ข้า จึง ยากจน ยิ่งนัก?”
พระพุทธองค์ ตรัสตอบ,
“เธอ ไม่รู้จักการให้ และ วิธีให้”
ดังนั้น ชายผู้ยากจน จึงพูดต่อว่า,
“ทั้งที่ข้าพระองค์ ไม่มีสิ่งใดให้ นี่ นะ?”

พระพุทธองค์ ตรัสว่า:

“เธอนั้น มีอยู่ไม่น้อยเลย”
@ใบหน้า : ซึ่งสามารถให้ รอยยิ้ม,ความสดใส,สดชื่น,เบิกบาน
@ปาก : เธอ สามารถชื่นชม,ให้กำลังใจ หรือ ปลอบประโลม
@ปัญญา: มัน สามารถให้ ความรู้, ให้ แสงสว่างแก่ ผู้คน
@หัวใจ : มัน สามารถเปิดอก กับ ผู้อื่น,ให้ความจริงใจ,ใสบริสุทธิ์, ให้ความเมตตา
@ดวงตา : ที่ สามารถมองดูผู้อื่น ด้วยสายตาแห่งความหวังดี ด้วยความโอบอ้อม อารี
@ ร่างกาย : ซึ่งสามารถ ใช้ เพื่อ ช่วยเหลือผู้อื่น

ฉะนั้น : แท้จริงแล้ว เธอ มิได้ยากจนเลย ” ความยากจน ในจิตใจ คือ ความยากจนอันแท้จริง…”